VII SAB/Wa 78/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na bezczynność Prezydenta [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. B. D., dalej skarżąca, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wniosku o rejestrację pojazdu. Zarządzeniem z dnia [...] lipca 2015 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a., przez nadesłanie zażalenia złożonego do organu wyższego stopnia, w trybie art. 37 k.p.a., wraz z dowodem wysłania lub doręczenia do organu. Wezwanie Sądu do wykonania zarządzenia z dnia 17 lipca 2015 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 29 lipca 2015 r. Termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 5 sierpnia 2015 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie nadesłała odpowiedzi na wezwanie Sądu. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o odrzucenie skargi, bowiem w niniejszej sprawie skarżąca nie wniosła zażalenia, ani nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. Organ wskazał, że skarżąca wnosiła jedynie skargi do organu w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a., - w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a wymienionego przepisu. Oznacza to, że skarga na bezczynność przysługuje tylko w tych w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3 ww. art.), oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, o których mowa w § 4a omawianej normy prawnej. Nadto, stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zasada ta ma zastosowanie również w sprawach, których przedmiotem są skargi na bezczynność organów. Mając na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, iż skarga na bezczynność Prezydenta [...] choć dotyczy sprawy pozostającej w kognicji sądu administracyjnego, to została wniesiona bez zachowania wymogu przewidzianego w przytoczonym art. 52 § 1 p.p.s.a., tj. bez wyczerpania przysługującego w takim przypadku w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem, przed wniesieniem rozpoznawanej skargi na bezczynność Prezydenta [...] skarżąca winna była skierować zażalenie do organu wyższego stopnia, przewidziane w ww. art. 37 § 1 k.p.a., a dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia, wystąpić ewentualnie ze skargą do Sądu, tj. o ile uzna, iż organ nadal pozostaje w zwłoce. Wobec braku w aktach sprawy dokumentów potwierdzających złożenie przez skarżącą zażalenia do organu wyższego stopnia zachodziła konieczność uzupełnienia skargi (poprzez wezwanie skarżącej) i w ten sposób wyjaśnienia, czy możliwe jest nadanie skardze dalszego biegu, gdyż ewentualne niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym powoduje niedopuszczalność skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. Skarżąca, jak wynika z akt sprawy, nie wykazała (wnosząc skargę), aby wyczerpała wskazany tryb. Na wezwanie Sądu do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu wezwania, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. nie zareagowała w żaden sposób. Zauważyć zaś należy, iż w odpowiedzi na skargę organ podał, że skarżąca nie skierowała do niego zażalenia i z tego też powodu sformułował wniosek o odrzucenie skargi. Wobec niewykonania przez skarżącą wezwania do usunięcia braku formalnego skargi (poprzez złożenie odpisu zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a.) i w konsekwencji niewykazania, że skarga na bezczynność Prezydenta [...] została wniesiona po wyczerpaniu środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu administracyjnym, Sąd uznał rozpoznawaną skargę za niedopuszczalną. Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.