VII SAB/Wa 79/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi B K na bezczynność Wojewody M oddala skargę W dniu 13 sierpnia 2018 r do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga B. K. ("skarżąca") z dnia 30 lipca 2018 r. na bezczynność Wojewody [...] w sprawie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 listopada 2017 r. wydanego w sprawie VII SA/Wa 46/17 w zakresie pouczenia skarżącej o przepisach prawnych i stanie faktycznym sprawy. W uzasadnieniu skargi wskazano jedynie, że "Wojewoda [...] pomimo upomnień, np. w piśmie z 28 maja 2018 r. nie udzielił skarżącej pouczenia o przepisach prawnych i stanie faktycznym sprawy". W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ wyjaśnił, że Prezydent W. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. udzielił dla Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości nr [...] przy ul. [...] w W. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, poprzez dobudowę loggii w poziomie parteru przykrytych tarasami dostępnymi z poziomu pierwszego piętra na terenie działek o nr ew. nr [...], [...], [...] z obr. [...] przy ul. [...] w W.. W dniu 7 września 2016 r. Prezydent W. przekazał do tut. organu "skargę noszącą znamiona odwołania B. K. od decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r." Jednocześnie w dniu 7 września 2016 r. skarżąca złożyła pismo z załącznikami do przedmiotowej sprawy. Wojewoda [...] po dokonaniu analizy powyższej skargi wezwał B. K. do złożenia wyjaśnień, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego pisma, poprzez sprecyzowanie, czy w/w pismo stanowi odwołanie (art. 127 k.p.a.) od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. czy też skargę na niewłaściwe, z naruszeniem art. 232 § 1 k.p.a., przekazanie skierowanej do Burmistrza Dzielnicy M. skargi z dnia 22 lipca 2016 r. na Wydział Architektury i Budownictwa. W odpowiedzi na powyższe wezwania Skarżąca w piśmie z dnia 23 września 2016 r. wskazała, że pismo z 7 września 2016 r. jest "absolutnym, bezwzględnym i całkowitym protestem i dowodem na to, że odwołuję się od decyzji nr [...] z dnia [...].08.2016 r." Natomiast skarga z 17 sierpnia 2016 r. jest skargą "w postępowaniu na postępowanie administracyjne, w którym została wydana decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r." Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. Wojewoda [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, poprzez dobudowę loggii w poziomie parteru przykrytych tarasami dostępnymi z poziomu pierwszego piętra na terenie działek ew. nr [...], [...], [...] z obr. [...] przy ul. [...] w W.. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła B. K.. W dniu 7 marca 2018 r., do tutejszego organu wpłynął prawomocny wyrok (wraz z aktami sprawy) z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. akt: VII SA/Wa 46/17, uchylający zaskarżone postanowienie Wojewody [...]. W związku z ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2017 r. (sygn. akt. VII SA/Wa 46/17) Wojewoda [...] pismem z 31 marca 2018 r., wezwał B. K., do sprecyzowania, czyjej pismo z dnia 17 sierpnia 2016 r. zatytułowane jako skarga, uzupełnione pismem z 7 września 2016 r. stanowi odwołanie (art. 127 k.p.a.) od decyzji Prezydenta W. z [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] czy też jest wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Odpowiedź na powyższe wezwanie wpłynęła do tutejszego organu w dniu 28 marca 2018 r. Wnioskodawczyni wskazała, że pismo z 17 sierpnia 2016 r. zatytułowane "skarga", jest wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Pismem z 4 kwietnia 2018 r., Wojewoda [...], w wykonaniu dyspozycji art. 65 § 1 k.p.a., przekazał Prezydentowi W. wniosek B. K. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. W celu przyspieszenia postępowania, wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania, przekazana została całość akt sprawy prowadzonej przez organ wojewódzki. Prezydent W. postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r.t odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. W dniu 23 kwietnia 2018 r., do tutejszego organu wpłynęło zażalenie B. K. na postanowienie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. Powyższe postępowanie zostało zakończone postanowieniem Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r., uchylającym postanowienie Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. i przekazującym sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W dniu 30 lipca 2018 r., wpłynęła skarga skierowana przez B. K. na postanowienie Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; z późn. zm.- dalej: p.p.s.ia. ), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne zostały powołane do rozpoznawania skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a powołanego paragrafu. W skardze wyraźnie sprecyzowano, że jej przedmiotem jest bezczynność Wojewody [...]. W rozpoznawanej sprawie w dniu 21 listopada 2017 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2017 r. (sygn. akt. VII SA/Wa 46/17). W uzasadnieniu tego wyroku, zawarte zostały wiążące wskazania dla organu dotyczące prowadzenia postępowania. Sąd stwierdził w uzasadnieniu, że przedwcześnie przyjęto, że pismo skarżącej z 7 września 2016 r., sprecyzowane pismem z 23 września 2016 r., stanowi odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], a nie jest wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego złożonym w trybie art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a., a następnie wskazał, że "orzekając ,ponownie, organ II instancji uwzględni powyższą ocenę Sądu. W szczególności Wojewoda [...], winien wezwać skarżącą do jednoznacznego sprecyzowania zakresu żądania zawartego w piśmie z 7 września 2016 r. przez wskazanie, czy ww. pismo jest wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., czy odwołaniem od ww. decyzji z [...] sierpnia 2016 r., jednocześnie pouczając skarżącą o powyższych przepisach prawnych i stanie faktycznym sprawy." Zatem wbrew twierdzeniom skarżącej, nałożony na organ II instancji obowiązek nie dotyczył pouczenia o przepisach prawnych i stanie faktycznym sprawy, w którym skarżąca jak wynika z akt postępowania, jest doskonale zorientowana śledząc go na bieżąco i w sposób aktywny. Obowiązek ten dotyczył jedynie uzyskania od skarżącej jasnej i jednoznacznej odpowiedzi na pytanie czy jej pismo z dnia 7 września 2016 r. sprecyzowane pismem z 23 września 2016 r., stanowi odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], czy też jest wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego złożonym w trybie art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a. Oczywistym jest, że po uzyskaniu powyższej informacji organ w dalszej kolejności miał za zadanie, załatwienie sprawy, co też nastąpiło. Akta sprawy po wydaniu wyroku, wpłynęły do organu – [...] Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie w dniu 7 marca 2018 r. zaś w dniu 8 marca 2018 r., przekazane zostały do Wydziału Infrastruktury. Również w dniu 7 marca 2018 r. ( a więc dokładnie z dniu przekazania akt z sądu), skarżąca, wystąpiła z interwencją osobiście składając pismo skierowane do Wojewody [...] z żądaniem niezwłocznego wykonania wyroku, powołując się na art. 35 § 1 i 2 k.p.a. W dniu 29 marca 2018 r. Wydział Infrastruktury otrzymał od skarżącej pismo z dnia 27 marca 2018 r., w którym wskazała "jednoznacznie precyzuję zakres żądania zawartego w piśmie z dnia 7 września 2016 r. jako wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Prezydenta W. z dnia [...].08.2016 r. nr [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a." W dniu 5 kwietnia 2018 r. skarżąca złożyła ponaglenie skierowane do Ministerstwa Inwestycji i Rozwoju za pośrednictwem Wojewody [...]. W dniu 5 kwietnia 2018 r. do Prezydenta W. wpłynęło pismo Wojewody przekazujące wniosek skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. W celu przyspieszenia postępowania, wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania, przekazana została całość akt sprawy prowadzonej przez organ wojewódzki. Prezydent W. postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. Dopiero uzyskanie od skarżącej pisma precyzującego jej żądanie zawarte w piśmie z dnia 7 września 2016 r., umożliwiało załatwienie sprawy. Biorąc pod uwagę, że pismo to wpłynęło do Wojewody organu w dniu 27 marca 2018 r. ( do Wydziału Infrastruktury w dniu 29 marca 2018 r.), od daty jego otrzymania przez Wojewodę do czasu wydania decyzji przez Prezydenta W., nie upłynął nawet 1 miesiąc. Sprawa wymagająca postępowania wyjaśniającego ( w tym wypadku uzyskania od skarżącej wyżej wskazanej deklaracji co do pisma z dnia 7 września 2016 r. ), została załatwiona w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a., przy czym jeszcze raz należy podkreślić, że obowiązkiem Wojewody, nie było udzielanie skarżącej pouczeń o stanie faktycznym i prawnym, lecz uzyskanie od niej informacji co do treści pisma z dnia 7 września 2016 r. Wojewoda w dniu 7 marca 2018 r. otrzymał akta z Sądu zaś w dniu 5 kwietnia 2018 r., wpłynęło do Prezydenta W. pismo Wojewody przekazujące wniosek skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. W rozpatrywanej sprawie, nie doszło więc zdaniem Sądu do bezczynności. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) Sąd skargę oddalił