VII SAB/Wa 8/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2016 r. sprawy ze skargi J. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. I. stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w rozpoznaniu wniosku J. M. z dnia [...] czerwca 2015 r., II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych), IV. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz skarżącej J. M. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym. Skargę w dniu 5 stycznia 2016 r. (data wpływu do organu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie przewlekłości postępowania administracyjnego wnieśli J. M. oraz J. M. Sąd postanowieniem z dnia 23 maja 2016 r. odrzucił skargę J. M. Postanowienie stało się prawomocne z dniem 1 lipca 2015 r. W skardze wskazano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. dopuścił się przewlekłego rozpoznania wniosku cyt. "z dnia 18 sierpnia 2014 r." w przedmiocie legalności budowy zjazdu z drogi powiatowej na działkę o nr. ew. [...]. Wniesiono też o ukaranie organu powiatowego grzywną. Wskazano, że na niewłaściwe zachowanie organu złożono skargę do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który zawiadomieniem z dnia 16 września 2015r. zobowiązał organ powiatowy do podjęcia odpowiednich czynności w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ przedstawił stan sprawy wskazując, J. i J. M., wnioskiem z dnia 29 czerwca 2015r., zwrócili się w sprawie budowy zjazdu oraz komina na działce pozostającej we współwłasności ich oraz H. i T. T., na co tym ostatnim nie wyrażali zgody. Organ w dniu [...] sierpnia 2015 r. przeprowadził czynności kontrolne na przedmiotowej nieruchomości, działce nr ew. [...] we wsi P., gmina G., w obecności inwestora i skarżących. Następnie organ w dniu [...] stycznia 2016 r. wydał decyzję Nr [...], nakładającą na inwestorów H. i T. T. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w tut. Inspektoracie projektu budowlanego zamiennego inwestycji dotyczącej budowy budynku mieszkalnego położonego w miejscowości P., gm. G. Organ ocenił, że w tych okolicznościach prowadzenie odrębnego postępowania w sprawie zjazdu dla przedmiotowej nieruchomości nie jest uzasadnione i decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. orzekł o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej pobudowania zjazdu na posesję położoną w miejscowości P., gm. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tj.) kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1 - 4a. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu uwarunkowane jest wyczerpaniem środków zaskarżenia. W przypadku skargi na przewlekłość postępowania, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego dopełniła wymogu wyczerpania środków zaskarżenia, składając stosowne zażalenie. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 2854/13, orzeczenie sądu w zakresie przewlekłości postępowania ma charakter deklaratoryjny, potwierdzający fakt przewlekłego postępowania. W postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania sąd bada, czy podejmowane przez organ czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu są one podejmowane, a także, czy nie są to czynności pozorne, przedłużające postępowanie i nieprowadzące w istocie do wydania stosownego rozstrzygnięcia. Sąd nie ocenia natomiast merytorycznego sposobu rozpatrywania sprawy przez organ administracyjny. Sąd dokonuje oceny skargi biorąc pod uwagę czynności procesowe dokonywane w toku postępowania, analizując fakty i okoliczności zależne od działania organu i jego pracowników oraz przerwy w postępowaniu wynikające z zaniechania organu lub innych uczestników postępowania. Przewlekłość jest stanem sprawy, którego zaistnienie sąd ocenia bez względu na to, czy organ podjął, czy też nie, dalsze czynności w sprawie. Przy ocenie zwłoki organu nie można też abstrahować od charakteru sprawy, w której organ jest w przewlekłości. Weryfikacja działań organu przez sąd dokonywana jest z uwzględnieniem stanu faktycznego istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy. W ocenie Sądu, pomimo że na dzień wydawania niniejszego wyroku postępowanie zostało zakończone, konieczne było dokonanie oceny czy prowadzone było w sposób przewlekły i czy przewlekłości tej można przypisać cechy rażącego naruszenia prawa. Zdaniem Sądu, zaistniały podstawy do stwierdzenia stanu przewlekłości postępowania, prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w P. w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżących z dnia 29 czerwca 2015 r. Organ w dniu 10 lipca 201 5r., zawiadomił strony o czynnościach dowodowych na terenie nieruchomości w dniu [...] sierpnia 2015 r. Doszło do oględzin obiektu. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydane zostało jednak dopiero w dniu 7 stycznia 2016 r., po czym zapadły opisane na wstępie decyzje. Taki przebieg postępowania każe uznać, że było ono prowadzone przewlekle. W ocenie Sądu choć nie można uznać, że doszło do rażącej przewlekłości postępowania nie mniej jednak konieczne stało się wymierzenie organowi grzywny w kwocie 500 zł jako sankcji za prowadzenie postępowania w sposób przewlekły. Mając na względzie wychowawczą funkcję grzywny uznano, że taka wysokość jest adekwatna do stopnia zaniechań organu. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art. 149 p.p.s.a. oraz art. 200 - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 tj.).