VII SAB/Wa 81/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Bożena Więch-Baranowska, Sędzia WSA, Sędziowie { WSA Izabela Ostrowska, Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi G. i S. P. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie bezczynności organu skargę oddala VII SAB/Wa 81/04 UZASADNIENIE G. i S. P. pismem z dnia 28.06.2004r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].06.2004r. znak: [...] oraz na bezczynność organu, który uchylił się od załatwienia wniosku z dnia 21.05.2002r. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na bezczynność organu, który zdaniem G. i S. P. uchylił się od załatwienia wniosku z dnia 21.05.2002r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...].06.2004r. na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przekazał wniosek G. i S. P. z dnia 21 maja 2002 r, w sprawne wydania decyzji "nakazującej rozbiórkę wybudowanych w sierpniu 2001 r. w miejscowości D., gmina I. dwóch inwestycji podziemnych, zrealizowanych w warunkach samowoli budowlanej, na działkach nr [...] i [...] po nowej trasie, Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w I. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził w uzasadnieniu, że w wyniku analizy powyższego pisma stwierdził, iż zawiera ono wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej, zdaniem skarżących, zmiany trasy rurociągu wody przemysłowej (solanki) na terenie miejscowości G. i D., co powinno stanowić impuls dla powiatowego organu nadzoru budowlanego, do zbadania zasadności wszczęcia postępowania z urzędu celem oceny, czy naruszono przepisy szeroko pojętego prawa budowlanego. Na postanowienie służył stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Strona z tego prawa nie skorzystała. Złożyła natomiast skargę do Sądu na postanowienie GINB z dnia [...].06.2004r. znak: [...] oraz na bezczynność organu. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał zarzut stron za bezzasadny, z uwagi na wydane w sprawie postanowienie. Wskazał ponadto, że pismem z dnia [...] lipca 2003 r. znak: [...], wyjaśnił skarżącym, iż powyższa sprawa należy do kompetencji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w I. jako organu pierwszej instancji, a organem odwoławczym od wydawanych przez niego decyzji jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., i on jako organ wydaje ostateczne decyzje kończące sprawę w toku postępowania administracyjnego. Tym samym GUNB wyjaśnił, iż nie jest właściwy do rozpatrywania tej sprawy, a jego ingerencja w niezawisłość organów i wywieranie nacisku na ewentualnie podjęte rozstrzygnięcie, byłoby naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.97 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271 z późn.zm.). Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Skarga jest nieuzasadniona, gdyż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, nie jest w stanie bezczynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął czynności, do której był prawnie zobowiązany. Sąd uwzględnia skargę na bezczynność, jeżeli w dacie orzekania mają miejsce wszystkie okoliczności wskazujące na istnienie bezczynności. W omawianej sprawie organ .działając co prawda niezwykle opieszale uczynił wreszcie to co powinien zrobić natychmiast po otrzymania wniosku G. i S. P. z dnia 21 maja 2002 r. tj postanowieniem z dnia [...].06.2004r. na podstawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z właściwością, przekazał wniosek G. i S. P. z dnia 21 maja 2002 r, Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w I. Powyższe wskazuje na to, że nie można podjąć żadnych środków w stosunku do organu, który wcześniej był w bezczynności, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Bowiem bezczynnością jest również sytuacja, w której organ, do którego wniesiono sprawę, jest niewłaściwym w sprawie, jednak nie przekazuje jej niezwłocznie do właściwego organu w trybie art. 65 § 1 kpa. Problemy merytoryczne i proceduralne podniesione w skardze oraz późniejszych pismach stron skierowanym do Sądu, nie mogą być tu rozpatrywane, gdyż nie jest to przedmiotem skargi na bezczynność. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) skargę oddalił.