VII SAB/Wa 81/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-03-12

Skład orzekający: Agnieszka Wilczewska-Rzepecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, złożony po upływie terminu do jej wniesienia, może zostać uwzględniony, jeśli strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy (w tym ustanowienie pełnomocnika z urzędu) już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Samo złożenie wniosku o prawo pomocy po terminie nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeśli nie wykazano, że przebieg postępowania w sprawie prawa pomocy spowodował niedotrzymanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
A. Z. złożył skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 października 2013 r. odrzucił tę skargę. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu 28 października 2013 r. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy (zwolnienie od kosztów, ustanowienie adwokata) 29 listopada 2013 r., czyli po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wpłynęła 17 lutego 2014 r. Pełnomocnik substytucyjny wskazał, że dowiedział się o wyznaczeniu go do sprawy 10 lutego 2014 r.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono A. Z. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odmówić A. Z. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2013 r. Postanowieniem z dnia 2 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. Z. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 28 października 2013 r. W dniu 29 listopada 2013 r. (data nadania w UP) wpłynął do Sądu formularz wniosku PPF, w którym A. Z. wniósł o przyznanie prawa pomocy, poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2014 r. przyznane zostało A. Z. prawo pomocy, poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 30 stycznia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała Sąd o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika w osobie adw. Z. B. W dniu 17 lutego 2014 r. (data nadania w UP) wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 2 października 2013 r., sporządzona przez pełnomocnika substytucyjnego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż zawiadomienie o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu dla A. Z., ustanowiony pełnomocnik odebrał w dniu 10 lutego 2014 r. Zgodnie zaś z orzecznictwem adwokat działający z urzędu winien złożyć wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skarga kasacyjną w terminie 30 dni, od daty doręczenia mu pisma zawierającego zawiadomienie o ustanowieniu go pełnomocnikiem w trybie art. 244 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zgodzić się ze stwierdzeniem zawartym we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, że w wypadku ustanowienia adwokata w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.), jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/2006, LexPolonica nr 418112). Jednakże, w niniejszej sprawie, przy rozpatrywaniu przedmiotowego wniosku, należy wziąć pod uwagę inną okoliczność. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl zaś art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej można domagać się, gdy uchybienie terminu do jej wniesienia nastąpiło bez winy strony. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że uchybienie przez skarżącego terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jej winy. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej już po upływie trzydziestodniowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Odpis postanowienia z dnia 2 października 2013 r. doręczono skarżącemu w dniu 28 października 2013 r. W świetle powołanych wyżej przepisów trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 27 listopada 2013 r. Wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu został przez skarżącego złożony w dniu 29 listopada 2013 r. (data nadania w UP). We wniosku z dnia 17 lutego 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie powołano jakichkolwiek okoliczności, które uzasadniałyby wskazane wyżej opóźnienie. W piśmie tym pełnomocnik wskazuje na przesłanki, jak w powołanym wyżej orzeczeniu. Wprawdzie z uwagi na swą sytuację majątkową skarżący nie był w stanie ponieść kosztów sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata, jak tego wymaga art. 177 § 1 p.p.s.a., to jednak brak jest podstaw do przyjęcia, że to przebieg postępowania w sprawie o udzielenie stronie prawa pomocy spowodował wniesienie skargi kasacyjnej już po upływie przewidzianego prawem terminu. Skoro bowiem skarżący zainicjował postępowanie w tym przedmiocie już po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia postanowienia, nie można zasadnie twierdzić, że to niezależne okoliczności, na przykład leżące po stronie Sądu czy też organów samorządu adwokackiego spowodowały niedotrzymanie terminu. Złożenie wniosku o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia skargi kasacyjnej już po upływie terminu do jej wniesienia wymagało wskazania we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności uzasadniających to opóźnienie, tak się jednak nie stało. Przedstawiony w niniejszym orzeczeniu pogląd ma swoje oparcie w stanowisko prezentowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt: l FZ 419/09; z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 280/12). Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło