VII SAB/Wa 82/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. G. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. postanawia: oddalić wniosek adw. M. K. dotyczący przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2016 r., po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.G.. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2016 r. przyznano K. G. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła adw. M. K.. W dniu 27 września 2016 r. adw. M. K. poinformowała, że w dniu 26 września 2016 r. przesłała do skarżącej opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku (pełnomocnik przedłożyła jednocześnie kserokopie dowodu nadania przesyłki do skarżącej oraz pierwszej strony opinii z potwierdzeniem jej złożenia w ORA w Warszawie). W dniu 10 października 2016 r. adw. M. K. przedłożyła ww. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a następnie w dniu 14 listopada 2016 r. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Podkreślenia wymaga, że przewidziany w art. 29 ust. 1 Prawa o adwokaturze obowiązek Skarbu Państwa ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu dotyczy pomocy "udzielonej", a zatem powstaje w przypadku podjęcia przez adwokata czynności związanych bezpośrednio z udzieleniem pomocy stronie, dla której został on wyznaczony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 września 2012 r. II FZ 727/12 Lex nr 1221331, z dnia 18 października 2007 r. II FZ 515/07 Lex nr 1011762, z dnia 28 maja 2013 r. II FZ 303/13 Lex nr 1318936, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 28 lutego 2008 r. II SA/Bk 835/07 Lex nr 479299, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2010 r. I FSK 1648/08 Lex nr 593654). Zauważyć trzeba, że adw. M. K. została wyznaczona pełnomocnikiem skarżącej już po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji, nie udzieliła zatem skarżącej żadnej pomocy prawnej w trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Podkreślenia przy tym wymaga, że czynność polegająca na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie jest czynnością wykonywaną przed sądem pierwszej instancji, bowiem wyrok tego sądu kończy postępowanie w pierwszej instancji. Przepisy zarówno rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), jak i rozporządzeń poprzednio obowiązujących, w tym rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), traktują sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jako czynność przed sądem drugiej instancji, niezależnie od specyficznego charakteru tej czynności (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. b). Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia wniosku adw. M. K. dotyczącego przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.