VII SAB/Wa 84/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka ( spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 marca 2017 r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] oddala skargę Pismem z dnia 3 października 2016 r. [...] złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] zarzucając mu naruszenie art. 6, 7, 8, 9, 10, 35, 237, 238 i 239 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, ze zm., zwana dalej k.p.a.), przez naruszenie terminów do załatwienia sprawy. Skarżąca wniosła o: 1) zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do merytorycznej oceny zebranego w sprawie przez skarżącą materiału dowodowego w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi i w zależności od tej oceny podjęcie przewidzianych przez prawo działań, 2) zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do udzielenia odpowiedzi skarżącej w powyżej podanym terminie jakie działania zostaną podjęte w podnoszonych zagadnieniach w niniejszej skardze, 3) zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do udzielenia odpowiedzi skarżącej w powyżej podanym terminie jak ocenia dotychczas prowadzone działania oraz ukarania winnych dotychczasowych zaniedbań, 4) zasądzenie kosztów na rzecz skarżącej, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] polega na: 1) nieudzieleniu przez 11 lat odpowiedzi na pismo skarżącej w istotnej sprawie zarówno na interes skarżącej, jak i interes społeczny, 2) niewykonaniu rzetelnej i uczciwej kontroli obiektów budowlanych i urządzeń technicznych na nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych o nr [...] i [...]z obr. [...] w [...], 3) zaniechaniu stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa budowlanego, zarówno co do zasad prowadzenia postępowania administracyjnego, jak i postępowania w przypadku stwierdzenia samowoli budowlanej, jak i samowolnej zmiany sposobu użytkowania, 4) manipulowaniu postępowaniem w ten sposób, aby skarżąca nie mogła brać udziału w postępowaniu, a warsztat samochodowy zlokalizowany na sąsiedniej nieruchomości mógł bez przeszkód działać przez 11 lat w sprzeczności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przedstawiając stan faktyczny sprawy skarżąca wskazała, że w dniu 25 października 2005 r. wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o sprawdzenie legalności budowy zakładu naprawy samochodów na działce nr [...] ze wskazaniem, że budynek ten znajduje się za blisko jej nieruchomości oraz z prośbą o sprawdzenie legalności rozpoczętej budowy na działce nr [...]. W ocenie skarżącej, działalność polegająca na prowadzeniu warsztatu samochodowego jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2001 r. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zarówno działka skarżącej oznaczona nr ew. [...], jak i działka sąsiednia oznaczona nr ew. [...] i [...] położone są w terenie zabudowy jednorodzinnej oznaczonym na rysunku planu C-10 MN1. Skarżąca podniosła, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] dopiero po ośmiu miesiącach wystąpił we wspólnym piśmie do [...] – właściciela działki ew. nr [...] i [...] – właścicielki działki ew. nr [...] o nadesłanie wszystkich dokumentów dotyczących budowy z użytkowania budynku garażowego oraz rozpoczętej budowy budynku gospodarczego zlokalizowanego przy Al. [...] w [...]. Do końca września 2009 r. skarżąca nie uzyskała żadnej odpowiedzi w przedmiotowej sprawie od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], ani w sprawie warsztatu na działce [...], ani w sprawie nowo powstałego warsztatu na działce nr [...]. Pod koniec 2007 r. na działce nr [...] została zakończona budowa budynku warsztatu samochodowego, do którego przeniesiono naprawę samochodów z budynku na działce [...]. Zdaniem skarżącej powyższe uciążliwości przekraczające granicę działek ewidencyjnych o nr [...] i [...], powodują, że skarżąca powinna być uznana za stronę postępowania administracyjnego. Skarżąca wskazała, że po czterech latach oczekiwania na odpowiedź Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] złożyła w dniu 8 października 2009 r. skargę na bezczynność tego organu do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomieniem z dnia 8 grudnia 2009 r. stwierdził niezasadność skargi, gdyż z informacji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wynika, że roboty budowlane na nieruchomości Al. [...] w [...] prowadzone są na podstawie pozwoleń na budowę, skarżąca nie jest stroną postępowania, ale organ winien udzielić odpowiedzi na pismo skarżącej. W dniu 6 stycznia 2010 r. skarżąca ustosunkowała się do twierdzeń [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawartych w zawiadomieniu o bezzasadność skargi. Skarżąca dodała, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nadal nie udzielił żadnej odpowiedzi na wystąpienie skarżącej z 2005 r., z tego względu skarżąca 2013 r. wniosła ponownie skargę w przedmiotowej sprawie, zwracając [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego uwagę, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] posiada wiedzę, że na przedmiotowej działce od czterech lat jest prowadzony nielegalnie warsztat samochodowy i nie podejmuje żadnych działań. W odpowiedzi na tę skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował, że organowi I instancji nie można zarzucić bezczynności, gdyż skarżąca nie występowała do organu w sprawie prowadzenia warsztatu samochodowego, niemniej organ powinien wszcząć postępowanie z urzędu. Skarżąca wskazała, że w następnym roku organ nadal nie podjął działań. W związku z tym skarżąca skierowała ponowne pismo do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zawiadomieniem z dnia 20 stycznia 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powiadomił skarżącą, że skarga jest uzasadniona oraz że zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] do przeprowadzenia kontroli działki nr ew. [...]. Kontrola miała być przeprowadzona w dniu 29 stycznia 2015 r. Skarżąca podniosła, że wobec nieuzyskania informacji od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], w dniu 10 marca 2015 r. wystąpiła do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zapytaniem, czy kontrola została przeprowadzona i jakie były wyniki kontroli. Zwróciła także uwagę, że jej skarga na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] dotyczyła nie tylko bezczynności organu w odniesieniu do kontroli obiektów na działce nr ew. [...], ale również do braku kontroli legalności obiektów znajdujących się na działce nr ew. [...]. W odpowiedzi na to wystąpienie skarżącej [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. ponownie stwierdził bezzasadność skargi. Organ ten wyjaśnił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przeprowadził kontrolę, w wyniku której wydał decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. umarzającą postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego. Treść tej decyzji oraz komplet dokumentów zgromadzonych podczas kontroli otrzymała skarżąca przy piśmie z dnia 9 lipca 2015 r. Skarżąca podkreśliła, że do dnia złożenia niniejszej skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie udzielił skarżącej żadnej odpowiedzi, pomimo tego, że wiedział, iż skarżąca występuje z kolejnymi skargami na jego bezczynność, zaś warsztat samochodowy funkcjonuje nadal. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu organ po przedstawieniu szczegółowego stanu faktycznego dotyczącego jak wskazał trzech odrębnych postępowań administracyjnych stwierdził, że nie sposób zarzucić mu bezczynności, gdyż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że podejmował czynności mające na celu ustalenie stanu faktycznego w sprawie. Podkreślił, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując trzykrotnie skargi składane przez skarżącą na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nie dopatrzył się uchybień w prowadzonych postępowaniach administracyjnych. Organ dodał, że udostępniał również na wniosek skarżącej dokumenty z toczących się postępowań administracyjnych w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] podał, że w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie budynku gospodarczego (warsztatu samochodowego) zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] w obr. ewid. [...] położonej przy Al. [...] w [...] nie stwierdził, aby w budynku gospodarczym, użytkowanym na podstawie ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia v grudnia 2008 r., była prowadzona działalność polegająca na naprawie pojazdów, w związku czym decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na warsztat samochodowy zostało umorzone. Ponadto nigdy nie stwierdził, aby na działce o nr ewid. [...] w obr. ewid. [...] położonej przy Al. [...] w [...] w budynku gospodarczo-magazynowym prowadzony był warsztat samochodowy. Odnośnie zaś budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce o nr ewid. [...] w obr. ew. [...] położonej przy Al. [...] w [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] po przyjęciu w dniu 14 października 2010 r. zawiadomienia o zakończeniu budowy przedmiotowego budynku nie zgłosił sprzeciwu do jego użytkowania. Organ w sprawie legalności obiektów na ww. działkach o nr ewid. [...] i [...] w obr. ewid. [...] położonych przy Al. [...] w [...] przeprowadził postępowania wyjaśniające, w ramach, których dokonał również kontroli i na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów stwierdził, że wszystkie obiekty zrealizowane są na podstawie udzielonych przez właściwe organy pozwoleń i użytkowane są legalnie, tj.: - budynek mieszkalny usytuowany na działce o nr ewid. [...] graniczącej bezpośrednio z działką skarżącej użytkowany jest na podstawie prawnie skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy dokonanego w 2010 r.; - budynek gospodarczy usytuowany na działce o nr ewid. [...] użytkowany jest na podstawie ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r.; - budynki mieszkalne w zabudowie bliźniaczej usytuowane na działkach o nr ewid. [...] i [...], wybudowane w latach 80-tych w oparciu o pozwolenie na budowę nr [...] z dnia [...] lutego 1981 r. wydane przez Urząd Miejski w [...]; - do budynku mieszkalnego na działce o nr ewid. [...] dobudowany został pawilon handlowy na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] sierpnia 2001 r.; - pawilon handlowy usytuowany na działce o nr ewid. [...] wybudowany został na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. wydanej przez Starostę [...]. Odnosząc się zaś do powierzchni biologicznie czynnej działki o nr ewid. [...] w obr. ewid. [...] położonej przy Al. [...] w [...], która została podniesiona przez skarżącą w skardze, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wyjaśnił, iż niezwłocznie po otrzymaniu protokołów z kontroli przeprowadzonej na ww. nieruchomości przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego podjął stosowne czynności administracyjne, tj. w dniu 28 września 2016 r. przeprowadził kontrolę, podczas której ustalono, że ww. nieruchomość jest praktycznie w całości utwardzona kostką betonową co jest niezgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla tej nieruchomości. Mając na względzie powyższe decyzją nr [...] z dnia [...] października 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał [...] wykonanie robót budowlanych polegających na rozbiórce kostki brukowej z utwardzonego terenu działki o nr ewid. [...] w obr. [...] położonej przy Al. [...] w [...] w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] tj. dokonanie rozbiórki części kostki brukowej z terenu ww. działki, w taki sposób, aby zachowany został wskaźnik udziału powierzchni biologicznie czynnej tj. 40% dla terenu ww. działki określonego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] podkreślił także, że skarżąca nigdy nie była i nie jest stroną w sprawach przez nią podnoszonych. Działka skarżącej, tj. działka o nr ewid. [...] w obr. ewid. [...] położonej przy Al. [...] w [...] graniczy wyłącznie z działką o nr ewid. [...], na której budowany był budynek garażowo-magazynowy, a w chwili obecnej na podstawie decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] września 2009 r. zatwierdzającej zamienny projekt budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego (kategoria obiektu I) wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, wg projektu budowlanego (indywidualnego) na terenie działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], położonej w obrębie ewidencyjnym nr [...], w [...], budynek ten zrealizowany został jako mieszkalny i oddalony jest od granicy z działką skarżącej o 3 m i nie posiada w ścianie zwróconej w stronę tej granicy otworów okiennych i drzwiowych, zaś obszar oddziaływania obiektów budowlanych znajdujących się na działkach o nr ewid. [...] i [...] w obr. [...] położonej przy Al. [...] w [...] wynikający z ich przeznaczenia i sposobu użytkowania nie wykraczał poza ich granice. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, zwana dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Celem skargi na bezczynność jest zobligowanie organu administracji publicznej do podjęcia działań. Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje ten organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie, decydujące znaczenie ma więc okoliczność, czy faktycznie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] pozostaje w bezczynności w zakresie sprawy przywołanej w niniejszej skardze. Zauważyć należy, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Z art. 35 § 1 i 3 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej bez zbędnej zwłoki, przy czym załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu jednego miesiąca, natomiast w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej czas ten nie może przekroczyć dwóch miesięcy, zaś w postępowaniu odwoławczym miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Jeżeli sprawy nie można załatwić w ww. terminach organ administracji publicznej zobowiązany jest zawiadomić strony o tym fakcie, podać przyczyny zwłoki oraz wskazać nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1). Bezczynność organu administracji publicznej będzie miała więc miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji. Przy czym zarówno w literaturze i judykaturze podkreśla się, iż dla oceny zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 września 2004 r. sygn. akt I SAB 287/03, Lex nr 156902; T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie administracyjne "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis" Warszawa 2004, s. 84). Z akt administracyjnych przekazanych przez organ, jak również skargi strony i odpowiedzi na skargę wynika, że w dniu 25 października 2005 r. [...] wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o sprawdzenie legalności budowy zakładu naprawy samochodów na działce nr [...] ze wskazaniem, że budynek ten znajduje się za blisko jej nieruchomości oraz z prośbą o sprawdzenie legalności rozpoczętej budowy na działce nr [...]. Organ powiatowy prowadził postępowania administracyjne w zakresie kwestii podnoszonych w ww. piśmie z dnia 25 października 2005 r. z urzędu. Czynności i rozstrzygnięcia podejmowane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] zostały szczegółowo opisane w odpowiedzi na skargę. Działania te były podejmowane także z uwagi na wytyczne wskazane przez organ wyższego stopnia – [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Z przedstawionej relacji wynika m.in., że organ nie stwierdził, aby na działce o nr ew. [...] w budynku gospodarczo-magazynowym prowadzony był warsztat samochodowy. Organ powiatowy w sprawie legalności obiektów na działkach o nr ew. [...] i [...] przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w ramach których dokonał również kontroli i na podstawie zgromadzonych dokumentów stwierdził, że budynki znajdujące się na przedmiotowych działkach zostały zrealizowane na podstawie udzielonych przez właściwe organy pozwoleń i użytkowane są legalnie. O przebiegu postępowań organ powiatowy nie informował skarżącej uznając, że nie ma ona przymiotu strony w sprawach. Z tego też względu organ stopnia powiatowego nie powiadamiał skarżącej o terminach oględzin, nie doręczył jej m.in. również decyzji z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na warsztat samochodowy. W świetle powyższego nie sposób uznać, że organ powiatowy pozostaje w bezczynności. Jednocześnie zaznaczenia wymaga, iż Sąd orzekając w sprawie ze skargi na bezczynność nie ma uprawnień do tego, aby oceniać legalność postępowania organu i wydanych przez niego rozstrzygnięć. Niewątpliwie organ powiatowy w takim zakresie w jakim był do tego właściwy, w sprawie przedstawionej przez skarżącą w piśmie z dnia 28 października 2005 r. wszczął z urzędu postępowanie, podjął szereg czynności w sprawie. Ponadto, podkreślić należy, że z uwagi na stan prawny obowiązujący w dacie działania organu powiatowego w niniejszej sprawie, sam fakt pominięcia skarżącej w toku postępowania, nie świadczy o bezczynności tego organu. Trzeba mieć bowiem na względzie, iż w dacie czynności podejmowanych przez ten organ (wniosek skarżącej z dnia 28 października 2005 r., pismo organu z dnia 13 czerwca 2006 r., znak: [...], wzywające właścicieli nieruchomości do dostarczenia dokumentacji oraz czynności podejmowane w kolejnych okresach),brak było takich regulacji w Kodeksie postępowania administracyjnego, które określałyby precyzyjnie formę rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy przyznania wnioskodawcy przymiotu strony i obligowały organ do jego wydania. Dopiero nowelizacja Kodeksu, która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r., dodała art. 61a, który w § 1 stanowi, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z akt administracyjnych sprawy oraz skargi nie wynika, aby skarżąca po dniu 25 października 2005 r. występował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z konkretnymi wnioskami, o wszczęcie postępowania administracyjnego. Wszelkie działania czynione przez skarżącą podejmowane były z pominięciem organu powiatowego. [...] wielokrotnie występowała natomiast do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jako do organu wyższego stopnia, ze skargami na działanie organu powiatowego. Skargi te natomiast były traktowane jako skargi składane w trybie działu VIII k.p.a. Jako jedne z podstaw niniejszej skargi na bezczynność skarżąca wskazała także przepisy znajdujące się w dziale VIII k.p.a. – art. 237, art. 238, art. 239 k.p.a. Jeżeli skarżąca twierdzi, że na działkach o nr ew. [...] i [...] w dalszym ciągu znajdują się obiekty, co do których konieczna jest ingerencja organu nadzoru budowlanego, winna wystąpić do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z konkretnym wnioskiem. Organ powiatowy będzie zaś mógł wydać rozstrzygnięcie prawnie przepisane (np. w trybie art. 61a § 1 k.p.a., jeśli w dalszym ciągu będzie stał na stanowisku, że skarżąca nie ma przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym, jeśli uzna, że z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych postępowanie nie może być wszczęte). [...] nie może natomiast teraz oczekiwać, że organ powiatowy zostanie zobowiązany do oceny zebranego, w okresie 11 lat, przez skarżącą materiału dowodowego, w sytuacji, gdy nie występował ona po dniu 25 października 2005 r. do organu powiatowego o podjęcie stosownych działań, w sytuacji, w której za podmiot do którego występowała ze skargami, zapytaniami, uczyniła [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nieuzasadnioną oddalił.