VII SAB/Wa 85/10

Sygnatura akt VII SAB/Wa 85/10 POSTANOWIENIE Dnia 30 sierpnia 2010 r. Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy VII SAB/Wa 85/10 ze skargi "S." Sp. z o.o. w W. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Warszawie w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek "S." Sp. z o.o. w W. dotyczący przyznania prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zawodowego pełnomocnika. W dniu 14 czerwca 2010 r. skarżąca spółka "S." Sp. z o.o. w W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego bądź adwokata. W dniu 5 sierpnia 2010 r. spółka nadesłała na wezwanie dodatkowe wyjaśnienia. Skarżąca Spółka podaje we wniosku, że wskutek działań wobec Prezesa Spółki pozbawiona została przychodów tj. w okresie od 1 sierpnia 2008 r. przychód ewidencjonowany wyniósł 5 000 zł. We wniosku zaznaczono, że wysokość kapitału zakładowego to 4 000 zł. Z dokumentów załączonych do skargi wynika, ze Spółka prowadzi działalność w zakresie: produkcja i usługi w zakresie ślusarstwa, instalatorstwa ogrzewania i gazu, produkcji armatury i materiałów instalacyjnych, handel artykułami przemysłowymi, usługi transportowe, produkcja wodomierzy, usługi galwanizacyjne. Na wezwanie zobowiązano stronę do nadesłania wyciągu ze stanu konta spółki za ostatnie 3 miesiące oraz nadesłania zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej oraz sald kont ksiąg pomocniczych za ostatni rok podatkowy. W odpowiedzi na wezwanie Spółka nadesłała informację z której wynika, że spółka od dwóch lat nie prowadzi rachunku bankowego, od 1995 r. nie brała pożyczki, czy kredytu z banku. Strona nie nadesłała żądanych zestawień argumentując że ma duże braki w dokumentach po zatrzymaniu przez policję samochodu z dokumentami firmy i od 1 września 2008 r. nie prowadzi księgi głównej ani ksiąg pomocniczych. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W sprawie zważono, co następuje. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby lub podmioty, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację faktyczną bądź prawną przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. W przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, że wnioskodawca nie przedstawił faktów świadczących o swojej trudnej sytuacji materialnej, która uniemożliwiłaby opłacenie kosztów sądowych, które obecnie wynoszą 100 zł wpisu sądowego. Strona zasłania się brakiem dokumentacji po zatrzymaniu samochodu i dokumentów w nim się znajdujących. Na wezwanie strona nie przedstawiła żądanych dokumentów. Przedstawiła jedynie dokument o wypowiedzeniu rachunku bankowego. Rozpoznając wniosek należy wskazać, że wyjaśnienia strony są niekompletne i nie można jednoznacznie określić sytuacji materialnej wnioskodawcy. Strona podała szereg informacji nie mających wpływu na ustalenie jej sytuacji materialnej, nie przedstawiła natomiast dokumentów potwierdzających trudności materialne. Z tego względu nie można stwierdzić, że strona wykazała, iż nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych i zawodowego pełnomocnika. Obowiązek udowodnienia swojej trudnej sytuacji spoczywa na wnioskodawcy, a w niniejszej sprawie wnioskodawca tego nie dokonał. Z powyższych względów na postawie art. 246 § 2 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ww. ustawy orzekł jak w sentencji.