VII SAB/Wa 85/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S Sp. z o.o. w [...] na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić wniosek "S." Sp. z o.o. w [...] dotyczący przyznania prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zawodowego pełnomocnika. W dniu 22 września 2010 r. wpłynął do Sądu sprzeciw S. Sp. z o.o. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2010 r. W związku z powyższym zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) w/w postanowienie referendarza sądowego straciło moc i sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu. Skarżąca Spółka podaje we wniosku, że wskutek działań wobec Prezesa Spółki pozbawiona została przychodów tj. w okresie od 1 sierpnia 2008 r. przychód ewidencjonowany wyniósł 5 000 zł. Wysokość kapitału zakładowego wynosi 4 000 zł. Jak wynika z dokumentów załączonych do skargi, spółka prowadzi działalność w zakresie: produkcja i usługi w zakresie ślusarstwa, instalatorstwa ogrzewania i gazu, produkcji armatury i materiałów instalacyjnych, handel artykułami przemysłowymi, usługi transportowe, produkcja wodomierzy, usługi galwanizacyjne. Wezwaniem zobowiązano stronę do nadesłania wyciągów z konta lub kont skarżącej Spółki za ostatnie 3 miesiące oraz nadesłania zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej oraz sald kont ksiąg pomocniczych za ostatni rok podatkowy. W odpowiedzi na wezwanie Spółka nadesłała informację z której wynika, że spółka od dwóch lat nie prowadzi rachunku bankowego, od 1995 r. nie brała pożyczki, czy kredytu z banku. Strona nie nadesłała żądanych przez Sąd dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy podkreślić, iż ogólną zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez strony kosztów sądowych. Jest to obowiązek strony. Zwalnianie od uiszczenia kosztów jest instytucją wyjątkową, której stosowanie jest uzależnione od spełnienia ww. przesłanki. Tylko zupełny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy obejmuje zatem podmioty, które mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą zgromadzić środków finansowych na uiszczenie kosztów sądowych. W przedmiotowej sprawie skarżąca Spółka nie przedstawiła faktów świadczących o swojej trudnej sytuacji materialnej, która uniemożliwiłaby opłacenie kosztów sądowych. Jak również nie wykonała wydanego przez Sąd zarządzenia – nadesłania określonej dokumentacji. Strona zasłania się brakiem dokumentacji w związku z zatrzymaniem przez Policję samochodu Spółki wraz z dokumentami znajdującymi się w jego wnętrzu. Sąd stwierdza, że wyjaśnienia strony są niekompletne i nie można jednoznacznie określić sytuacji materialnej wnioskodawcy. Strona podała szereg informacji nie mających wpływu na ustalenie jej sytuacji materialnej, nie przedstawiła natomiast dokumentów, do nadesłania których zobowiązał skarżącą spółkę Sąd, a potwierdzających trudności materialne. Z tego względu nie można stwierdzić, że strona wykazała, iż nie jest w stanie opłacić kosztów sądowych i zawodowego pełnomocnika. Obowiązek udowodnienia swojej trudnej sytuacji spoczywa na wnioskodawcy, a w niniejszej sprawie wnioskodawca tego nie dokonał. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.