VII SAB/Wa 86/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Gierak – Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Spółka z o.o. w [...] na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 22 kwietnia 2011 r. "[...]" Spółka z o.o. w [...] wniosła skargę na przewlekłość postępowania Wojewody [...] oraz na bezprawne odrzucenie wniosku z inwestycji w gospodarstwach rolnych, powołując się m.in. na przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o oddalenie skargi, wskazał, iż w dniu 11 lutego 2011 r. "[...]" Spółka z o.o. w [...] złożyła wniosek o uchylenie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., Nr [...], i wydanie w trybie przepisu art. 132 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zw. dalej k.p.a., decyzji w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji o pozwoleniu na budowę. Wydział Infrastruktury i Środowiska [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...], pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. wezwał na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. do sprecyzowania o podjęcie jakiego typu działań domaga się wnioskodawca. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez prezesa Spółki L. B. w dniu 18 maja 2011 r., a zatem termin na uzupełnienie braków upłynął w dniu 25 maja 2011 r. Jednakże z uwagi na możliwość nadania pisma w placówce pocztowej Wojewoda [...] wskazał, że nie mógł podjąć decyzji w przedmiotowej sprawie. Wojewoda [...] wskazał, że kwestionowana przez skarżącego decyzja z dnia [...] października 2009 r., Nr [...], była przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2283/09 umorzył postępowanie sądowe, uzasadniając cofnięcie skargi [...]Sp. z o.o. jako skuteczne. Ponadto wskazał, że w chwili obecnej w Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego jest rozpatrywany wniosek skarżącej Spółki o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji, a przepisy postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości uchylenia w trybie art. 132 k.p.a. decyzji wydanej w postępowaniu odwoławczym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a wymienionego przepisu. Oznacza to, że skarga na bezczynność przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3 ww. art.), oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4, oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, o których mowa w § 4a omawianej normy prawnej. Mając na uwadze powyższą regulację prawną oraz treść rozpoznawanej skargi i akta administracyjne sprawy Sąd przyjął, iż skarga sprowadza się do bezczynności Wojewody [...], do którego został złożony wniosek o uchylenie jego decyzji z dnia [...] października 2009 r., Nr [...]. Akta sprawy wskazują więc, iż Wojewoda w niniejszej sprawie był obowiązany do wydania decyzji. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zasada ta ma zastosowanie również w sprawach, których przedmiotem są skargi na bezczynność organów. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku bezczynności organu administracji publicznej środkiem takim jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, uregulowane w art. 37 § 1 k.p.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r.). Stosownie do treści wymienionego przepisu, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na podstawie art. 17 pkt 3 k.p.a. organami wyższego stopnia w stosunku do organów innych niż organy jednostek samorządu terytorialnego i wojewodów są odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku, organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością. W tym miejscu Sąd wyjaśnia, iż na podstawie art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, ze zm.) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. m.in. w stosunku do wojewodów. Tym samym przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie przewlekłości prowadzonego postępowania, skarżący winien skierować zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia wystąpić ze skargą do sądu administracyjnego, o ile uzna, iż Wojewoda [...] nadal pozostaje w zwłoce. W związku z powyższym, zgodnie z zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2011 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do złożenia odpisu zażalenia złożonego do organu wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie art. 37 k.p.a., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 20 czerwca 2011 r. A zatem do dnia 27 czerwca 2011 r. przysługiwał skarżącej Spółce termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. W odpowiedzi na ww. wezwanie skarżąca Spółka przy piśmie z dnia 27 czerwca 2011 r. w śród załączników nie nadesłała jednak żądanego odpisu zażalenia. Ponadto z treści pisma z dnia 27 czerwca 2011 r. nie wynika, że takie zażalenie zostało kiedykolwiek złożone. W ocenie Sądu z akt sprawy wynika, że skarżąca Spółka nie wniosła zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania do organu wyższego stopnia, wobec czego nie wyczerpała toku postępowania administracyjnego. Niewyczerpanie przez stronę - przed wniesieniem skargi sądowej - środka zaskarżenia (zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ) w postępowaniu administracyjnym, skutkuje zaś niedopuszczalnością tej skargi. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.