VII SAB/Wa 89/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Protokolant ref. staż. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi A. P. w przedmiocie bezczynności Ministra Infrastruktury. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zwrócić skarżącemu A. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W skardze z dnia [...] maja 2011r. skarżący A. P. działając przez ustanowionego pełnomocnika wnosił o zobowiązanie Ministra Infrastruktury do wydania decyzji, w której organ ten rozstrzygnie wniosek skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy z [...] października 2010r. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wnosząc o umorzenie postępowania sądowego podał, że [...] czerwca 2011r. wydał decyzję, której wydania domagał się skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 35 § 3 k p. a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p. p. s. a.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu. Przy czym bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p. p. s. a. Z akt sprawy wynika, że Minister Infrastruktury rozpoznał wniosek skarżącego z [...] października 2010r. i w dniu [...] czerwca 2011r. wydał decyzję utrzymującą w mocy własną decyzję z [...] września 2010r. Poza sporem pozostaje fakt, że termin określony w art. 35 § 3 k.p.a. został przez Ministra Infrastruktury przekroczony. Niemniej jednak, w okolicznościach niniejszej sprawy w dacie orzekania nie można stwierdzić bezczynności Ministra w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] października 2010r. Dodatkowo wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli prawidłowości wydanej decyzji, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W związku z powyższym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p. p. s. a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie I sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p. p. s. a.