VII SAB/Wa 89/13

Dnia 24 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.Ł. i J.Ł. na bezczynność Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej postanawia odrzucić skargę W piśmie z dnia 19 lipca 2013 r. skarżący A.Ł. i J.Ł. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w rozpoznaniu ich wniosku z dnia 6 kwietnia 2013 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W przypadku skargi na niezałatwienie sprawy w terminie, lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.). Przepis art. 37 k.p.a., w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18), a obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 14 sierpnia 2013 r., pismami z dnia 26 sierpnia 2013 r., wezwano skarżących do usunięcia braków skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego do organu w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Powyższe zarządzenie zostało obojgu skarżącym doręczone w dniu 16 września 2013 r. zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi dla obojga skarżących upływał z dniem 23 września 2013 r. Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie skarżący nie nadesłali wymaganego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego uznać należy, iż skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpali trybu postępowania określonego w art. 37 k.p.a. To zaś skutkuje, że skarga na bezczynność organu administracji jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu, o czym sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.