VII SAB/Wa 90/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-10-15

Skład orzekający: Mirosława Kowalska, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu powinno zostać umorzone, jeśli organ ten wydał rozstrzygnięcie w sprawie, której dotyczyła skarga, jeszcze przed wniesieniem skargi do sądu lub w trakcie jej trwania?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu staje się bezprzedmiotowe, gdy organ ten wydał rozstrzygnięcie w sprawie, której dotyczyła skarga, przed wniesieniem skargi do sądu lub w trakcie jej trwania. W takiej sytuacji sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę do WSA w Warszawie na bezczynność Wojewody w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. Skarżący wskazali, że Wojewoda nie odpowiedział na ich wniosek z dnia 23 marca 2009 r. i że ich zażalenie na bezczynność pozostało bez odpowiedzi. Wojewoda wyjaśnił, że wezwał do uzupełnienia braków, wystąpił o akta, ustalił krąg stron, a następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. z urzędu stwierdził nieważność decyzji Starosty W., a decyzjami z dnia [...] lipca 2009 r. odmówił wszczęcia postępowania nieważnościowego na wniosek skarżących, uznając sprawę za bezprzedmiotową.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2009 r. sprawy ze skargi B. S., [...] w przedmiocie bezczynności Wojewody [...] postanawia: umorzyć postępowanie sądowe B. i K. S. oraz W. S. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody [...], wnosząc o stwierdzenie rażącej bezczynności Wojewody [...] i naruszenia przez niego prawa oraz o zobowiązanie go do niezwłocznego wydania wnioskowanej decyzji. W ocenie skarżących Wojewoda [...] nie odpowiedział na ich wspólny wniosek z dnia 23 marca 2009 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty W. z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...], którą udzielono Z. Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę napowietrznej linii energetycznej niskiego napięcia z przyłączami kablowymi we wsi E., w gminie R., zlokalizowanych na działkach nr ew. [...] dla zasilenia budynków: mieszkalnego i usługowego /kat. obiektu bud. - XXVI/. Ponadto wskazali, że w dniu 6 czerwca 2009 r. złożyli zażalenie na bezczynność ww. organu administracyjnego do Głównego Geodety Kraju. Zażalenie to pozostało bez odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wyjaśnił, że w związku z wnioskiem B. i K. S. oraz W. S. – pismem z dnia 17 kwietnia 2009 r. wezwał wnioskodawców do uzupełnienia braków formalnych wniosku o stwierdzenie nieważności. Po uzyskaniu w dniu 30 kwietnia 2009 r. odpowiedzi, pismem z dnia 4 maja 2009 r. Wojewoda [...] wystąpił do Starosty W. o nadesłanie akt administracyjnych. Przy piśmie z dnia 12 maja 2009 r. Starosta przekazał stosowne dokumenty. Następnie Wojewoda [...] celem ustalenia kręgu stron postępowania nieważnościowego zwrócił się przy piśmie z dnia 27 maja 2009 r. do Wydziału Geodezji Starostwa Powiatowego w W. o podanie właścicieli działek nr ew. [...] we wsi E., gmina R.. W związku z nadesłanymi przez Starostę W. dokumentami, Wojewoda [...], zawiadomieniem z dnia 12 czerwca 2009 r., znak: [...], wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z dnia [...] sierpnia 2008 r., Nr [...], pomijając jako strony postępowania B. i K. S. oraz W. S.. Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...], Wojewoda [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., z urzędu stwierdził nieważność ww. decyzji Starosty W.. Wojewoda [...] przy piśmie z dnia 29 czerwca 2009 r. poinformował wnioskodawców o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty W.. Następnie decyzjami z dnia [...] lipca 2009 r., Nr [...] oraz z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...], na podstawie art. 157 § 3 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania nieważnościowego na wniosek K. S. oraz W. S. z dnia 23 marca 2009 r. W ocenie Wojewody [...] fakt wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Starosty W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. Nr [...], powoduje, że prowadzenie postępowania nadzwyczajnego przez organ wojewódzki, na żądanie wnioskodawców z dnia 23 marca 2009 r., stało się bezprzedmiotowe. Ostatecznie Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny, sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jak wynika z akt sprawy, Wojewoda [...] - jeszcze przed wniesieniem przez skarżących skargi na bezczynność do sądu administracyjnego - wydał z urzędu decyzję, którą stwierdził nieważności decyzji Starosty W.. Po wniesieniu skargi na bezczynności Wojewoda [...] wydał opisane wyżej decyzje, którymi odmówił wnioskodawcom wszczęcia postępowania nieważnościowego. Zdaniem Sądu w świetle wyżej opisanych okoliczności rozpoznanie przedmiotowej skargi stało się bezprzedmiotowe, ponieważ Wojewoda [...] wydał już rozstrzygnięcia w postępowaniu nieważnościowym. W przypadku, gdy przed lub po wniesieniu do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji, organ ten wyda akt lub podejmie czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. Podstawą uznania postępowania za bezprzedmiotowe jest treść art. 149 ww. ustawy, który stanowi, że uwzględniając skargę na bezczynność organu, sąd władny jest zobowiązać organ do wydania w oznaczonym terminie aktu administracyjnego lub podjęcia określonej czynności. Skoro w przedmiotowej sprawie Wojewoda [...] wydał decyzje, Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie ustała bezczynności organu, co stwarza podstawę do umorzenia postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej wyżej ustawy (por. uchwałę Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, publ. LexPolonica nr 2070972, ONSAiWSA 2009/4 poz. 63; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt I OSK 480/06, publ. LexPolonica nr 415640; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2000 r. sygn. akt I SAB 201/99, niepubl.). Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło