VII SAB/Wa 95/21
PostanowienieWSA w Warszawie2021-07-26
Skład orzekający: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Ministra w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na prośbę o interpretację przepisów prawa budowlanego podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Ministra w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na prośbę o interpretację przepisów prawa budowlanego nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ Minister nie jest organem uprawnionym do wydawania wiążących interpretacji przepisów prawa budowlanego, a takie żądanie nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wystąpienie z prośbą o interpretację przepisów prawa budowlanego. Skarżący twierdził, że nie otrzymał odpowiedzi na swoje pismo z lutego 2021 r. Organ administracji wskazał, że skarżący kierował wnioski do różnych ministrów, a ostatecznie pismem z kwietnia 2021 r. udzielono odpowiedzi, w której wskazano, że Minister nie jest organem uprawnionym do interpretacji przepisów prawa budowlanego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na bezczynność Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wystąpienie przekazane przy piśmie z [...] lutego 2021 r. postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z [...] kwietnia 2021 r. skarżący G. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wystąpienie przekazane przy piśmie z [...] lutego 2021 r. dotyczące prośby o "interpretację, wyjaśnienie prawa".
W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że w dniu [...] lutego 2021 r. wysłał za pomocą Poczty Polskiej prośbę do Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii o interpretację prawa, której odbiór nastąpił w dniu [...] marca 2021 r. Zaznaczył, że do dnia [...] kwietnia 2021 r. nie otrzymał odpowiedzi na prośbę.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że wystąpieniem z [...] stycznia 2021 r., uzupełnionym pismem z [...] stycznia 2021 r. skarżący skierował do organu wniosek
o wyjaśnienie przepisów prawa w zakresie "budowy domu mieszkalnego na stały pobyt ludzi, na obszarze zagrożonym potencjalnym wybuchem oleju transformatorowego znajdującego się w ilości 150 dm3 o wadze 134 kg w słupowej stacji transformatorowej, w przypadku pożaru przedmiotowej stacji transformatorowej, związanego z awarią lub na przykład wskutek uderzenia wyładowania atmosferycznego".
Pismem z v lutego 2021 r. skarżący wystąpił bezpośrednio do organu (data wpływu [...] marca 2021 r.) o przekazanie interpretacji prawa "w zakresie wskazanym
w piśmie, omyłkowo skierowanym do Ministra Infrastruktury".
W dniu [...] kwietnia 2021 r. do organu wpłynęło ponaglenie z [...] kwietnia 2021 r. Stowarzyszenia Ruchu Kontroli Wyborów, Ruchu Kontroli Władzy Oddział
w [...] podpisane przez Wiceprzewodniczącego G. S. W tym samym dniu za pośrednictwem poczty elektronicznej G. S. wniósł do organu ponaglenie, którym wyznaczył organowi termin trzech dni, licząc od dnia otrzymania ww. wiadomości na udzielenie odpowiedzi na "prośbę o interpretację prawa" sformułowaną w piśmie z [...] lutego 2021 r.
Pismem z [...] kwietnia 2021 r., znak [...] organ udzielił odpowiedzi na wystąpienie z [...] stycznia 2021 r.
Minister zaznaczył, że sprawa dotyczyła wyjaśnienia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm.), przez pryzmat ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.). Przepisy ustawy Prawo budowlane oraz wskazanego aktu wykonawczego nie przyznają ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa kompetencji w zakresie interpretacji przepisów prawa. Upoważnienia takiego nie zawierają również przepisy procesowe zawarte w ustawie z dnia 14 czerwca 1994 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 735), na podstawie których organy administracji architektoniczno-budowlanej oraz organy nadzoru budowlanego prowadzą postępowanie administracyjne w ustawowo wyznaczonym zakresie. Minister Rozwoju, Pracy i Technologii nie jest więc organem uprawnionym do interpretacji oraz dokonywania subsumcji konkretnego stanu faktycznego do danej normy prawnej. Takie kompetencje posiadają organy administracji architektoniczno-budowlanej oraz organy nadzoru budowlanego.
Ponadto organ podkreślił, że dokonane przez Ministra Rozwoju, Pracy
i Technologii wyjaśnienia przepisów ustawy Prawo budowlane i przepisów techniczno-budowlanych nie prowadzą do tworzenia aktów administracyjnych, o których mowa
w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego. Działanie Ministra nie ma bowiem charakteru postępowania administracyjnego przeprowadzanego przez organ administracji publicznej w należących do właściwości tego organu sprawach indywidulanych, rozstrzyganych lub załatwianych w drodze decyzji administracyjnych (postanowień) albo załatwianych milcząco. Ponadto, wyjaśnienie przepisów prawa przez Ministra nie kształtuje indywidualnej sytuacji prawnej skarżącego, co mogłoby nastąpić ewentualnie dopiero przed organami administracji architektoniczno-budowlanej lub organami nadzoru budowlanego, podejmującymi działania zgodnie z właściwością rzeczową i miejscową.
Zaznaczył, że w związku z powyższym kwestia udzielonej odpowiedzi
z [...] kwietnia 2021 r. na wniosek o "interpretację, wyjaśnienie prawa" nie została objęta kognicją sądów administracyjnych, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie
w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Skarga na bezczynność w udzieleniu odpowiedzi na wniosek o wyjaśnienie przepisów prawa w zakresie "budowy domu mieszkalnego na stały pobyt ludzi, na obszarze zagrożonym potencjalnym wybuchem oleju transformatorowego znajdującego się w ilości 150 dm3 o wadze 134 kg w słupowej stacji transformatorowej, w przypadku pożaru przedmiotowej stacji transformatorowej, związanego z awarią lub na przykład wskutek uderzenia wyładowania atmosferycznego" nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Minister Rozwoju, Pracy i Technologii nie posiada uprawnień do wydawania wiążących interpretacji przepisów prawa budowlanego, podlegających następnie kontroli sądu administracyjnego. Nie jest organem uprawnionym ani zobowiązanym do wydawania takich interpretacji zarówno w sprawach abstrakcyjnych, jak
i indywidualnych.
Skarga na bezczynność przysługuje zaś tylko w przypadkach określonych
w art. 3 § 2 pkt 8, a więc wówczas gdy organ powinien zareagować aktem lub czynnością o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Zatem skarga na bezczynność w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na prośbę o interpretację prawa nie podlega kognicji Sądu.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło