VII SAB/Wa 96/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2014 r. sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] skargę oddala I. Stan sprawy 1. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S. L. z dnia [...] sierpnia 2013 r., za pośrednictwem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], do którego skarga ta wpłynęła drogą elektroniczną dnia [...] sierpnia 2013 r., na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]w sprawie wydania zgody na obniżenie wysokości pomieszczenia w przedszkolu przy ul. [...]w [...]. 2. W skardze skarżący zarzucił Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...]naruszenie art. 8, 12, 35 § 1 i 36 § 1 kpa przez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy i domagał się: (1) zobowiązania Powiatowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; (2) zobowiązania Powiatowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie; (3) wymierzenia organowi na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywny w wysokości 5000 zł; (4) w przypadku uwzględnienia skargi orzeczenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub że naruszenie prawa nie było rażące, mimo, że będą podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, jeśli taki zostanie wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu; (5) zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący S. L. podał, że w dniu [...] marca 2013 r. złożył podanie zawierające wniosek o wydanie zgody przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]na obniżenie pomieszczeń przedszkola. Dnia [...]marca 2013 r. na wezwanie organu uzupełnił wniosek o informacje, które zdaniem skarżącego, pozwalały na rozstrzygniecie i wydanie decyzji. Dnia [...]kwietnia 2013 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]wydał decyzję (zgodę) na warunkowe obniżenie wybranych pomieszczeń przedszkola, od której skarżący złożył odwołanie. Dnia [...]czerwca 2013 r. Główny Inspektor Sanitarny uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W piśmie z dnia [...]czerwca 2013 r. Sygn. akt VII SAB/Wa 96/13 Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]ponownie wezwał skarżącego do doprecyzowania żądania, na co skarżący odpowiedział obszernym pismem z dnia [...] lipca 2013 r. Pismem z dnia [...]lipca 2013 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]ponownie wezwał skarżącego do podania informacji, w których, jak wskazał skarżący, organ był już w posiadaniu. W dniu [...] lipca 2013 r. na podstawie art. 37 § 1 kpa skarżący złożył do organu drugiej instancji czyli do Głównego Inspektora Sanitarnego, zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania i niezałatwienie sprawy w terminie, jednakże, do dnia składania skargi, zażalenie nie zostało rozpatrzone. 3. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że S. L. na wezwanie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]przesłane w piśmie z dnia [...]czerwca 2013 r. o doprecyzowanie żądania, przesłał drogą elektroniczną pismo z dnia [...] lipca 2013 r. ([...]), które zostało odebrane przez organ w dniu [...] lipca 2013 r., a więc termin załatwienia sprawy upłynął w dniu [...] sierpnia 2013 r. Termin ten, zdaniem organu, został dotrzymany, bowiem w związku z koniecznością prowadzenia korespondencji ze skarżącym oraz odpowiadania na pisma składane przez skarżącego sprawa była skomplikowana. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sygn. akt VII SAB/Wa 96/13 Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, a sąd, oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Uwzględnieniem skargi, w rozumieniu tego przepisu jest również stwierdzenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie organowi grzywny. Podkreślić należy, że w trybie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może tylko orzec o obowiązku wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma znaczenia z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną czy też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Okoliczności które spowodowały zwłokę organu oraz jego działania i zaniechania w toku rozpoznawania sprawy oraz stopień przekroczenia terminów będą miały znaczenie przy ocenie dokonywanej przez sąd, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca, w rozumieniu art. 149 § 1 zd. drugie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czy też nie. Zgodnie z ustanowioną w art. 12 kpa zasadą szybkości postępowania organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione bezzwłocznie. W myśl art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie zaś sprawy wymagającej Sygn. akt VII SAB/Wa 96/13 postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zgodnie z art. 35 § 3 kpa. Artykuł 36 § 1 kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, a także o każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie szczególnym, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. 2. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że na wniosek S. L. z dnia [...] marca 2013 r. uzupełniony przy piśmie z dnia [...]marca 2013 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]decyzją z dnia [...]kwietnia 2013 r. wyraził zgodę na obniżenie wysokości sal zajęć dla dzieci - pomieszczenia nr [...] i [...]do wysokości 2,85 m, w budynku przedszkola przy ul. [...]w [...], od której to decyzji skarżący złożył odwołanie. Następnie Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...]czerwca 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, wskazując, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ pierwszej instancji powinien wezwać stronę do doprecyzowania i wyszczególnienia pomieszczeń, dla których wnosi o odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych w zakresie wysokości pomieszczeń przeznaczonych na przedszkole. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]pismem z dnia [...]czerwca 2013 r. ponownie wezwał skarżącego S. L. do doprecyzowania żądania, na co skarżący odpowiedział pismem z dnia [...] lipca 2013 r., a ponadto w tym samym dniu przesłał wniosek o wyłącznie pracowników organu od udziału w przedmiotowym postępowaniu. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]pismem z dnia [...]lipca 2013 r. ponownie wezwał skarżącego do doprecyzowania żądania zawartego we wniosku z dnia [...] marca 2013 r., a także odpowiedział pismem z dnia [...]lipca 2013 r. na wniosek dotyczący wyłączenia dotychczas zaangażowanych pracowników organu od udziału w tym postępowaniu. Następnie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. wyraził zgodę na obniżenie wysokości sali dla dzieci nr [...] do 2,85 m. Decyzja ta została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] sierpnia 2013 r. i doręczona S. L. w dniu [...]sierpnia 2013 r. Sygn. akt VII SAB/Wa 96/13 W dniu [...] sierpnia 2013 r. do Wojewódzkiej [...]w [...]drogą elektroniczną wpłynęła skarga S. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]w sprawie wydania zgody na obniżenie wysokości pomieszczeń w przedszkolu przy ul. [...] w [...]. W dniu [...] lipca 2013 r., jak wynika z akt sprawy, na podstawie art. 37 § 1 kpa skarżący złożył do organu drugiej instancji czyli do Głównego Inspektora Sanitarnego, zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania i nie załatwienie sprawy w terminie. 3. Nie budzi zatem wątpliwości, że decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]z dnia [...] sierpnia 2013 r. wyrażająca zgodę na obniżenie wysokości sali dla dzieci została wydana w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym skarżący doprecyzował żądanie zawarte we wniosku z dnia [...] marca 2013 r., czyli od dnia [...]lipca 2013 r., co jednakże nastąpiło następnego dnia po wpłynięciu do organu skargi S. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]. Skoro zaś w dniu orzekania przez Sąd rozstrzygniecie w sprawie już nastąpiło, bowiem organ wydał decyzję, Sąd nie mógł zobowiązać organu do wydania rozstrzygnięcia, o czym mowa w art. 149 § 1 zdanie pierwsze ppsa, jak również nie mógł oceniać prawidłowości tego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przez organ terminu załatwienia sprawy, bowiem organ podejmował czynności zmierzające do załatwienia sprawy, a pierwszą decyzje w sprawie organ wydał w dniu [...]kwietnia 2013 r., jednakże od tej decyzji skarżący złożył odwołanie. Podkreślić należy, iż po pierwszym uzupełnieniu wniosku przez skarżącego w dniu [...]marca 2013 r. organ wydał decyzję w dniu [...]kwietnia 2013 r., w terminie ustawowym. Jednakże, po złożeniu przez skarżącego odwołania, Główny Inspektor Sanitarny decyzja z dnia [...]czerwca 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania wskazując na konieczność ponownego doprecyzowania wniosku. Stwierdzić zatem należy, iż podstawowym warunkiem prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy jest takie sformułowanie wniosku wszczynającego postępowanie Sygn. akt VII SAB/Wa 96/13 administracyjne, które nie będzie powodowało żadnych wątpliwości odnośnie treści żądania wnioskodawcy. Zdaniem Sądu, jeśli wniosek nie został sformułowany w sposób jednoznaczny i istnieją wątpliwości odnośnie jego treści, organ ma obowiązek wątpliwości te wyjaśnić, i nie pozostaje w bezczynności zwracając się do wnioskodawcy o doprecyzowanie treści żądania. W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu, zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku S. L. uznać należało za nieuzasadniony. IV. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.