VII SAB/Wa 97/10

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 września 2010 r. po rozpoznaniu wniosku S. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. postanawia: 1. przyznać S. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 5 lipca 2010 r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy S. D., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie oceniając dane przedstawione we wniosku stwierdzono, że wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i córką. Podał, że wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w wysokości 3.300,00 złotych netto miesięcznie. Na kwotę tą składa się renta inwalidzka wnioskodawcy w wysokości 1.000,00 złotych oraz wynagrodzenie za pracę małżonki w wysokości 2.300,00 złotych. Wnioskodawca zakreślił w formularzu, że posiada dom mieszkalny o pow. 87 m ², działki budowlane o pow. 487 m² i 1809 m ² oraz samochód osobowy z 2002 r. zakupiony na raty za pośrednictwem Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Wnioskodawca podkreślił we wniosku, że co miesiąc przeznacza co najmniej połowę swoich dochodów na zakup leków ratujących życie. Dodał także, że w codziennych czynnościach niezbędnych do życia musi korzystać z pomocy osób drugich. Biorąc pod uwagę powyższe uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniono, że poniesienie tego wydatku wykracza poza jego możliwości finansowe. Z tego względu przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca jest na tyle osobą ubogą, iż jej rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają mu wywiązanie się z obowiązku partycypowania w kosztach postępowania sądowoadministracyjnego. Uznano, że wnioskodawca mając wspólnie z żoną stały dochód miesięczny jest w stanie zabezpieczyć środki niezbędne do pokrycia kosztów niniejszego postępowania, które na obecnym etapie sprowadzają się do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100,00 złotych. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.