VII SAB/Wa 97/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-05-10
Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w zakresie rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego podlega kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie rozpoznania skargi powszechnej (art. 227 KPA), uznając ją za niedopuszczalną. Kontrola sądowa działalności administracji publicznej, w tym orzekanie w sprawach skarg na bezczynność, obejmuje jedynie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a PPSA. Zawiadomienia o sposobie załatwienia skarg powszechnych nie są decyzjami administracyjnymi ani innymi aktami podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co wyklucza możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu w tym zakresie.Stan faktyczny
Skarżący E. Z. złożył skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) w zakresie nierozpatrzenia dwóch skarg z 7 listopada 2011 r. i 29 stycznia 2012 r. Skargi te dotyczyły zarzutów "mataczenia i łamania prawa" przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz braku merytorycznego rozpatrzenia pierwszej z nich. Sąd administracyjny uznał, że przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność GINB w rozpoznaniu skarg powszechnych wniesionych na podstawie art. 227 KPA.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Sygnatura akt VII SAB/Wa 97/12 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia odrzucić skargę.
Sygnatura akt VII SAB/Wa 97/12
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów administracji przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane lub podejmowane: 1. decyzje, 2. postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
E. Z. pismem z 17 marca 2012 r. złożył do Sądu skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wskazując, że przedmiotem zaskarżenia jest "brak rzetelnego i merytorycznego rozpatrzenia" dwóch skarg: z dnia 7 listopada 2011 r. i z dnia 29 stycznia 2012 r., skierowanych do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pismem z dnia 7 listopada 2011 r. skarżący wniósł do organu skargę na "mataczenie i łamanie prawa" przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W piśmie z dnia 29 stycznia 2012 r. E. Z. zarzucił organowi, że nie rozpatrzył merytorycznie w/w "skargi na mataczenie i łamanie prawa" z dnia 7 listopada 2011 r.
Analiza skargi E. Z. wskazuje zatem, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegająca na nierozpoznaniu skarg wniesionych do tego organu w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Do takich skarg, tzw. skarg powszechnych, nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej
Jak już wskazano, zaskarżenie bezczynności organu na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt 1-4a zaskarżanie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy nie ma zastosowania do postępowania skargowego uregulowanego w przepisach działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślić bowiem trzeba, że zawiadomienia o sposobie załatwienia skarg wniesionych w trybie art. 227 kpa nie są decyzjami administracyjnymi, ani żadnym z innych aktów czy czynności, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na przewidziane w art. 237-238 kpa zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a zatem nie jest też dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność organu czy przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie rozpoznania skargi powszechnej.
Mając powyższe na uwadze należało uznać skargę za niedopuszczalną i orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło