VII SAB/Wa 98/04

Sygnatura akt VII SAB/Wa 98/04 POSTANOWIENIE Dnia 2 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. i M. C. na bezczynność Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące działań organu administracji postanawia: odrzucić skargę. Skarżący złożyli w dniu 19 lipca 2004 r. skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie braku odpowiedzi na pismo z dnia [...] lutego 2003 r. w kwestii działania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Przepis zawarty w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4 tego artykułu. W punktach 1-4 wymienione są decyzje i postanowienia, które są poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Katalog ten zawiera decyzje administracyjne, postanowienia od których służy środek zaskarżenia w postaci zażalenia albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie oraz inne akty lub czynności organów z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W tym katalogu nie mieszczą się skargi na bezczynność dotyczącą działań nadzorczych organów administracji. Właściwą drogą w tego trybu sprawach jest tryb skargowy określony w Rozdziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.). Tym samym wniesienie skargi w tym zakresie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.