VII SO/Wa 13/14

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 maja 2014 r. po rozpoznaniu wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. D. na Klinikę Psychiatrii Sądowej w W. w przedmiocie odmowy wydania dokumentacji medycznej postanawia: przyznać M. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 28 marca 2014 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy M. D. w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W formularzu wniosku wnioskodawca podał, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu renty w wysokości 844,45 złotych miesięcznie. Uzasadniając wniosek wskazał, że nie stać go na ponoszenie opłat. W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku, zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2014r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa o wskazane w nim dane. W dniu 16 kwietnia 2014r. do Sądu wpłynęły wyjaśnienia wnioskodawcy na powyższe zarządzenie. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku i nadesłanych wyjaśnieniach wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z podanych danych przez wnioskodawcę wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu renty w wysokości 844,45 złotych miesięcznie. Podał, że zamieszkuje w domu po rodzicach o pow. 100 m ² ,do którego nie ma tytułu własności ze względu na koszty z tym związane. Wnioskodawca wskazał, że miesięcznie ponosi następujące wydatki tj. opłatę za energię elektryczną w wysokości 40,00 złotych, opłatę za wodę w wysokości 25,00 złotych, podatek od nieruchomości i opłatę za wywóz śmieci w wysokości 33,00 złotych, opłatę za telefon w wysokości ok. 34,00 złotych, zakup węgla 100,00 złotych. Dodał również, że na zakup lekarstw wydaje ok. 100,00 złotych miesięcznie. Pozostałą zaś część uzyskiwanego dochodu przeznacza na potrzeby życia codziennego. Wnioskodawca oświadczył, iż nie jest w stanie podjąć jakiejkolwiek pracy dodatkowej. Poinformował także, iż korzysta z pomocy udzielanej przez Związek Emerytów i Rencistów otrzymując zazwyczaj co miesiąc pomoc żywnościową. Korzysta również z pomocy siostry. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawcy jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochód skarżącego jest bowiem na tyle niski, że nie jest możliwe poczynienie z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Z tych też względów uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.