VII SO/Wa 14/17

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2017r. po rozpoznaniu wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017r , znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać T. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 22 listopada 2017r. wpłynął wniosek T. S. o przyznanie prawa pomocy uzupełniony na formularzu PPF w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku przedstawił swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017r. poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca obecnie jest osobą bezrobotną. Prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i dwójką dzieci. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 3366 złotych miesięcznie, co przeliczeniu na osobę wynosi 841,5 złotych. Na kwotę tą składa się zasiłek macierzyński małżonki w wysokości 2296 złotych, zasiłek dla bezrobotnych wnioskodawcy w wysokości 570,00 złotych oraz świadczenie wychowawcze na dziecko w wysokości 500,00 złotych. Wnioskodawca posiada dom o pow. 120 m² oraz samochód osobowy i dostawczy. Do ponoszonych wydatków zaliczył: media w wysokości 300 złotych miesięcznie, opłatę za wodę w wysokości 180,00 złotych, ubezpieczenie domu w wysokości 180,00 złotych, leki dla córki 120,00 złotych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia z kosztów sądowych. Wnioskodawca obecnie jest osobą bezrobotną, natomiast dochody z jakich się utrzymuje wraz z żoną i dwójką dzieci są niewielkie i niewątpliwie służą na pokrycie niezbędnych kosztów i wydatków życia codziennego. Przyjąć zatem należy, że wnioskodawca nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się obecnie znajduje nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i rodziny. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.