VII SO/Wa 17/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dnia 1 września 2015r. po rozpoznaniu wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać T. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Sygn. akt VII SO/Wa 17/15 W dniu 9 czerwca 2015r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez T. S. formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych ustanowienie radcy prawnego i adwokata. We wniosku wnioskodawca podał, że został skazany na karę pozbawienia wolności, przebywa w zakładzie karnym. Oświadczył, iż nie pracuje w zakładzie w którym przebywa. Nie posiada żadnego majątku. Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2015r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie: - jak długo przebywa w zakładzie karnym i jak długo będzie tam pozostawał, - stanu rodzinnego wnioskodawcy, wskazanie z kim przebywa we wspólnym gospodarstwie domowym na wolności i wskazania ich dochodów, - z czego lub przy czyjej pomocy utrzymywał siebie i dzieci przebywając na wolności oraz z czego lub przy czyjej pomocy obecnie utrzymują się dzieci i kto sprawuje nad nimi opiekę, - sytuacji majątkowej wnioskodawcy, poprzez złożenie oświadczenia majątkowego, jeśli jest żonaty należało uwzględnić majątek objęty wspólnością majątkową jak również jego majątek odrębny i żony tj. nieruchomości, ruchomości i posiadane zasoby finansowe. Powyższe wyjaśnienia należało nadesłać do Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 23 lipca 2015r. do Sądu wpłynęła odpowiedź wnioskodawcy na powyższe. Wnioskodawca podał, że w zakładzie karnym przebywa od dnia 24 maja 2007 r. a koniec kary przypada na rok 2024r. Wyjaśnił, że jest osobą rozwiedzioną, zostały mu ograniczone prawa rodzicielskie, ciąży na nim obowiązek alimentacyjny na córkę w wysokości 320,00 złotych. Dodał, że z byłą żoną i córką nie ma kontaktów. Starsza córka jest w rodzinie zastępczej u swoich dziadków. Wskazał także, że ma dorosłego syna ale nie ma z nim żadnego kontaktu. Wnioskodawca wyjaśnił, że przebywając na wolności utrzymywał siebie i rodzinę prowadząc działalność gospodarczą. Obecnie jest osobą bezrobotną, nie posiadającą żadnego majątku i oszczędności. Dodał, że nie ma też szans na zatrudnienie w zakładzie karnym. W niniejszej sprawie zważono co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) . Podkreślić należy, iż prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, która ma na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w nadesłanym formularzu oraz piśmie wyjaśniającym z dnia 17 lipca 2015r. (data wpływu do Sądu 23 lipca 2015r. wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Analizując dane na których opiera się wniosek o przyznanie prawa pomocy, stwierdzono, że wnioskodawca przebywając obecnie w zakładzie karnym nie osiąga żadnych dochodów. Nie dysponuje żadnymi zasobami finansowymi, składnikami majątkowymi przynoszącymi dochody lub których ewentualne spieniężenie mogłoby stanowić źródło pokrycia kosztów związanych z jego udziałem w sprawie. Wobec powyższego uznano, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Ze względu na fakt, iż wnioskodawca wniósł o ustanowienie radcy prawnego i adwokata, dokonano wyboru i ustanowiono w niniejszej sprawie radcę prawnego. Wyjaśnić należy, że dla zapewnienia stronie należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest bowiem ustanowienie jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.