VII SO/Wa 21/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2010 r. w sprawie ze skargi Komisji Nadzoru Audytowego na uchwałę Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Biegłych Rewidentów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniosku o zasądzenie kosztów postępowania postanawia: zasądzić od Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Biegłych Rewidentów na rzecz Komisji Nadzoru Audytowego kwotę 240,00 złotych (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Uchwałą nr [...] z dnia [...] Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów wprowadził podstawowe zasady gospodarki finansowej Krajowej Izby Biegłych Rewidentów. Na powyższą uchwałę skargę do Sądu wniosła Komisja Nadzoru Audytowego reprezentowana w sprawie przez radcę prawnego B. Z. W skardze złożony został m.in. wniosek o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie. Wnosząc skargę strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 10 maja 2010 r. Uchwałą nr [...] z dnia [...] Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Biegłych Rewidentów uchylił uchwałę w sprawie podstawowych zasad gospodarki finansowej Krajowej Izby Biegłych Rewidentów oraz przyjął w dniu [...] nową uchwałę nr [...], uwzględniając w ten sposób skargę Komisji Nadzoru Audytowego w całości. Pismem z dnia 7 czerwca 2010 r. Krajowa Izba Biegłych Rewidentów poinformowała, że nie otrzymała skargi Komisji Nadzoru Audytowego na uchwałę nr [...] Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Biegłych Rewidentów z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W związku z uchyleniem przez organ w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa zaskarżonej uchwały, Sąd rozpatrywał jedynie kwestię zawartego w skardze wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 ustawy ppsa skutkować musi obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą–na etapie wniesienia skargi – kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 ustawy ppsa. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, w myśl art. 205 § 2 ustawy ppsa, zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego stawiennictwa strony. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawka minimalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 złotych. Biorąc pod uwagę, iż w przedmiotowej sprawie w związku z uwzględnieniem skargi przez organ, czynności radcy prawnego objęły sporządzenie skargi, na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 ww. ustawy, Sąd postanowił o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania w kwocie 240,00 złotych stanowiącą wynagrodzenie radcy prawnego. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych powyżej przepisów.