VII SO/Wa 22/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. K. o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: wymierzyć Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 zł (tysiąc złotych). Pismem z dnia 5 kwietnia 2016 r. (data wpływu do organu – 11 kwietnia 2016 r.) T. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezydenta [...] skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta [...]. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą VII SAB/Wa 55/16. Pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. skarżąca uzupełniła skargę oraz wniosła o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 5 kwietnia 2016 r. Ww. pismo zostało złożone w Sądzie i zgodnie z zarządzeniem z dnia 16 czerwca 2016 r. przesłane do organu przy piśmie z dnia 20 czerwca 2016 r. celem udzielenia odpowiedzi. W piśmie z dnia 23 czerwca 2016 r. organ poinformował, że przekazuje skargę T. K. datowaną na dzień 5 kwietnia 2016 r. oraz kopię skargi T. K. z dnia 2 grudnia 2015 r. kierowanej do Rady [...] na przewlekłość postępowania Prezydenta [...] i dołączył do niego ww. dokumenty. W wykonaniu zarządzenia z dnia 1 lipca 2016 r., pismem z dnia 4 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał organ do udzielenia odpowiedzi na skargę T. K. z dnia 5 kwietnia 2016 r. uzupełnioną pismem z dnia 13 czerwca 2016 r. Jednocześnie informując, że pismo z dnia 23 czerwca 2016 r., znak [...] nie spełnia wymogów odpowiedzi na skargę, nie zawiera stanowiska organu, ani informacji dotyczącej posiadanych akt administracyjnych. W wykonaniu zobowiązania Sądu z dnia 16 czerwca 2016 r. przesłanego do organu przy piśmie z dnia 20 czerwca 2016 r., organ w piśmie z dnia 12 lipca 2016 r. potwierdził fakt wpłynięcia skargi T. K. datowanej na dzień 5 kwietnia 2016 r. w dniu 11 kwietnia 2016 r. Wyjaśnił, że skarga ta dotyczyła skargi wniesionej do Rady [...] z dnia 4 grudnia 2015 r. i obie skargi załączył. Jednocześnie w odniesieniu do skargi z dnia 4 grudnia 2015 r. organ wskazał, że z uwagi na tematykę, obszerność, okres jakiego dotyczy, wymagała ona pracy, uzgodnień i konsultacji różnych komórek merytorycznych Urzędu [...], co tłumaczy długi okres przygotowywania ostatecznej wersji odpowiedzi na tę skargę. Do pisma organ załączył datowaną na dzień 8 lipca 2016 r. odpowiedź na wniosek o nałożenie grzywny i wniósł o jego nieuwzględnienie. Następnie w wykonaniu zobowiązania Sądu z dnia 1 lipca 2016 r. przesłanego do organu przy piśmie z dnia 4 lipca 2016 r., organ w piśmie z dnia 19 lipca 2016 r. poinformował, że pismem z dnia 6 lipca 2016 r. Prezydent [...] zajął stanowisko wobec skargi T. K. z dnia 4 grudnia 2016 r. i w związku z zajętym stanowiskiem skarga będzie przedmiotem pracy Komisji Rewizyjnej Rady [...], a następnie Rada Miasta podejmie stosowną uchwałę w przedmiocie uznania skargi za zasadną lub niezasadną oraz ponownie wniósł o niewymierzanie grzywny. Do pisma organ dołączył pismo z dnia 18 lipca 2016 r. zawierające stanowisko organu w niniejszej sprawie oraz stanowiące odpowiedź na zarzuty podniesione w skardze z dnia 5 kwietnia 2016 r., a także przesłał akta sprawy. Kolejnym pismem z dnia 19 września 2016 r. organ powołując się na załączone pismo z dnia 27 lipca 2016 r., adresowane do T. K., stanowiące odpowiedź na jej skargę z dnia 4 grudnia 2016 r., w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wniósł o umorzenie postępowania, ponieważ "w czasie zawisłości sprawy wystąpiło zdarzenie (tj. udzielenie odpowiedzi na skargę T. K. z dnia 4 grudnia 2016 r.), w następstwie którego sprawa przestała istnieć. W ocenie organu konsekwencją powyższego jest niemożliwość uwzględnienia skargi na bezczynność na podstawie art. 149 ppsa poprzez nakazanie organowi określonego działania". W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego nieuwzględnienie, wskazując, że zaistniała sytuacja nie była spowodowana złą wolą pracowników, lecz efektem braków kadrowych i licznych rozpatrywanych spraw. Jednocześnie organ wskazał, że przypadek zwłoki w przekazaniu akt wydarzył się po raz pierwszy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści § 2 tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się organu do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Przepis art. 154 § 6 ustawy stanowi natomiast, iż grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. (M.P. z 2016 r. poz. 145) wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3899,78 zł. Podkreślić trzeba, że art. 54 § 2 ustawy nakłada na organ bezwzględny obowiązek przekazania do sądu skargi wraz z aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia do organu. W sytuacji, gdy organ nie wypełni wynikającego z powołanego przepisu obowiązku, uniemożliwiając tym samym sądowi kontrolę działalności organu administracji publicznej, sąd może orzec o wymierzeniu grzywny. Wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy w terminie przewidzianym w tym przepisie. Podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jednocześnie należy podkreślić, że późniejsze dopełnienie przez organ obowiązku, z uchybieniem terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., nie wyłącza możliwości wymierzenia grzywny. Skoro bowiem z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy. Wskazać też trzeba, że "niezastosowanie się do obowiązków" określonych w art. 54 § 2 wystąpi zarówno w wypadku niepodjęcia przez organ administracji publicznej w terminie czynności wymienionych w tym przepisie, jak i w wypadku ograniczenia się przez ten organ do wykonania jedynie niektórych z tych czynności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 343/14 LEX nr 1467276; z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 45/13 LEX nr 1273880; Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, iż skarga T. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezydenta [...] wpłynęła do organu w dniu 11 kwietnia 2016 r. Organ odnosząc się do wniosku o wymierzenie grzywny podniósł, że przekazał ww. skargę do Sądu przy piśmie z dnia 23 czerwca 2016 r. Jednakże pismo to nie spełnia wymogów odpowiedzi na skargę (nie zawiera stanowiska organ, ani informacji dotyczącej posiadanych akt) o czym organ został poinformowany pismem z dnia 4 lipca 2016 r. Również kolejnego pisma organu z dnia 12 lipca 2016 r., choć jak wynika z jego treści złożonego w wykonaniu zobowiązania Sądu z dnia 20 czerwca 2016 r., tj. udzielenia odpowiedzi na skargę, nie można uznać za odpowiedź organu na skargę, ponieważ mimo, że zawiera wyjaśnienia w sprawie, to jednak nie wskazuje stanowiska organu w zakresie skargi na przewlekłość oraz nie przesłano przy nim akt administracyjnych. Akta administracyjne zostały przesłane przy kolejnym piśmie organu z dnia 19 lipca 2016 r., którego również nie można uznać za spełnienie ciążących na organie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ppsa, ponieważ nie zawiera stanowiska organu w zakresie skargi na przewlekłość postępowania, a jedynie ustosunkowanie się do wniosku o wymierzenie grzywny. Dopiero w piśmie z dnia 19 września 2016 r. organ przedstawił swoje stanowisko w sprawie skargi. Zatem należy uznać, że dopiero w dniu 19 września 2016 r. nastąpiło w pełni wywiązanie się przez organ z ustawowych obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ppsa, a polegających na przekazaniu skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wprawdzie organ wykonał obowiązki wynikające z art. 54 § 2 ustawy, ale uczynił to z dużym opóźnieniem, a ponadto całkowicie bezzasadnie, zamiast wykonać je w jednym piśmie zatytułowanym "odpowiedź na skargę" zawierającym stanowisko organu co do zasadności skargi i wskazać w nim, że w załączeniu przesyła skargę wraz z aktami sprawy, wykonywał je w oddzielnych pismach od dnia 23 czerwca 2016 r. (przekazanie skargi), przez pismo z dnia 19 lipca 2016 r. (nadesłanie akta administracyjnych) do dnia 19 września 2016 r. (ustosunkowanie się do skargi), co uzasadnia wymierzenie grzywny. W ocenie Sądu wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2000 zł będzie adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa. W konkluzji odnosząc się do argumentów przedstawionych w odpowiedzi organu na wniosek wyjaśnić wypada, iż trudności kadrowe, czy duża ilość spraw leżących w kompetencji organu nie mogą stanowić podstawy do oddalenia wniosku, bowiem nie usprawiedliwiają uchybienia terminu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami administracyjnymi do sądu, ponieważ rzeczą organu jest zorganizowania pracy w taki sposób, aby sprawy były załatwiane zgodnie z określonymi w ustawie terminami. Zważywszy na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.