VII SO/Wa 23/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. R. o wymierzenie grzywny Wojewodzie [...] postanawia: zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. P. kwotę 240 zł (dwustu czterdziestu złotych) oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesięciu pięciu złotych dwudziestu groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – łącznie kwotę 295,20 zł (dwustu dziewięćdziesięciu pięciu złotych dwudziestu groszy). Postanowieniem z dnia 23 lipca 2010 r. przyznano skarżącemu B. R. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., pełnomocnikiem B. R. wyznaczony został adw. W. P. W dniu 1 lipca 2011 r. adw. W.P. złożył w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od wydanego w niniejszej sprawie postanowienia z dnia 13 kwietnia 2011 r. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2011 r. odrzucono w/w skargę kasacyjną. Na postanowienie z dnia 25 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 28 września 2011 r. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym II instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, natomiast w postępowaniu zażaleniowym (stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) stawka ta wynosi 120 zł. W niniejszej sprawie adw. W. P. sporządził i wniósł w imieniu B. R. skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2011 r. oraz wniósł zażalenie od postanowienia Sądu I instancji z dnia 25 lipca 2011 r. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).