VII SO/Wa 24/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : wniosku o zasądzenie kosztów postępowania postanawia : I. umorzyć postępowania sądowe, II. zasądzić od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz T. L. kwotę 757 złotych (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) jako zwrot poniesionych kosztów sądowych. W dniu 8 czerwca 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T. L. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o umorzenie postępowanie w sprawie ze względu na uwzględnienie skargi T. L. w całości w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] znak : [...] uchylił zaskarżone postanowienia dnia [...] w całości oraz postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr[...]. Pismem z dnia 13 sierpnia 2009 r. organ poinformował, że wydane w trybie autokontroli postanowienie z dnia [...] znak : [...] nie zostało zaskarżone przez stronę i stało się prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli stanowi bowiem o bezprzedmiotowości postępowania sądowego i daje podstawę do jego umorzenia, pod warunkiem uznania przez Sąd, iż w następstwie rozstrzygnięcia podjętego przez organ zarzuty skargi zostały uwzględnione w całości. W niniejszej sprawie, ze względu na uwzględnienie przez organ skargi w całości i uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] oraz postanowienia organu wojewódzkiego z dnia [...] rozpatrywanie przez Sąd skargi na postanowienie wyeliminowane z obrotu prawnego stało się bezprzedmiotowe. Wobec umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. o zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 210 § 1 w związku z art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. Stosownie zaś do treści art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, tj. w niniejszej sprawie rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Na orzeczoną w niniejszej sprawie kwotę zwrotu kosztów postępowania składają się kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszt zastępstwa prawnego w wysokości określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. oraz zwrot kosztów uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 500,00 złotych, ustalony na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Odnosząc się do wniosku skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2.017 złotych (honorarium adwokata + opłata za pełnomocnictwo procesowe) wskazać należy, że wysokość zwrotu kosztów poniesionych tytułem zastępstwa procesowego określa ww. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) a przepisy ustawy p.p.s.a. nie dają podstaw do zasądzania stawek wyższych niż stawki opłat określonych w powyższym rozporządzeniu. Odnosząc się zaś do kwestii zasądzenia kosztów delegacji pełnomocnika z K. do W. w kwocie 500,00 złotych celem uczestniczenia w rozprawie przed Sądem stwierdzić należy, że wniosek w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony. W niniejszej sprawie nie został bowiem wyznaczony termin rozprawy a zatem strona nie poniosła ww. kosztu. Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 210 § 1 w związku z art. 200 oraz art. 205 § 2 ww. ustawy.