VII SO/Wa 29/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Halina Kuśmirek Sędzia WSA Mariola Kowalska Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "H." Spółka z.o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2001. Znak: [...] o cofniecie koncesji na prowadzenie aptek w przedmiocie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2002r. postanowił: odmówić dokonania wykładni wyroku zapadłego w sprawie sygn. akt I SA 649/01. W dniu 6 listopada 2002r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie sygn. akt I SA 649/01 na skutek skargi "H." Spółka z.o.o. z siedziba w K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2001r. - uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję Śląskiego Inspektora Farmaceutycznego w Katowicach z dnia [...] grudnia 2000r. W dniu 19 listopada 2007r. wpłynął wniosek [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. o dokonanie wykładni uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2002r. Z treści wniosku wynika, iż organ nie jest w stanie wykonać zaleceń zawartych w uzasadnieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego bowiem na liście biegłych sądowych nie figuruje biegły z zakresu poprawności prowadzenia, udokumentowania i ewidencjonowania działalności apteki. Sprawa została skierowana przez Naczelny Sąd Administracyjny do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 3 lipca 2003r. sygn. akt I CZ 17/03 wykładni wyroku dokonuje się tylko wtedy gdy jego treść została sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu. Zgodnie z przyjętym orzecznictwem wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji jak i uzasadnienia. W niniejszej sprawie składający wniosek organ będąc związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w wyroku z dnia 6 listopada 2002r – ma trudność w znalezieniu biegłych do wydania opinii w sprawie, nie zaś potrzebuje wykładni uzasadnienia wyroku. Zgodnie z art. 84 kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie w której wymagane są wiadomości specjalne organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Biegłym ( rzeczoznawcą, ekspertem) nazywamy osobę fizyczną powołaną do udziału w postępowaniu dotyczącym innego podmiotu w celu wydania opinii w danej sprawie ze względu na posiadaną wiedzę w tej dziedzinie. W doktrynie przyjmuje się, że biegły wypowiada opinię dotyczącą stanu faktycznego przez naświetlenie i wyjaśnienie okoliczności wskazanych przez organ administracji publicznej z punktu widzenia posiadanych przez siebie wiadomości specjalnych. Nie dysponując więc biegłymi sądowymi z listy, biegłych organ administracyjny może powołać każdą osobę posiadającą wiadomości specjalistyczne z danej dziedziny w charakterze biegłego. Ponadto podnieść należy, iż z wnioskiem o wykładnię wyroku wystąpił [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w K., a więc organ wydający decyzję w I instancji. Organ ten nie był stroną postępowania sądowo – administracyjnego w którym zapadł wyrok dnia 6 listopada 2002r. Stroną postępowania sądowo–administracyjnego był Główny Inspektor Farmaceutyczny. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz. 1270 ze zm.) odmówił wykładni uzasadnienia wyroku wskazanego we wniosku. Sąd wydał niniejsze postanowienie w składzie trzyosobowym. Uznał bowiem, że art. 158 cytowanej wyżej ustawy jest wyjątkiem od zasady określonej w art. 16 § 2 tej ustawy. Wykładni bowiem dokonywać powinien w miarę możliwości Sąd w składzie w którym orzekł w sprawie. Z uwagi na brak możliwości utworzenia takiego składu (odejście sędziego do Sądu II instancji) wniosek rozpatrywał inny skład Sądzący.