VII SO/Wa 31/11

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. D. o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić przyznania B. D. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął na formularzu PPF wniosek B. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i córką. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z wynagrodzenia o pracę wnioskodawcy i jego żony w łącznej wysokości 5021 zł brutto. Córka wnioskodawcy jest studentką. Posiadany majątek obejmuje dom jednorodzinny w budowie o pow. 160 m2. Posiada samochód osobowy Fiat Seicento z 1990 r. W piśmie z dnia 19 października 2011 r. wnioskodawca podał, że dom buduje własnoręcznie, nie otrzymywał świadczeń z pomocy społecznej, otrzymuje pomoc od rodziny przy budowie domu. Podał, ze cześć materiałów na budowę domu zakupił jakiś czas temu na kredyt, a obecnie je wykorzystuje spłacając kredyt. Dodał, ze nie każdego miesiąca może pozwolić sobie na zakup materiałów na budowę domu oraz, że córka od 2007 r. choruje na kręgosłup. Wizyty u lekarzy w związku z chorobą córki i rehabilitacją generują dodatkowe koszty. Przy piśmie z dnia 19 października strona załączyła wyciągi ze stanu konta za miesiące lipiec, sierpień i wrzesień. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Ogranicza się zatem tylko do osób nie posiadających dochodów, lub posiadających dochody na tyle niewysokie, że starczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż nie jest uzasadnionym przychylenie się do wniosku. Wnioskodawca nie wykazał, że znajduje sie w trudnej sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby go do przyznania prawa pomocy. Posiada stały miesięczny dochód, cały czas prowadzi budowę domu jednorodzinnego, spłaca zaciągnięty kredyt, przy czym nie zaznaczył by miał trudności z jego spłatą. Ponadto z nadesłanych dokumentów wynika, ze strona na koniec września br. posiadała na koncie oszczędności w wysokości 7 935,74 zł. Dane te świadczą o tym, że strona posiada płynność finansową, posiada oszczędności i dochody, które nie służą tylko do pokrycia podstawowych potrzeb życiowych, a które może przeznaczyć na pokrycie kosztów sprawy sądowej. Należy również wskazać, że w sprawie sądowej VII SA/Wa 1971/11 strona samodzielnie poniosła koszt wpisu sądowego. Z tych względów uznano, że strona jest w stanie opłacić koszty sądowe i opłacić samodzielnie pełnomocnika i odmówiono przyznania prawa pomocy w tym zakresie. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.