VII SO/Wa 33/12

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy postanawia : odmówić P. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący podaje, że w skład jego gospodarstwa domowego wchodzi pięć osób. Trójka dzieci pozostaje w wieku szkolnym. Wspólny dochód w rodzinie wynosi 6 819 zł. i stanowi go kwota najmu lokalu oraz wynagrodzenie za pracę żony wnioskodawcy. Strona wykazała posiadanie nieruchomości – mieszkania – o pow. 62 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 2,4 ha przeliczeniowego, a ponadto kamienicy w T. Strona nie wykazała posiadania oszczędności, ani innego majątku. Dodała, że ponosi następujące koszty utrzymania spłata kredytu 620 zł., podatek od nieruchomości 114 zł., ZUS 400 zł., PIT 500 zł. czynsz za mieszkanie 100 zł., gaz 70 zł., paliwo 300 zł., bilet syna 70 zł. W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową P. K. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawca utrzymuje się z łącznego dochodu pochodzącego z wynajmu lokalu i wynagrodzenia za pracę żony w łącznej wysokości 6 819 zł. brutto miesięcznie. Strona w formularzu PPF zaznaczyła min., że posiada dwa kredyty. Okoliczności te świadczą, że strona posiada środki nie tylko na bieżące utrzymanie, ale potrafi zgromadzić oszczędności, które może przeznaczyć na chociażby spłatę kredytów. Z tych względów uznano, że strona jest w stanie opłacić koszty sądowe w sprawie i odmówiono przyznania prawa pomocy w tym zakresie. W zakresie ustanowienia pełnomocnika uznano, że z uzyskiwanego dochodu samodzielnie poniesienie wydatku nie przekracza finansowych możliwości wnioskodawcy. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.