VII SO/Wa 36/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. R. i J. R. w przedmiocie wymierzenia Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w związku z nieprzekazaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie skargi z dnia 16 sierpnia 2014 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia odmówić wymierzenia grzywny Wnioskiem z dnia 26 listopada 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) R. R. i J. R. złożyli wniosek o wymierzenie Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a) w związku z nieprzekazaniem do tutejszego Sądu wszystkich akt sprawy, której dotyczy ich skarga z dnia 16 sierpnia 2014 r. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...]. Skarga ta została zarejestrowana w Sądzie pod sygnaturą VII SA/Wa 1995/14. Wnioskodawcy wskazali, że w odpowiedzi na skargę organ wskazał, że projekt budowlany został wypożyczony [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego i zostanie niezwłocznie przesłany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po jego zwrocie, jednak do dnia złożenia wniosku w aktach sprawy znajduje się tylko część tego projektu, tj. projekt zagospodarowania terenu, przesłany przy piśmie z dnia 26 września 2014 r. Ponadto z wykazu znajdującego się na pierwszych stronach I tomu dokumentacji budowlanej wynika, że dokumentacja budowlana składa się z 23 tomów. Do Sądu przekazano tomy: I, III/1A, III/2B, VI/1A, VI/1B oraz VI/2, zatem brakuje 17 tomów. Brak wskazanych dokumentów, w ocenie wnioskodawców, utrudnia wykazanie, że ich zarzuty są zasadne. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że przy odpowiedzi na skargę z dnia 18 września 2014 r. przekazał do Sądu skargę R. i J. R., akta organu wojewódzkiego (1 plik i 1 zeszyt) wraz z projektem budowlanym (7 zeszytów), załączniki do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1998 r. (3 zeszyty), a następnie przy piśmie z dnia 26 września 2014 r. projekt budowlany dotyczący przebudowy ul. L. w Z. Organ podniósł, że w wiążącym dla niego wyroku, wydanym w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2180/11, Sąd wskazał, że był uprawniony badać decyzję wydaną w postępowaniu zwyczajnym tylko w takim zakresie, w jakim R. i J. R. posiadali legitymację do jej kwestionowania. Z tego powodu dostarczone do Sądu akta są w ocenie organu wystarczające, a projekt przebudowy ul. L. w Z. stanowił jedynie materiał pomocniczy. W piśmie z dnia 5 lutego 2015 r. (akta sprawy VII SA/Wa 1995/14, k. 73) organ wskazał, że z uwagi na liniowy charakter inwestycji oraz związany z tym zakres interesu prawnego R. i J. R., dokumentacja przekazana do Sądu jest wystarczająca do rozpoznania sprawy. Organ podniósł także, że w poprzednich postępowaniach sądowych przekazywał do Sądu i otrzymywał z prawomocnymi orzeczeniami taką samą ilość akt, jaką przekazał do sprawy VII SA/Wa 1995/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Na wstępie wskazać należy, że z akt sprawy VII SA/Wa 1995/14 wynika, że organ wraz z odpowiedzią na skargę przekazał do Sądu 15 teczek (na co składają się wymienione powyżej zbiory dokumentów oraz 3 pliki akt Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego), a następnie przy piśmie datowanym na 26 września 2014 r. – 1 teczkę. Rozstrzygając w przedmiocie nałożenia grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd musi rozważyć, czy doszło do naruszenia przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. czy doszło do sytuacji, w której organ przekazał skargę sądowi z naruszeniem obowiązku przekazania jej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Sąd w dniu 4 marca 2015 r. wydał w sprawie wyrok, po uzyskaniu dodatkowych wyjaśnień organu co do kompletności akt administracyjnych, co oznacza, że uznał przedstawioną dokumentację za wystarczającą do rozpoznania sprawy. Charakter inwestycji liniowej pozwala na stwierdzenie, że interes prawny wnioskodawców był ograniczony do wynikającego z ustanowionego na ich rzecz prawa użytkowania wieczystego dwóch działek. Skoro do sprawy VII SA/Wa 1995/14 dołączono akta dotyczące tych działek, zaś pozostałe akta sprawy dotyczyły innych działek, stwierdzić należy, że były one zbędne dla postępowania sądowoadministracyjnego. W tej sytuacji stwierdzić należy, iż organ nie uchybił obowiązkowi przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, w związku z czym wniosek skarżących nie jest uzasadniony. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.