VII SO/Wa 38/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. T. o wymierzenie Pełnomocnikowi Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych grzywny w związku z nieprawidłowym wykonaniem obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. postanawia: wymierzyć Pełnomocnikowi Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych grzywnę w wysokości 1000 złotych (jeden tysiąc złotych) za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę Wnioskiem z dnia 5 kwietnia 2012 r. sprecyzowanym pismami z dnia 19 kwietnia 2012 r. S. T. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Pełnomocnikowi Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, w związku z nie przekazaniem do Sądu jego pisma z dnia 14 lutego 2012 r. (kopia pisma została dołączona do wniosku). W ww. piśmie z dnia 14 lutego 2012 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, S. T. zarzucił Pełnomocnikowi niewłaściwe załatwienie sprawy. W dniu 11 czerwca 2012 r. wpłynęła do Sądu odpowiedź z Biura Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, w której przedstawiono przebieg korespondencji ze S. T. Wskazano, że pismem z dnia [...] lutego 2012 r. (znak: [...]) Biuro Pełnomocnika Rządu udzieliło S. T. wyczerpującej odpowiedzi na pisma z dnia 12, 13, 15, 16 i 22 stycznia oraz 14 lutego 2012 r., w których wnoszący podnosił szereg zarzutów nieprocesowych dotyczących sposobu załatwienia jego sprawy, jak również braku odpowiedzi na jego wcześniejsze pisma, sposobu rozpoznania skargi indywidualnej oraz przekazania pism wnoszącego przez organ administracji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Podniesiono, że pismem z dnia 14 lutego 2012 r. S. T. wyraził swoje niezadowolenie z udzielonej mu odpowiedzi, żądając ponownie przekazania jego pism do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Stanowisko to wnoszący ponowił w piśmie z dnia 2 marca 2012 r. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. (znak: [...]), Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych ponownie wyjaśniło S. T., iż brak jest podstaw prawnych do przekazania pism wyrażających niezadowolenie z udzielonych wnoszącemu wyjaśnień do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdyż pisma takie nie mieszczą się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, o którym mowa w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, z późń. zm.). Zaznaczono ponadto, że Biuro Pełnomocnika Rządu pouczyło wnoszącego, iż przedmiotowe pisma może złożyć bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jeśli uważa to za zasadne. Biuro Pełnomocnika Rządu wyjaśniło również, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz 1071, z późń. zm.), a pisma kierowane do podmiotu nie będącego organem administracji publicznej nie podlegają przekazaniu zgodnie z właściwością na mocy art. 65 § 1 k.p.a. Biuro wskazało również wnoszącemu, iż Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych nie jest w tym zakresie organem administracji publicznej, natomiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Ministra Pracy i Polityki Społecznej wnosi się wyłącznie skargi administracyjne kierowane do Sądu. Wskazano także, że pismem z dnia 11 marca 2012 r. S. T. wystąpił do Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych wyjaśniając, iż nie rozumie w związku z jakim pismem Biuro Pełnomocnika Rządu udzieliło mu odpowiedzi pismem z dnia [...] lutego 2012 r. (znak: [...]). W odpowiedzi na to pismo wnoszący również otrzymał odpowiedź pismem z dnia [...] marca 2012 r. (znak: [...]) wyjaśniającym zasady wnoszenia dokumentacji do organów administracji i sądów administracyjnych oraz przekazano wnoszącemu kserokopię jego pisma i udzielonej odpowiedzi z dnia [...] lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści § 2 tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono przekazuje do sądu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi. Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się organu do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło 3399,52 złotych. Podkreślić trzeba, że art. 54 § 2 p.p.s.a. nakłada na organ bezwzględny obowiązek przekazania do sądu skargi wraz z aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia do organu (lub od dnia jej przekazania przez sąd w przypadku, gdy została złożona bez pośrednictwa organu). Obowiązek ten istnieje również wówczas, gdy skarga na działanie, bezczynność, lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest w ocenie organu bezzasadna, czy też niedopuszczalna. W sytuacji, gdy organ nie wypełni wynikającego z powołanego przepisu obowiązku, uniemożliwiając tym samym sądowi kontrolę działalności organu administracji publicznej, sąd może orzec o wymierzeniu grzywny. Wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., w terminie przewidzianym w tym przepisie. W niniejszej sprawie do dnia dzisiejszego Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych nie przekazał do Sądu skargi S. T. z dnia 14 lutego 2012 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Należy zatem wskazać, że nie wypełnił obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zważywszy na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymierzył organowi grzywnę w wysokości określonej w sentencji.