VII SO/Wa 43/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2010r. po rozpoznaniu wniosku M.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia: przyznać M.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 14 października 2009r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy M.K., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 4 listopada 2009r. wezwano wnioskodawczynię do nadesłania dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnienia zostały nadesłane do Sądu w dniu 19 listopada 2009r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia przedemerytalnego w wysokości 820,00 złotych miesięcznie. W nadesłanym piśmie z dnia 19 listopada 2009r. wnioskodawczyni podała, że zamieszkuje w domu o pow. 45 m ², który usytuowany jest na działce o pow. 350 m². Wnioskodawczyni wskazała, że ponosi miesięcznie następujące wydatki: opłata za gaz 80,00 złotych (w sezonie grzewczym 200,00 złotych), opłata za telefon 80,00 złotych, opłata za energię 100,00 złotych, wywóz nieczystości stałych 19,00 złotych, lekarstwa 100,00 złotych oraz podatek od nieruchomości w wysokości 180,00 złotych rocznie, Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest zameldowana u matki u której się spożywa posiłki. Mając na względzie powyższe dane, a zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawczynię uznano, że kwalifikuje się ona do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.