VII SO/Wa 44/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. L. o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi postanawia: wymierzyć Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w wysokości 2000 zł (słownie: dwa tysiące złotych). Wnioskiem z dnia 5 grudnia 2013 r. P. L. wystąpił o wymierzenie grzywny Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność organu i na postanowienie znak [...] wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Odpis niniejszego wniosku Sąd przekazał Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego przy piśmie z dnia 28 stycznia 2014 r. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o wymierzenie grzywny w najniższym wymiarze. Podniósł, iż ze względu na bardzo dużą ilość korespondencji oraz spraw z zakresu ochrony zabytków, wpływających do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, przedmiotowa skarga została omyłkowo włączona do akt innej sprawy i odnaleziona po interwencji P. L.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści § 2 tego przepisu organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się organu do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Przepis art. 154 § 6 ustawy stanowi natomiast, iż grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2013 r. (M.P. z 2014 r. poz. 146) wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2013 r. wyniosło 3650,06 zł. Podkreślić trzeba, że art. 54 § 2 ustawy nakłada na organ bezwzględny obowiązek przekazania do sądu skargi wraz z aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia do organu. W sytuacji, gdy organ nie wypełni wynikającego z powołanego przepisu obowiązku, uniemożliwiając tym samym sądowi kontrolę działalności organu administracji publicznej, sąd może orzec o wymierzeniu grzywny. Wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy w terminie przewidzianym w tym przepisie. Podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jednakże należy podkreślić, że możliwości wymierzenia grzywny nie wyłącza późniejsze dopełnienie obowiązku, przed orzeczeniem przez sąd w przedmiocie wymierzenia grzywny (ale z uchybieniem terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a). Skoro bowiem z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, iż skarga P. L. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz na postanowienie znak [...] z dnia [...] lutego 2013 r. wpłynęła do organu w dniu 12 marca 2013 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego przedłożył Sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 17 grudnia 2013 r., a więc po upływie dziewięciu miesięcy od wpływu skargi. Wprawdzie organ wykonał obowiązek przesłania skargi Sądowi wynikający z art. 54 ustawy, ale uczynił to z dużym opóźnieniem, co uzasadnia wymierzenie grzywny. Opóźnienie to, aczkolwiek znaczące, nie uzasadnia natomiast wymierzenia grzywny w najwyższym wymiarze, o co wnosi P. L.. Zauważyć trzeba, że organ jednak nadesłał do Sądu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, przy czym uczynił to jeszcze przed otrzymaniem złożonego przez P. L. wniosku o wymierzenie grzywny. W ocenie Sądu wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2000 zł będzie adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zważywszy na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) orzekł jak w sentencji.