VII SO/Wa 6/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E.P. i R.P. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [....] w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: I. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [....] grzywnę w kwocie 1.000 zł (słownie: tysiąc złotych) za nieprzekazanie w terminie Sądowi skargi E.P. i R. P. z dnia [....] stycznia 2017 r.; II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [....] solidarnie na rzecz skarżących: E.P. i R.P. kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] stycznia 2017 r. (data wpływu do Sądu) skarżący: E.P. i R. P. wnieśli skargę (pismem z dnia [...] stycznia 2017 r.) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [....]. Skarga została zarejestrowana w dzienniku korespondencji pod numerem VII KO 11/17 i następnie w dniu [...] stycznia 2017 r. została przekazana przez Sąd do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [....] celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Pismem z dnia [....] kwietnia 2017 r. wnioskodawcy wnieśli o wymierzenie ww. organowi grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę, bowiem do dnia złożenia pisma skarga nie została przekazana do Sądu. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VII SO/Wa 6/17. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, pismem z dnia [....] września 2017 r., organ podał, że akta administracyjne ww. sprawy zostały przekazane do WSA w Warszawie wraz ze skargą P. R. i E. R. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] września 2015 r. nr [....] w przedmiocie nałożenia obowiązku. Sprawa jest prowadzona w WSA W Warszawie pod sygn. akt VII SA/Wa 2591/15. Organ podał, że oczekuje na rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 2591/15 oddalającego ww. skargę. Ponadto, organ wskazał, że po otrzymaniu rozstrzygnięcia NSA podejmie stosowne działania. Przy ww. piśmie z dnia [....] września 2017 r. organ nadesłał do Sądu oryginał skargi wnioskodawców z dnia [....] stycznia 2017 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ wraz z załącznikami i kserokopią skargi. Sprawa ze skargi wnioskodawców z dnia [....] stycznia 2017 r. została zarejestrowana pod sygn. akt VII SAB/Wa 53/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wyłączną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w ustawowym terminie. Rozstrzygając w przedmiocie nałożenia grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd musi rozważyć, czy doszło do naruszenia przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. czy doszło do sytuacji, w której organ przekazał skargę sądowi z naruszeniem obowiązku przekazania jej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Na wstępie wskazać należy na przebieg sprawy o sygn. akt VII SAB/Wa 53/17, której dotyczy przedmiotowy wniosek. Skarga wnioskodawców, wniesiona pismem z dnia [....] stycznia 2017 r., na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.....] została złożona bezpośrednio w Sądzie. Zatem w dniu [.....] stycznia 2017 r. ww. skarga została przekazana przez Sąd do organu celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych (VII KO 11/17). Z akt sprawy wynika, że w ww. skarga wpłynęła do organu w dniu [...] lutego 2017 r. Zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę upływał w dniu [....] marca 2017 r. Tymczasem skarga wraz z odpowiedzią na skargę została przekazana do Sądu przez organ dopiero przy piśmie z dnia [....] września 2017 r. W tym stanie sprawy Sąd był zobligowany do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna ma bowiem charakter mieszany – dyscyplinująco - represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., nawet gdy podmiot zobowiązany dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny, która to sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Ta ostatnia okoliczność nie stanowi przy tym podstawy do umorzenia postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 156 oraz z dnia 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OZ 278/13, Lex nr 1315498). Z kolei to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, a może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Ponadto, wskazać należy, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzą na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono. Należy bowiem zauważyć, że opóźnienie w przekazaniu skargi do sądu wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, lub w ogóle jej nie przekazanie, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie stronie skarżącej możliwość realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu. W ocenie Sądu grzywna w wysokości 1000 zł (słownie: tysiąc złotych) wystarczająco powinna zdyscyplinować organ do działania w sposób określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. W rozpoznanej sprawie na wysokość grzywny miał wpływ okres czasu pozostawania organu w zwłoce z przesłaniem do Sądu skargi, jak również okoliczność, że organ przekazał skargę do Sądu, dopiero po wniesieniu przez wnioskodawców wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt. I postanowienia. O kosztach postępowania Sąd postanowił, na podstawie art. 200 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony przez wnioskodawców wpis od wniosku w kwocie 100 zł.