VII SO/Wa 72/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. w Ł. o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: wymierzyć Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego karę grzywny w wysokości 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych. W piśmie z dnia 4 grudnia 2012 r. Z. w Ł. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 29 września 2012 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez wymieniony organ administracji. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że skarga Z. w Ł. wpłynęła do organu administracji w dniu 4 października 2012 r. W dniu 15 listopada 2012 r. została sporządzona i doręczona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiedź na ww. skargę, którą doręczono wraz aktami sprawy. Minister nadmienił również, że opóźnienie było zatem nieznaczne i spowodowane było koniecznością ustalenia w jakim terminie będzie możliwe wydanie decyzji w sprawie, tak by informacja ta mogła znaleźć się w odpowiedzi na skargę. Minister wskazał, że w dniu 9 listopada ubr. poinformował strony postępowania o zakończeniu postępowania głównego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Jednocześnie poinformował strony, że decyzja w sprawie zostanie wydana do końca listopada 2012 r. Minister dodał także, że czasochłonnym było sporządzanie kserokopii akt administracyjnych wobec woli zakończenia postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2013 r. (M.P. z 2013 r. poz. 89) wydanym na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.), przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2012 r. wyniosło 3521,67 zł. Wskazać należy, że grzywna przewidziana w powołanym art. 55 §1 p.p.s.a., jest środkiem dyscyplinującym organ administracji w przesłaniu przez niego skargi do sądu wraz z aktami sprawy bez zbędnej zwłoki, w terminie ustawowo do tego wyznaczonym. Celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto wymierzenie grzywny, poza funkcją represyjną, pełni także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Jednocześnie należy wskazać, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie górną granicę określono w powołanym wyżej art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd wymierzając grzywnę bierze pod uwagę takie elementy jak: charakter sprawy, okres pozostawania organu w bezczynności oraz podjęte przez organ działania w celu załatwienia sprawy. W rozpatrywanej sprawie zostały spełnione przesłanki do ukarania organu grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za naruszenie art. 54 § 2 p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie organ przekazał do Sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy z naruszeniem terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a.. Jak wynika z okoliczności sprawy, skarga na przewlekłość postępowania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, której dotyczy przedmiotowy wniosek, wpłynęła do organu administracji w dniu 4 października 2012 r., natomiast doręczona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 19 listopada 2012 r. Okres uchybienia w dopełnieniu obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. wyniósł zatem 14 dni. W ocenie Sądu przekroczenie terminu przewidzianego przez art. 54 § 2 p.p.s.a. o 14 dni, nie stanowi uchybienia, które można by kwalifikować, jako znaczne, świadczące o oczywiście niewłaściwej realizacji przez organ administracji obowiązków płynących z art. 54 § 2 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę opisane wyżej okoliczności sprawy Sąd postanowił wymierzyć Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w wysokości 250 zł. Miarkując jej wysokość Sąd wziął pod uwagę okoliczności, które przyczyniły się do nieprzekazania skargi sądowi w terminie określonym przez art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okres zaistniałego uchybienia. Biorąc te okoliczności pod uwagę Sąd doszedł do przekonania, że grzywna we wskazanej wysokości osiągnie cel zarówno represyjny, jak i prewencyjny. Jak bowiem wynika z wyjaśnień organu, nie ulega wątpliwości, że ma on świadomość zaistniałych uchybień, których upatruje w konieczności zakończenia sprawy głównej (wydanie decyzji co do istoty). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak na wstępie postanowienia.