VII SO/Wa 9/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska. (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. W. o wymierzenie grzywny Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w trybie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: odrzucić wniosek. W piśmie z dnia 24 lutego 2015 r. (data wpływu do Sądu) J. W., dalej wnioskodawczyni, wniosła o wymierzenie grzywny Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w kwocie 5000 zł za nieprzekazanie Sądowi kompletnych akt administracyjnych sprawy ze skargi skarżącej na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. znak: [....] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia – prowadzonej w Sądzie pod sygn. akt VII SA/Wa 2256/14. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2015 r. wnioskodawczyni została wezwana do uiszczenia wpisu od powyższego wniosku w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. W zakreślonym przez Sąd terminie wnioskodawczyni złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 6 maja 2015 r. starszy referendarz sądowy odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2015 r. wezwano wnioskodawczynię do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2015 r. Jak wynika z akt sprawy odpis powyższego zarządzenia został doręczony wnioskodawczyni w dniu 18 sierpnia 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (karta 99). Zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 25 sierpnia 2015 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że wpis sądowy w niniejszej sprawie do dnia 2 września 2015 r. nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do treści art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. I tak w myśl art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Sąd zaś odrzuci skargę (wniosek), od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie wnioskodawczyni, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy, została prawidłowo wezwana do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od wniosku o wymierzenie grzywny w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony w dniu 18 sierpnia 2015 r. (karta 99), a zatem termin do dokonania tej czynności upłynął w dniu 25 sierpnia 2015 r. W zakreślonym terminie wnioskodawczyni nie zastosowała się jednak do wezwania i nie uiściła wpisu od wniosku w kwocie 100 zł, co musiało skutkować odrzuceniem wniosku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił jak w sentencji.