VIII SA/Wa 1003/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-01-09

Skład orzekający: Cezary Kosterna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracyjnego w przedmiocie wyznaczenia terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, na które nie przysługuje zażalenie, podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie organu administracyjnego wyznaczające termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, na które nie przysługuje zażalenie, nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego w trybie art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro nie jest to decyzja, postanowienie kończące postępowanie, postanowienie rozstrzygające co do istoty sprawy, ani postanowienie, na które służy zażalenie, ani inny akt podlegający kontroli sądu administracyjnego, skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Burmistrza wyznaczające siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że postanowienie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga co do istoty sprawy. Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie jest aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...]listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego postanawia: odrzucić skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez S. K. (dalej jako skarżąca) jest postanowienie organu w przedmiocie wyznaczenia siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie albowiem skarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów administracyjnych podlegających kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przedmiotowe postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, nie rozstrzyga również co do istoty sprawy zasadniczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej "p.p.s.a"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Kontrola ta, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W rozpoznawanej sprawie strona wniosła skargę nie na ostateczną decyzję organu odwoławczego, lecz na postanowienie zawiadamiające skarżącą o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem przed organem rozpoznającym sprawę, na które w dodatku nie przysługuje zażalenie. Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że skarżone postanowienie nie stanowi ani decyzji, ani postanowienia o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a.. Skarżąca zaskarżyła zawiadomienie o wyznaczeniu jej 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W ocenie Sądu kwestionowane zawiadomienie nie rodzi po stronie Skarżącej żadnych konkretnych i bezpośrednich obowiązków ani nie przyznaje jej uprawnień, które nie wynikałyby bezpośrednio z przepisów prawa. Rolą tego zawiadomienia jest poinformowanie strony o przysługującym jej procesowym uprawnieniu wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów, co bezpośrednio poprzedza wydanie merytorycznej decyzji. Sporne zawiadomienie nie może być więc uznane za akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ustawodawca bezwzględnie nie pozbawił strony postępowania podatkowego możliwości zaskarżenia tego postanowienia. Ewentualne podniesione zarzuty w skardze na ostateczną decyzję organu odwoławczego przeciwko wydanemu w postępowaniu postanowieniu o wyznaczeniu siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego będąrozpoznane przez Sąd łącznie z wniesioną skargą. W związku z tym uznać należało, że zaskarżone postanowienie organu nie stanowi żadnego z wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. aktów podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, Wobec tego skargę na postanowienie o wyznaczeniu siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego Sąd uznał za nie objętą właściwością sądu administracyjnego. Wobec tego skargę jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło