VIII SA/Wa 1009/15

WyrokWSA w Warszawie2016-06-02

Skład orzekający: Cezary Kosterna, Renata Nawrot, Iwona Szymanowicz-Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, osadzony w areszcie śledczym, uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania od decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, gdy opóźnienie wynikało z nieobecności wychowawcy odpowiedzialnego za korespondencję w okresie urlopowym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Pomimo osadzenia w areszcie śledczym, skarżący znał procedury doręczania korespondencji i miał możliwość złożenia pisma w terminie, zgodnie z regulaminem aresztu. Nieobecność wychowawcy z powodu urlopu nie stanowiła przeszkody uniemożliwiającej złożenie pisma w terminie przy zachowaniu należytej staranności.
Stan faktyczny
Skarżący J. A. P., osadzony w areszcie śledczym, złożył odwołanie od decyzji Wójta Gminy o ustaleniu warunków zabudowy po terminie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Skarżący argumentował, że opóźnienie wynikało z nieobecności wychowawcy odpowiedzialnego za korespondencję w okresie urlopowym. WSA w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko organu odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz- Nowak /sprawozdawca/, Protokolant Starszy referent Dominika Jeromin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. w Radomiu sprawy ze skargi J. A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: Kolegium, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 123 § 1 w związku z art. 58 i art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwana dalej: k.p.a.), po rozpoznaniu wniosku J. P. (skarżący, strona), przebywającego w Areszcie Śledczym w [...], o przywróceniu terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], wydanej przez Wójta Gminy [...] (dalej: Wójt, organ I instancji) o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji, polegającej na budowie budynku garażowego na działce nr [...] w miejscowości [...], gmina [...], odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kolegium wskazało, że decyzja organu I instancji została skarżącemu doręczona w dniu [...] czerwca 2015 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu [...] lipca 2015 r., natomiast skarżący złożył odwołanie od decyzji Wójta po upływie tego terminu, bo w dniu [...] lipca 2015 r. W piśmie datowanym na dzień 28 lipca 2015 r. skarżący uzupełnił swoje odwołanie, a jednocześnie wskazał, że wszystkie pisma wysyłał w terminie. Jeśli jednak zaistniało opóźnienie, to tylko dlatego, że z uwagi na sezon urlopowy wychowawca, odpowiedzialny za korespondencję, nie był obecny w Areszcie Śledczym w [...] codziennie. Organ odwoławczy uznał, że skarżący nie wykazał przeszkód uniemożliwiających mu wniesienie odwołania od decyzji Wójta w terminie, a jednocześnie nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Pismem z dnia 19 października 2015 r. (data wpływu do organu odwoławczego) strona złożyła skargę na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie z powodu naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 w związku z art. 58 k.p.a. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, bowiem odwołanie przekazał swojemu wychowawcy, który z uwagi na sezon urlopowy nie wysłał przesyłki w terminie. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647, ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola legalności rozstrzygnięć organów administracji polega na badaniu zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Uchylenie zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny następuje w sytuacjach określonych w art.145 § 1 p.p.s.a. Kontrolując zaskarżone postanowienie według wskazanego wyżej kryterium Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji organu I instancji służy stronie odwołanie, które należy wnieść w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji (art. 129 § 2 k.p.a.). Z akt administracyjnych wynika, że skarżący pokwitował osobiście odbiór decyzji Wójta w dniu 25 czerwca 2015 r. Wprawdzie skarżący w piśmie z dnia 10 czerwca 2015 r., które do organu wpłynęło w dniu 24 czerwca 2015 r. (już po wydaniu decyzji o warunkach zabudowy), nie zgadzał się na budowę garażu w granicy z jego działką, żądał nowych pomiarów geodezyjnych. Jednak tego pisma nie można traktować jako odwołanie od decyzji organu I instancji, ponieważ zostało nadane jeszcze przed doręczeniem skarżącemu decyzji Wójta. Skarżący odwołanie od decyzji o warunkach zabudowy zawarł w piśmie z dnia 7 lipca 2015 r. Korespondencję tę w dniu 10 lipca 2015 r. skarżący przekazał funkcjonariuszowi Aresztu Śledczego w [...], który w tym dniu zarejestrował przesyłkę w dzienniku wychodzącej korespondencji urzędowej wysyłanej przez tymczasowo aresztowanych. W dniu 13 lipca 2015 r. przedmiotowe pismo zostało przekazane pracownikowi Urzędu Pocztowego. W celu ustalenia daty nadania odwołania, organ odwoławczy przeprowadził stosowne postępowanie wyjaśniające; uzyskał na tę okoliczność informację zarówno z Aresztu Śledczego w [...] (pismo z dnia 28 sierpnia 2015 r.), jak i od skarżącego (pismo z dnia 9 września 2015 r.). Z uzyskanych informacji niezbicie wynika, że datą złożenia odwołania przez skarżącego jest 10 lipca 2015 r. Skarżący o przekroczeniu terminu do złożenia odwołania dowiedział się z pisma Wójta z dnia [...] lipca 2015 r., którego odbiór osobiście potwierdził w dniu 24 lipca 2015 r. Stąd jego stanowisko zawarte w piśmie z dnia 28 lipca 2015 r. o przyczynach opóźnienia, które przez Kolegium zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Z treści art. 58 § 1 k.p.a. wynika, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 58 § 2 k.p.a.). Co do przesłanki, wyrażonej w zdaniu pierwszym § 2 art. 58 k.p.a., to organ prawidłowo ustalił, że przedmiotowy wniosek opatrzony datą 28 lipca 2015 r. wpłynął do Kolegium w terminie, bowiem skarżący złożył go w administracji Aresztu Śledczego w [...] w dniu 30 lipca 2015 r. (w ciągu 7 dni od daty 24 lipca 2015 r.). Do wniosku o przywrócenie terminu dołączył odwołanie. Pozostaje więc do rozpatrzenia przesłanka z art. 58 § 1 k.p.a., czy skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o którym mowa w art. 58 § 1 k.p.a., należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Przenosząc powyższe rozważania teoretyczne na grunt przedmiotowego stanu faktycznego, Sąd podziela ustalenia organu odwoławczego, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w przekroczeniu terminu do złożenia odwołania. Skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego od decyzji Wójta. Znał również sposób doręczania korespondencji w warunkach osadzenia, bo w aktach sprawy widnieje wiele pism skarżącego, wysyłanych z Aresztu Śledczego w [...]. Z treści § 20 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonania tymczasowego aresztowania (Dz.U. 2003 Nr 152, poz. 1494) wynika, że przyjmujący w areszcie śledczym korespondencję urzędową wysyłaną przez tymczasowo aresztowanego wydaje nadawcy pisemne potwierdzenie jej odbioru oraz odnotowuje na kopercie datę odbioru. Przedmiotowe odwołanie zostało w ten sposób nadane przez skarżącego w dniu 10 lipca 2015 r. (piątek), gdy tymczasem termin na dokonanie tej czynności minął w dniu 9 lipca 2015 r. (14 dni od daty 25 czerwca 2015 r.). Nie ma tu znaczenia data sporządzenia pisma (w tym wypadku 7 lipca 2015 r.), tylko data złożenia odwołania w administracji aresztu śledczego. Organ odwoławczy prawidłowo przeprowadził czynności wyjaśniające na okoliczność ustalenia daty nadania odwołania w administracji Aresztu Śledczego w [...]. Nie jest zasadny zarzut skarżącego naruszenia przez Kolegium art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., bowiem nieobecność wychowawcy w Areszcie Śledczym nie mogła skarżącemu uniemożliwić złożenia pisma w terminie w trybie § 20 pkt 2 ww. rozporządzenia. Zatem Sąd podziela ocenę Kolegium, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, że mimo zachowania należytej staranności nie mógł dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia, a więc bez jego winy. Wobec powyższego Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło