VIII SA/Wa 1009/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-08-08

Skład orzekający: Monika Kramek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, sporządzony przez pełnomocnika skarżącego po wydaniu wyroku przez WSA, powinien być rozpatrywany na podstawie przepisów dotychczasowych, jeśli sprawa została wszczęta przed wejściem w życie nowego rozporządzenia?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożony po wydaniu wyroku przez WSA, powinien być rozpatrywany na podstawie przepisów dotychczasowych, jeśli sprawa została wszczęta przed wejściem w życie nowego rozporządzenia. Zastosowanie znalazło rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a konkretnie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b, podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok oddalający skargę J. A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Następnie wpłynęła opinia pełnomocnika skarżącego z urzędu o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Referendarz sądowy rozpatrzył ten wniosek.
Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. M. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] zł oraz kwotę [...] zł stanowiącą 23% podatku VAT, łącznie kwotę [...] zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku adwokata K. M. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. M. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] zł ([...]) oraz kwotę [...] zł. ([...]) stanowiącą 23 % podatku VAT, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę [...]zł ([...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 2 czerwca 2016 r., oddalił skargę J. A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W dniu [...] lipca 2016 r. wpłynęła do Sądu, sporządzona przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącego, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Pełnomocnik wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje stosowne rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. W rozpoznawanej sprawie jest to rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). W myśl bowiem § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2016 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Stosownie natomiast do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Jak wynika z akt sprawy ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej sporządził opinię o braku podstaw prawnych do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 2 czerwca 2016 r. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W tej sytuacji uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia ([...] zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło