VIII SA/Wa 1009/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku J. A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści art. 243 p.p.s..a wynika, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowego, aż do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem - wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 498). Z akt sprawy wynika, że wyrokiem z dnia 2 czerwca 2016 r. oddalona została skarga J. A. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., przy czym orzeczenie to jest prawomocne od dnia 5 sierpnia 2016 r. Brak jest tym samym podstaw do rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt I OZ 776/12 wskazano, że przez określenie "tok postępowania", zawarte w art. 243 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć tok postępowania sądowoadministracyjnego od chwili jego wszczęcia do prawomocnego zakończenia. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez sąd (LEX nr 1269708). Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że postanowieniem z dnia18 stycznia 2016 r. skarżącemu zostało przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, a ustanowiony pełnomocnik złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 2 czerwca 2016 r. Z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnictwo zostało odwołane. Stosownie do treści art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w sprawie prawomocnie zakończonej. Z tych względów postępowanie zainicjowane tymże wnioskiem podlega na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. umorzeniu bowiem jego rozpoznanie stało się zbędne, o czym orzeczono jak w sentencji.