VIII SA/Wa 1016/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. K. o wstrzymanie wykonania decyzji ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących z nieujawnionych źródeł za 2008 rok postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W złożonej do Sądu skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2008 rok, T. K., (dalej: "skarżąca"), zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. W jego uzasadnieniu podała, że z uwagi na trudną sytuację finansową wstrzymanie wykonania tej decyzji jest w pełni uzasadnione i konieczne, bowiem bieżące dochody skarżącej to kwota [...] zł netto, natomiast w przypadku egzekucji z tytułu wydanych decyzji zostanie ona pozbawiona środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej: p.p.s.a.), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Mając na uwadze zapisy art. 133 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Sąd dokonując oceny zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji doszedł do przekonania, że w sprawie nie zachodzą okoliczności przemawiające za uwzględnieniem takiego wniosku, w szczególności za chybioną Sąd uznał argumentację strony o skierowaniu egzekucji do środków pieniężnych, które jak wskazała skarżąca stanowi kwota [...] netto. Z akt sprawy wynika, że skarżąca dysponuje znaczną kwotą oszczędności, która jak sama wskazała stanowi określoną formę zabezpieczenia na przyszłość. W tych okolicznościach zatem przedwczesne w ocenie Sądu jest powoływanie się przez skarżącą na realne zagrożenie w postaci skierowania egzekucji administracyjnej w stosunku do skarżącej, jak także należy mieć na względzie, że Sąd orzekając w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu nie rozstrzyga sprawy co do meritum. Przedmiotem oceny jest tylko ocena stanu faktycznego sprawy w zakresie zdarzeń warunkujących spełnienie przesłanek określonych w art. 61 p.p.s.a.. W rozpatrywanej sprawie zatem wnioskodawczyni nie dopełniła wskazanych powyżej obowiązków w zakresie uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z czym Sąd zgodnie z przepisami obowiązującego prawa, nie uwzględnił wniosku skarżącej w tym zakresie. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku, nie jest możliwym zaś w świetle cytowanych przepisów, tak jak wnioskuje skarżąca wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. W realiach niniejszej sprawy brak jest wystarczających podstaw do kontynuowania postępowania w niniejszej, incydentalnej sprawie. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.