VIII SA/Wa 1029/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Artur Kot /sprawozdawca/, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi A. S., R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. solidarnie na rzecz skarżących A. S. i R. S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1.1. Zaskarżoną decyzją z [...] września 2013 r., po rozpatrzeniu odwołania A. S. i R. S. (dalej: "skarżący"), Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: "organ odwoławczy" lub "Dyrektor IS") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R.(dalej: "organ I instancji" lub "Naczelnik US") z [...] grudnia 2011 r. Przedmiotem tych decyzji było określenie skarżącym zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał między innymi przepisy art. 6 ust. 2 – 4 ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.; dalej: "u.p.c.c."), a także art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."). 1.2. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz powołał się na ustalenia faktyczne dokonane przez Naczelnika US. Z ustaleń tych wynika, że [...] czerwca 2007 r., w wyniku wykonania warunkowej umowy sprzedaży, została przeniesiona na skarżących własność działek gruntu oznaczonych nr [...] i [...], stanowiących niezabudowaną nieruchomość o łącznej powierzchni [...] m2 położoną w m. M., gmina K. Z treści umowy wynikało, że strony czynności cywilnoprawnej określiły wartość jej przedmiotu na kwotę [...] zł. Działając na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.c.c., notariusz jako płatnik podatku od czynności cywilnoprawnych pobrał podatek w kwocie [...] zł. Naczelnik US uznał, że cena sprzedaży nieruchomości określona w umowie jest niższa od jej wartości rynkowej. Wezwał zatem strony do jej podwyższenia. Jako wartość rynkową nieruchomości wskazał kwotę [...] zł. Skarżący nie wyrazili zgody na podwyższenie wartości przedmiotu umowy sprzedaży. W tej sytuacji, na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.c.c. organ powołał biegłego (rzeczoznawcę majątkowego), który w operacie szacunkowym z [...] października 2011 r. określił wartość nieruchomości na kwotę [...] zł, według stanu na dzień sprzedaży. Dowód ten Naczelnik US uznał za wiarygodny i wartość nieruchomości oszacowaną przez biegłego przyjął jako podstawę opodatkowania w decyzji z [...] grudnia 2011 r. określającej skarżącym zobowiązanie w kwocie [...] zł z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych. 1.3. W odwołaniu jego autor zakwestionował poprawność opinii biegłego, który nie uwzględnił faktu, iż zakupiona nieruchomość ([...] m2) została pomniejszona o teren zajęty na drogę. Biegły wskazał nadto, że działki przylegają do drogi asfaltowej, która została wybudowana w 2011 r. 1.4. Dyrektor IS utrzymał w mocy decyzję Naczelnika US. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "Sąd"), po rozpoznaniu skargi R.S., prawomocnym wyrokiem z 6 marca 2013 r. (VIII SA/Wa 665/12) uchylił zaskarżoną decyzję, gdyż organ odwoławczy naruszył art. 200 w związku z art. 123 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej: "Op"). Pismami z [...] sierpnia 2013 r. skarżący podtrzymali zasadnicze elementy swojej dotychczasowej argumentacji i wystąpili o uchylenie zaskarżonych aktów Naczelnika US (decyzji i postanowienia). 1.5. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor IS utrzymał w mocy decyzję Naczelnika US. Organ odwoławczy powołał się na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") z 6 marca 2013 r., (VIII SA/Wa 665/12), uchylający wcześniejszą decyzję Dyrektora IS utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika US z [...] grudnia 2011 r. Związany oceną prawną wyrażoną w tym wyroku oraz wskazaniami co do dalszego sposobu prowadzenia postępowania podatkowego, organ w pierwszej kolejności wskazał, że zgodnie z zaleceniami Sądu wezwał skarżących do przedłożenia dowodów, na które powoływali się w trakcie postępowania sądowego. Skarżący nie przedłożyli jednak żadnych dokumentów. Nie skorzystali także z uprawnień, o których mowa w art. 200 § 1 Op. Zdaniem Dyrektora IS, ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uzasadnia wniosek, że odpowiada prawu wartość rynkowa nieruchomości rolnej określona na dzień jej sprzedaży ([...] czerwca 2007 r.) przez organ I instancji na podstawie art. 6 ust. 2 u.p.c.c. Dla tej nieruchomości brak było miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. Ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy K. wynika, że przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenach zabudowy zagrodowej. W dacie nabycia nieruchomość nie stanowiła gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym. Skarżący nie występowali o ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowego terenu. Organ odwoławczy zauważył, że w istocie podstawą rozstrzygnięcia była opinia biegłego z [...] października 2011 r., która została opracowana w oparciu o obowiązujące przy szacowaniu nieruchomości przepisy ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.; dalej: "u.g.n."), a także przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 27 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 230, poz. 1924 ze zm.; dalej: "rozporządzenie RM"). Przedmiotem umowy był grunt rolny, niezabudowany i odłogowany. Dla potrzeb wyceny rzeczoznawca dokonał aktualizacji cen przyjętych do badania 11 transakcji na datę dokonania czynności cywilnoprawnej ([...] czerwca 2007 r.), określając w zbiorze cenę maksymalną 1 m2 powierzchni gruntu na [...] zł oraz cenę minimalną w wysokości [...] zł. Średnia arytmetyczna to [...] zł. Po uwzględnieniu sumy współczynników korygujących, cenę średnią 1m2 wycenianej działki określił na [...] zł, a wartość rynkową nieruchomości na kwotę [...] zł. Dyrektor IS wskazał, że wynikające z treści art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.p.c.c. pojęcie "wartość rynkowa" nie jest tożsame z ceną nabycia rzeczy lub prawa majątkowego. Wartości te mogą, lecz nie muszą się pokrywać. Cena nabycia podana w umowie przez strony z różnych powodów może być wyższa lub niższa od wartości rynkowej, tak jak w niniejszej sprawie. Przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych należy wziąć pod uwagę nie cenę nabycia, lecz wartość rynkową. Dyrektor IS za prawidłową uznał ocenę materiału dowodowego (w tym operatu szacunkowego z [...] października 2011 r.) dokonaną przez organ I instancji. Nie zgodził się z twierdzeniem skarżących, jakoby do wyceny przyjęto niewłaściwą powierzchnię przedmiotowej nieruchomości, gdyż rzeczoznawca wielkość działek określił na podstawie informacji zawartej w wypisie z rejestru gruntów ([...] m2 ). Nie podzielił również stanowiska, że przedmiotem transakcji była nieruchomość rolna. Zdaniem Dyrektora IS, opinia biegłego została sporządzona rzetelnie i stanowi dowód w sprawie. Skarżący nie wskazali zaś żadnych okoliczności, które miałyby istotny wpływ na zmniejszenie podstawy opodatkowania, w tym dowodów na które powoływali się przed Sądem. Zarzuty odwołania Dyrektor IS uznał za chybione (zob. s. 9 - 11 zaskarżonej decyzji). 2.1. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodzili się skarżący. Pismem z [...] listopada 2013 r. wnieśli zatem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję organu odwoławczego. Wystąpili o uchylenie zarówno zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Postawili zarzuty naruszenia art. 23 § 3 - 4, art. 180 § 1, art. 200 oraz art. 210 § 1 pkt 6 Op. Zdaniem skarżących, stan faktyczny został ustalony na podstawie opinii biegłego, która zawiera istotne wady. Nieruchomość rolna została bowiem potraktowana jako działka budowlana lub przeznaczona pod zabudowę. Pominięto zmniejszenie działki o [...] m2 w związku z budową drogi. Organ naruszył art. 200 § 1 Op, uniemożliwiając przeprowadzenie przez skarżących dowodów, w tym z księgi wieczystej. Skarżący oświadczyli, że odszkodowanie za nieruchomość zajętą pod drogę otrzymali poprzedni właściciele nieruchomości. Wskazali na opinię biegłego z [...] kwietnia 2008 r. Organy nie uzasadniły nadto wyboru zastosowanej metody szacowania podstawy opodatkowania. W ocenie skarżących operat szacunkowy stanowiący podstawę rozstrzygnięcia nie zawiera informacji o: porównywanych nieruchomościach, sposobie wyboru transakcji będących podstawą sporządzenia wyceny, kryterium dokonanego wyboru. Pomija rzeczywistą wielkość spornej nieruchomości. Zdaniem skarżących, cena średnia winna być wyliczona według średniej warzonej, a nie wedlug średniej arytmetycznej, jak przyjął biegły. 2.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IS podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wystąpił o jej oddalenie. Powtórzył, że wartość rynkowa została obliczona zgodnie z art. 6 ust. 2 u.p.c.c. Dodał, że na żadnym etapie postępowania organy nie kwalifikowały przedmiotowej nieruchomości jako działki budowlanej. Wartość gruntu została zaś określona przez rzeczoznawcę w podejściu porównawczym, metodą korygowania ceny średniej, która nie pozwala na odrzucenie wartości skrajnych. Dodatkowo wyjaśnił, że modernizacja drogi, na którą powoływali się skarżący, nastąpiła po dacie, na którą określony został stan nieruchomości. Czyli po [...] czerwca 2007 r. Skarżący nie przedstawili dowodów potwierdzających fakt zajęcia działek pod drogę. Zasadnie zatem organy przyjęły powierzchnię gruntów stanowiącą [...] m2. Skarżący mieli nadto możliwość zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, z którego uprawnienia jednak nie skorzystali. 2.3. W piśmie procesowym z [...] kwietnia 2014 r. (uzupełnienie skargi) jego autor podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej, gdyż organ I instancji określił zobowiązanie na kwotę [...] zł, a Dyrektor IS utrzymał w mocy decyzję określającą zobowiązanie na kwotę [...] zł. Powtórzył nadto dotychczasowe zastrzeżenia dotyczące operatu szacunkowego. Zauważył, że w aktach sprawy brak jest innej, korzystnej dla skarżących opinii biegłego (K. K.). Zdaniem skarżącego, organ odwoławczy mógł uzyskać dowody niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy działając z urzędu, zgodnie z wyrokiem Sądu z 6 marca 2013 r. (VIII SA/Wa 665/12). Ciężaru dowodu nie powinien przerzucać na skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga zasługuje na uwzględnienie. 3.1. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji (podatkowe) w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."). Dodać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 u.p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3.2. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny operatu szacunkowego nieruchomości zakupionych przez skarżących (dowodu z opinii biegłego), który to dowód został przez organy uznany w całości za wiarygodny. Podstawa opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych została przyjęta przez organy w wysokości określonej przez biegłego jako wartość rynkowa nieruchomości. Skarżący kwestionują wartość dowodową opinii biegłego, a także ustalenia faktyczne dokonane przez organy w zakresie podstawy opodatkowania. Konsekwentnie powołują się na okoliczności, które nie zostały należycie wyjaśnione przez organy. W szczególności dotyczące charakteru i wartości porównywanych przez biegłego nieruchomości, zastosowanej metody szacowania oraz wpływu na wysokość podstawy opodatkowania okoliczności związanych z wydzieleniem z nieruchomości drogi. Zdaniem skarżącego, obowiązek prawidłowego ustalenia stanu faktycznego spoczywa na organie podatkowym i nie powinien być przerzucany na podatnika. Skarżący nie przedłożyli stosownej wyceny rzeczoznawcy, który to dowód mógłby ewentualnie stanowić przeciwdowód dla operatu szacunkowego, służącego określeniu podstawy opodatkowania. Ich zdaniem, zakupili grunty rolne i brak jest podstaw do traktowania tych gruntów jako budowlane. Należało nadto zastosować średnią warzoną, a nie średnią arytmetyczną. Podkreślenia wymaga, że zaskarżona decyzja została wydana po wyroku WSA w Warszawie z 6 marca 2013 r. (VIII SA/Wa 665/12), uchylającym poprzednią decyzję Dyrektora IS. Poza zarzutami dotyczącymi naruszenia art. 200 § 1 w związku z art. 123 Op Sąd wskazał w prawomocnym wyroku, że skarżący wskazywał na okoliczności mogące mieć wpływ na wymiar podatku, a okoliczności te nie były badane przez organ. Sąd zobowiązał Dyrektora IS do przeprowadzenia postępowania z poszanowaniem czynnego udziału skarżącego w sprawie. 3.3. Ramy materialnoprawne niniejszej sprawy przedstawiają się następująco. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.p.c.c., przy umowie sprzedaży podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego. Sposób jej określania uregulowany został w art. 6 ust. 2 u.p.c.c. Z tego przepisu (w brzmieniu obowiązującym [...] czerwca 2007 r.) wynika, że wartość rynkową przedmiotu czynności cywilnoprawnej określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczenia długów i ciężarów. W świetle art. 6 ust. 3 u.p.c.c., jeżeli podatnik nie określił wartości przedmiotu czynności cywilnoprawnej lub wartość określona przez niego nie odpowiada, według oceny organu podatkowego, wartości rynkowej, organ ten wezwie podatnika do jej określenia, podwyższenia lub obniżenia, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania, podając jednocześnie wartość według własnej, wstępnej oceny. Zgodnie z art. 6 ust. 4 u.p.c.c., jeżeli podatnik, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie określił wartości lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy dokona jej określenia z uwzględnieniem opinii biegłego lub przedłożonej przez podatnika wyceny rzeczoznawcy. Jeżeli organ podatkowy powoła biegłego, a wartość określona z uwzględnieniem jego opinii różni się o więcej niż 33 % od wartości podanej przez podatnika, koszty opinii ponosi podatnik. Z art. 9 pkt 2 lit. a) u.p.c.c. wynika, że zwalnia się od podatku przeniesienie własności nieruchomości (...) pod warunkiem, że w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w chwili dokonania czynności, nabyte grunty stanowią gospodarstwo rolne albo utworzą gospodarstwo rolne lub wejdą w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością nabywcy. 4. Prowadząc postępowanie podatkowe w trybie art. 6 ust. 3 i ust. 4 u.p.c.c., organy podatkowe obowiązane były ustalić wartość rynkową nieruchomości na dzień jej sprzedaży ([...] czerwca 2007 r.). Należało przy tym ocenić przeprowadzony przez Naczelnika US dowód z opinii biegłego, zgodnie z art. 191 Op. Zdaniem Sądu, ocena tego dowodu dokonana została przez organy w sposób bezkrytyczny. Nie zostały wyjaśnione istotne okoliczności faktyczne dotyczące wartości przedmiotowej nieruchomości, których ustalenie jest niezbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę Dyrektor IS nie przeprowadził postępowania odwoławczego w sposób zgodny z art. 229 i art. 233 Op. Nie ustalił w szczególności, czy podnoszone przez skarżących okoliczności dotyczące wydzielenia drogi z przedmiotowej nieruchomości miały wpływ na jej wartość określoną przez strony w umowie. Nie wezwały biegłego, aby odniósł się do zarzutów skarżących. Organy nie przeprowadziły dowodów ze źródeł osobowych w celu wyjaśnienia przyczyn, dla których wartość nieruchomości została przez strony podana w kwocie niższej od jej wartości rynkowej. Nie ustaliły, kto otrzymał odszkodowanie za grunt zajęty pod drogę. Nie ustaliły, czy okoliczność ta miała wpływ na wartość nieruchomości. Nie wezwały biegłego do uzupełnienia opinii. Nie odniosły się do posiadanych informacji o cenach sprzedaży nieruchomości z badanego obszaru (zob. k. 33 – 37 akt podatkowych), pomimo sporządzonej analizy, z której wynika średnia cena 1 m2 gruntu rolnego wyższa od ceny przedmiotu umowy sprzedaży, ale niższa od przyjętej przez biegłego. Nie wyjaśniły, z jakich względów należało zastosować średnią arytmetyczną skorygowaną o stosowne współczynniki, a nie średnią warzoną. Organy naruszyły zatem przepisy postępowania, tj. art. 122, art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 210 § 4 Op, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wyjaśnienie tych okoliczności może mieć wpływ na prawidłowe określenie podstawy opodatkowania w niniejszej sprawie. Dyrektor IS nie wyciągnął właściwych wniosków z wątpliwości dotyczących stanu faktycznego sprawy, na które wskazywał Sąd w prawomocnych wyrokach z 6 marca 2013 r. (VIII SA/Wa 665/13 oraz VIII SA/Wa 666/12). W realiach niniejszej sprawy wystąpiły zatem przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) u.p.p.s.a. 5. Zarzuty skargi Sąd uznał za zasadne w części, o której wyżej. Skarżący nie wykazali przyczyn, dla których nabytej nieruchomości nie można traktować jako gruntu rolnego z możliwością zabudowy siedliskowej. Bezpodstawnie sugerują, jakoby nieruchomość traktowana była jako budowlana. W świetle postanowienia Dyrektora IS z [...] lipca 2013 r. oczywiście chybiony jest zarzut naruszenia art. 200 § 1 Op. Skarżący nie skorzystali z możliwości stworzonej im przez organ odwoławczy, pomimo prawidłowo doręczonego postanowienia. Uzupełnienie środka zaskarżenia nie było zaś przesłanką do wyznaczania nowego terminu dla czynności, o których mowa w art. 200 § 1 Op. Skarżący kwestionują ustalenia faktyczne organów, ale nie pomagają organom rozstrzygnąć sprawy w sposób prawidłowy. Oczywiście chybiony jest zarzut naruszenia art. 180 § 1 Op, gdyż dowód z operatu szacunkowego nie mógł zostać pominięty. Odrębną rzeczą jest prawidłowość jego oceny (art. 191 Op). Oczywiście chybione są zarzuty naruszenia art. 23 § 3 i 4 Op, gdyż przepisy te nie były stosowane przez organy. Zdaniem Sądu, istnieją jednak podstawy do kontynuowania postępowania podatkowego, gdyż cena sprzedaży nieruchomości określona w umowie z [...] czerwca 2007 r. odbiega od ceny rynkowej porównywanych nieruchomości rolnych z badanego obszaru (jest niższa od cen transakcyjnych porównywanych nieruchomości). Skarżący nie wskazali zaś przyczyn, które uzasadniałyby wniosek, że cena sprzedaży nieruchomości odpowiadała jej wartości rynkowej. Oczywiście chybione są zarzuty dotyczące wydania zaskarżonej decyzji bez podstawy prawnej. Naczelnik US określił skarżącym zobowiązanie w kwocie [...] zł, a nie [...] zł jak wskazuje skarżący. 6. Ponownie rozpoznając sprawę Dyrektor IS obowiązany będzie uwzględnić powyższe rozważania i uzupełnić materiał dowodowy w celu ustalenia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W aktach sprawy powinny znajdować się wszystkie dowody, w tym wskazywana przez strony opinia szacunkowa rzeczoznawcy K. K. "na [...] kwietnia 2008 r." lub należy wskazać przyczyny, które powodują brak możliwości włączenia do akt sprawy tego dowodu. Obowiązek prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy (wartości nieruchomości) spoczywa na organie podatkowym. 7. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Zakres, w jakim uchylony akt nie może być wykonany, Sąd określił zgodnie z art. 152 u.p.p.s.a. (pkt 2). O zwrocie kosztów postępowania (100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi) Sąd orzekł w oparciu o art. 200 u.p.p.s.a., jak w punkcie trzecim sentencji wyroku.