VIII SA/Wa 1038/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r. sprawy ze skargi M. S., Ł. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na nadbudowę oddala skargę. Wojewoda [...] (dalej także: "organ odwoławczy") decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2013 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267) (dalej: "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) (dalej: "Prawo budowlane"), po rozpatrzeniu odwołania M. S. (dalej także: "skarżący") od decyzji Starosty O. (dalej także: "organ I instancji") Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. Ł. pozwolenia na nadbudowę dachu budynku mieszkalnego, bez zmiany funkcji pomieszczeń, na działce nr ew. [...] w O. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] czerwca 2012 roku J. Ł. wystąpił z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na przebudowę dachu domu jednorodzinnego, bez zmiany funkcji pomieszczeń, na działce nr ew. [...] w miejscowości O. w gminie O. Do wniosku dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z wypisem z planu zagospodarowania przestrzennego gminy O., uchwalonego uchwałą Rady Gminy w Osiecku Nr XXX/127/01 z dnia 26 czerwca 2001 roku (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2001 r. Nr 173, poz. 2724) oraz Uchwałą Rady Gminy w Osiecku Nr XXXV/204/10 z dnia 28 czerwca 2010 roku w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Osieck (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2010 r. Nr 154, poz. 3742). Rozpatrując przedmiotową sprawę organ stwierdził, że dostarczony projekt budowlany jest kompletny, zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego gminy O. oraz z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno - budowlanymi. Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2012 roku zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę polegającą na przebudowie wraz ze zmianą konstrukcji dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. [...] w O. Decyzja ta po złożeniu odwołania przez M. S. decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 roku została uchylona w całości, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy wniosek o pozwolenie na budowę został skorygowany poprzez zastąpienie w nim słów "przebudowa dachu", słowami "nadbudowa dachu" oraz projekt budowlany został uzupełniony i poprawiony. Dokując oceny tak zgromadzonej dokumentacji w zakresie zgodności z art. 35 ustawy Prawo budowlane organ I instancji ustalił, iż: - dostarczony, uzupełniony i poprawiony, projekt budowlany jest kompletny, - inwestycja jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego gminy O., określającym podstawowe przeznaczenie terenu, na którym zlokalizowana jest działka nr ew. [...] na budownictwo jednorodzinne w budynkach wolnostojących i zagrodowe, oznaczone symbolem B3.30MN; - przedmiotowy budynek zlokalizowany jest w granicy z sąsiednią działką nr ew. [...], jako przylegający do istniejącego na niej budynku mieszkalnego, dla którego Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 roku udzielono pozwolenia na rozbudowę i przebudowę, polegającą m. in. na powiększeniu przedsionka; - zakres projektowanej inwestycji, zgodnie z Decyzją [...] Wojewody [...], określono jako nadbudowę dachu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, traktując nadbudowę lukarn jako szczególny rodzaj rozbudowy; - organ nie stwierdził wskazanych przez Wojewodę [...] w Decyzji Nr [...] otworów okiennych usytuowanych w ścianie znajdującej się w ostrej granicy z działką sąsiednią; - zgodnie ze wskazanym przepisem § 12 ust. 3 pkt 3 "w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych" możliwa jest nadbudowa istniejącego budynku o lukarny, zlokalizowane ścianami w odległości 1,6 m i okapem dachu - 1,55 m od granicy z sąsiednią działką; - istniejący komin z kotłowni znajduje się w odległości ok. [...] m od ścian nadbudowanych lukarn, zaś jego wylot - zgodnie z projektem - powinien być usytuowany minimum na wysokości [...] m tj. ok. [...] m powyżej okapu dachu, zarówno budynku inwestora jak i budynku znajdującego się na sąsiedniej działce. Organ I instancji wskazał jednocześnie, iż projektant przewidział możliwość przedłużenia stalowego wkładu kominowego w przypadku konieczności, a dostarczone przez inwestora opinie kominiarskie stwierdzają prawidłowość ciągu kominowego. Z uwagi na zakres prac budowlanych, ograniczający się do nadbudowy dachu w istniejącym budynku mieszkalnym, bez zmian w zagospodarowaniu działki, nie wymagano sporządzenia jego projektu. Po przeanalizowaniu dostarczonych dokumentów oraz umożliwieniu stronom wzięcia udziału w postępowaniu, organ uznał, iż spełnione zostały wymagania zawarte w art. 32 ust. 4 oraz w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W tych okolicznościach organ I instancji zatwierdził projekt budowalny i udzielił J. Ł. pozwolenia na budowę polegającą na nadbudowie dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego bez zmiany funkcji pomieszczeń na działce nr ew. [...] w miejscowości O. w gminie O. Odwołanie od tej decyzji złożył M. S. Skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu odwołania podniósł, iż organ I instancji niewłaściwie stosuje § 12 ustęp 3 punkt 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie mimo właściwego uznania nadbudowy lukarn, jako szczególnego przypadku rozbudowy. Organ I instancji dopuszcza budowę lukarn w odległości [...] m od granicy z działką sąsiednią, pomimo, że cytowany przez organ przepis wyraźnie nakazuje zachować dotychczasowe wymiary w pasie 3 m od granicy, dodatkowo w przypadku nadbudowy zabrania budowania ścian z otworami okiennymi w odległości mniejszej niż 4 m od granicy. Zawarte w projekcie opinie i rozwiązania, co do usytuowania wylotu komina z kotłowni skupiają się jedynie na zapewnieniu prawidłowego ciągu kominowego. Projektowane lukarny dachowe będą przysłaniać znajdujący się poniżej wylot komina z kotłowni powodując zwiewanie dymu z komina na posesję skarżącego, naruszając tym samym art. 5 pkt 1 ppkt 9 Prawa budowlanego. Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2013 r., wskazaną na wstępie i zaskarżoną w niniejszej sprawie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przypomniał przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie oraz ustalony stan faktyczny. Organ odwoławczy przytoczył treść art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i podniósł, iż organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego w sprawie, uznając, że wniosek o pozwolenie na budowę wraz z dokumentacją projektową czynią zadość wymogom określonym w przepisach prawa. Organ odwoławczy podniósł przy tym, iż inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany jest kompletny, został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy Osieck, zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy w Osiecku Nr XXX/127/01 z dnia 26 czerwca 2001 r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego z 2001 r., Nr 173, poz. 2724), zmienionego uchwałą Rady Gminy w Osiecku Nr XXXV/204/10 z dnia 28 czerwca 2010 r. (Dz. Urz. Woj. Mazowieckiego z 2010 r., Nr 154, poz. 3742). Organ odwoławczy stwierdził ponadto, iż projekt budowlany zatwierdzony decyzją Starosty O. Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. spełnia wymogi wynikające z przepisów techniczno-budowlanych. Nie został naruszony § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 ze zm.), dotyczący odległości budynku od granicy z działką sąsiednią. Lukarny usytuowane są ponad [...] m od należącej do skarżącego działki nr ew. [...], co jest zgodne z przepisem § 12 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia, zaś okna nie są skierowane na działkę nr ew. [...]. Zatwierdzony przedmiotową decyzją projekt budowlany przewiduje przedłużenie wkładu kominowego, a w opisie technicznym znajduje się informacja, iż w zakresie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich planowana inwestycja nie powoduje uciążliwości i zakłóceń oraz zanieczyszczenia powietrza, wody i gleby. W tych okolicznościach organ odwoławczy stwierdził brak podstaw do uznania zasadności zarzutów skarżącego. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. M. S. i Ł. S. (dalej: "skarżący") złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...]. Decyzji zarzucili obrazę art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. wobec braku postępowania dowodowego co do oddziaływania na nieruchomości sąsiednie zawartych w projekcie rozwiązań dotyczących usytuowania wylotu komina z kotłowni, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. Ponadto zarzucili niezgodności projektu budowlanego z zapisami § 12 ust. 3 punkt 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2002 nr 75 poz. 690 z późn. zm.), oraz naruszenie art. 144 k.c., a tym samym art. 5 pkt 1 ppkt 9 Prawa budowlanego, w związku z ponadprzeciętnym zadymianiem sąsiednich nieruchomości przy realizacji projektowanych rozwiązań dotyczących lukarn i komina. Powołując się na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie naruszył prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 p.p.s.a.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. 4. W myśl art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z powyższymi przepisami obowiązkiem organu wydającego pozwolenie na budowę jest zbadanie czy inwestor spełnił wszystkie wymagania przewidziane przepisami. W przypadku pozytywnego ustalenia w tym zakresie nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. Zapis art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego nie dopuszcza jakiegokolwiek uznania w tym zakresie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012 r. w sprawie II OSK 2581/11,LEX nr 1145619). Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji i akt administracyjnych, organy dokonały sprawdzenia projektu budowlanego w zakresie wskazanym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, a wnioski wyprowadzone w wyniku tego badania nie budzą wątpliwości co do ich prawidłowości. W tych okolicznościach organy były zobligowane do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę dachu budynku, zgodnie z przedstawionym projektem budowlanym. Wbrew zarzutom skargi organy nie naruszyły przy tym postanowień § 12 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.) (dalej: "Rozporządzenie") oraz art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia w zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych. Z brzmienia powyższego przepisu wynika, iż dotyczy on rozbudowy budynku w sposób, który zmieniałby odległości budynku rozbudowywanego w stosunku do sąsiedniej działki budowlanej, dopuszczając rozbudowę pod warunkiem, iż w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy z tą działką wymiary budynku rozbudowywanego nie ulegną zmianie. Odnośnie nadbudowy zaś przepis ten wprowadza ograniczenie co do ilości kondygnacji, jakie wskutek nadbudowy mogą powstać oraz dopuszczalności wykonania otworów okiennych i drzwiowych. Nie jest dopuszczalne wykonywanie otworów okiennych i drzwiowych w ścianie znajdującej się w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną. Wobec tego, iż § 12 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia w swojej treści odwołuje się do odległości od granicy z działką sąsiednią określonych w ust. 1 tego §, treść obu części tego § należy odczytywać łącznie. § 12 ust. 1 wskazuje, że jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy (pkt 1) i 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy (pkt 2). Tym samym zapis § 12 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia wprowadzający ograniczenie w wykonywaniu otworów okiennych i drzwiowych w nadbudowywanej ścianie zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy, dotyczy ściany zwróconej w stronę tej granicy. W sprawie bezsporne jest, że projektowana inwestycja dotyczy budynku znajdującego się bezpośrednio przy granicy z działką skarżących. Nie mniej jednak z dokumentacji projektowej wynika, iż w nadbudowywanej ścianie zwróconej w stronę granicy z działką skarżących, stanowiącej elewację boczną, nie zostały zaprojektowane otwory okienne ani drzwiowe. Wskazywane przez skarżących otwory okienne (lukarny) zostały zaprojektowane w ścianach stanowiących elewację frontową i tylną, które nie są zwrócone w stronę działki skarżących. Tym samym umieszczenie otworów okiennych (lukarn) w ścianach nie zwróconych w stronę działki skarżących, w projektowanej odległości [...] cm nie stanowi naruszenia § 12 ust. 3 pkt 3 Rozporządzenia. Wbrew twierdzeniom skarżących brak jest też podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, iż zatwierdzenie przedłożonego projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na projektowaną nadbudowę uchybiało poszanowaniu występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich. Projektowana inwestycja w żaden sposób nie ogranicza dostępu do drogi publicznej i nie ogranicza sposobu korzystania i zagospodarowania działki. Organy wydające decyzję o pozwoleniu na budowę i zatwierdzające projekt budowlany są zobligowane do sprawdzenia w zakresie, o jakim mowa w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, w tym zgodności projektu z przepisami techniczno-budowlanymi. Ewentualne roszczenia, które swoje źródło mają w przepisach kodeksu cywilnego pozostają poza oceną organów, o których mowa i nie mogą stanowić przedmiotu niniejszego postępowania. Sposób zaprojektowania komina nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. Zgodnie z § 142 ust.1 Rozporządzenia przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Tym samym zakres dokonanej przez organy oceny usytuowania wylotu komina w oparciu o dołączone do wniosku informacje o prawidłowości ciągu kominowego, dopuszczalność przedłużenia wkładu kominowego oraz zawartą w projekcie informację o nie powodowaniu przez inwestycję uciążliwości i zakłóceń oraz zanieczyszczenia powietrza, wody i gleby należy uznać za wyczerpujący obowiązki organu co do prawidłowości ustalenia stanu faktycznego i sprawdzenia w zakresie przewidzianym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W tych okolicznościach, wobec braku naruszeń przepisów postępowania, w tym wskazanych przez skarżących art. 7 i 77 § 1 k.p.a. oraz przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy brak jest podstaw do uwzględnienia skargi. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił zgodnie z treścią wyroku.