VIII SA/Wa 105/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...]w przedmiocie podatku od towarów i usług w związku z nieuiszczeniem wpisu od skargi. W dniu [...] września 2013 r. (data nadania w palcówce pocztowej) skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności uiszczając jednocześnie wpis od skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, że w dniu [...] marca 2013 r. tj. dwa dni przed upływem terminu do uiszczenia wpisu od skargi, podjęła zachowawcze leczenie w związku z urazem [...], natomiast w dniu [...] lipca 2013 r. poddała się zabiegowi [...] i od tej daty do dnia [...] września 2013 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim (w załączeniu kserokopie zwolnienia lekarskiego). Wyjaśniła, że z uwagi na rodzaj schorzenia ([...]) nie mogła chodzić i nie była w stanie osobiście dokonać płatności w banku, a nie korzysta z bankowości internetowej. Nie mogła również posłużyć się [...] – letnim synem, mężem, z którym pozostaje w separacji, ani też rodziną i znajomymi bowiem karty bankomatowej i PIN-u nie można "bezkrytycznie im powierzać ze zrozumiałych względów". Skarżąca podkreśliła, że dochowanie terminu do uiszczenia wpisu było w zaistniałych okolicznościach niemożliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej: p.p.s.a. jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi termin przywrócić (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Według natomiast art. 88 p.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Warunkami skuteczności takiego wniosku jest zatem złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkuje odmową przywrócenia terminu. W pierwszej kolejności wskazać więc należy, że w ocenie Sądu nie zostały w niniejszej sprawie zachowane wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu, albowiem skarżąca uchybiła terminowi do jego wniesienia. Dla obliczenia wymienionego terminu siedmiu dni, konieczne jest ustalenie daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, a więc chodzi o określenie momentu, w którym strona powzięła wiadomość o uchybieniu terminu do dokonania czynności i od którego mogła czynności tej dokonać. Taką chwilą w badanej sprawie jest data doręczenia skarżącej postanowienia z dnia [...] kwietnia 2013 r. o odrzuceniu skargi. Zatem siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dniu [...] kwietnia 2013 r. i upłynął w dniu [...] kwietnia 2013 r. W konsekwencji wniosek wniesiony za pośrednictwem poczty w dniu [...] września 2013 r., należało uznać za spóźniony. Nie sposób natomiast przyjąć, że siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a rozpoczął swój bieg w dacie 19 września 2013 r. tj. do kiedy skarżąca korzystała z pooperacyjnego zwolnienia lekarskiego. Podkreślić bowiem należy, że zarówno w dacie upływu terminu do uiszczenia wpisu od skargi jaki i w dacie odbioru postanowienia o odrzuceniu skargi skarżąca nie korzystała ze zwolnienia lekarskiego, tak jak to miało miejsce po [...], nie jest nim natomiast załączone zaświadczenie lekarskie bowiem nie wynika z niego, że w okresie od [...] marca do [...] lipca 2013 r. nie mogła poruszać się. Poza tym z akt sprawy wynika, że postanowienie z dnia 4 kwietnia 2013 r. o odrzuceniu skargi, skarżąca odebrała osobiście w miejscu innym ([...] ul. [...]) niż wskazywane we wniosku jako miejsce zamieszkania ([...]), co przeczy argumentom jakoby w tym czasie była unieruchomiona. W związku z powyższym, Sąd nie mógł dokonać oceny złożonego wniosku w zakresie zasadności przywrócenia wnioskowanego terminu tj. rozważenia, czy argumenty podnoszone przez skarżącą uprawdopodabniają okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Istnienie podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu jest rozważane przez Sąd tylko wtedy, gdy wniosek złożono w terminie i jest on dopuszczalny. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 87 § 1 oraz 88 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia