VIII SA/Wa 1088/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi [...] w R. w imieniu Prezydenta Miasta R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić od Skarbu Państwa, ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącego [...] w R. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego Postanowieniem z [...] czerwca 2011 r. Burmistrz Miasta P., w związku z wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] przy ul. K. w R., zobowiązał Prezydenta Miasta R. do uiszczenia w terminie do dnia [...] lipca 2011 r. kosztów wykonania opinii - ekspertyzy w kwocie [...] zł. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji w R.. Postanowieniem z dnia [...] października 2011 r., znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w R., biorąc za podstawę art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako Kpa) umorzyło postępowanie odwoławcze. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy zauważył, że zgodnie z pkt [...] upoważnienia nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. Prezydent Miasta R. upoważnił Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji (MZDiK) w R. do reprezentowania Gminy Miasta R. przed sądami, organami administracji publicznej, organami egzekucji i innymi podmiotami, we wszystkich sprawach związanych ze statutową działalności MZDiK w R.. Z powyższego upoważnienia wynika, że Dyrektor MZDiK w R. został upoważniony do reprezentowania Gminy Miasta R., a nie Prezydenta Miasta R., będącego organem wykonawczym gminy. Dalej organ odwoławczy zauważył, że zgodnie z art. 264 § 2 Kpa zażalenie na postanowienie w sprawie kosztów postępowania służy osobie zobowiązanej, czyli w niniejszej sprawie - Prezydentowi Miasta R.. Skoro MZDiK nie udokumentował prawa do złożenia w imieniu Prezydenta Miasta R. przedmiotowego zażalenia, to organ odwoławczy uznał brak po jego stronie legitymacji do wniesienia zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta P. z dnia [...] czerwca 2011 r. i dlatego umorzył postępowanie odwoławcze, co czyni niemożliwą ocenę zasadności ww. postanowienia i rozpatrzenie zarzutów zażalenia przez organ odwoławczy. Skargę na powyższe postanowienie SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata - Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w R. działając w imieniu Prezydenta Miasta R.. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - art. 80 w zw. z art. 32 i art. 33 Kpa przez dokonanie niewłaściwej oceny pełnomocnictwa złożonego w toku postępowania i uznanie, że skarżący nie został upoważniony przez Prezydenta Miasta R. do złożenia zażalenia i nie udokumentował takiego umocowania, w sytuacji gdy zgodnie z treścią ww. upoważnienia Prezydent Miasta R. umocował Dyrektora MZDiK do działania w jego imieniu jako organu wykonawczego Gminy Miasta R. w sprawach związanych ze statutową działalnością MZDiK; - art. 28 Kpa w zw. z art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne przez uznanie, że Prezydent Miasta R. jest stroną postępowania w przedmiocie naruszenia stanu wód, co jest przesłanką uznania nieważności postępowania w przedmiocie kosztów postępowania zgodnie z art. 156 § 1 pkt 4 Kpa w zw. z art. 126 Kpa; - art. 107 § 3 w zw. z art. 126 Kpa przez niewskazanie podstawy prawnej i faktycznej rozstrzygnięcia, w którym Prezydent Miasta R. został obciążony kosztami postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi jej autor wskazał, że organ odwoławczy pominął fakt, iż w toku postępowania Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji występuje jako podmiot upoważniony do występowania na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Prezydenta Miasta, w imieniu Gminy Miasta R.. Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn formalnych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Istotnym w niniejszej sprawie jest, że skarga została złożona przez Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w R. działający w imieniu Prezydenta Miasta R.. Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w R., jak wynika z jego Statutu jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną Gminy Miasta R., działającą w formie jednostki budżetowej. Jak z kolei wynika z postanowienia wydanego przez Burmistrza Miasta P. w dniu [...] czerwca 2011 r. zobowiązanym w związku z wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] przy ul. K. w R. do uiszczenia kosztów wykonania opinii - ekspertyzy jest Prezydent Miasta R.. Wymogi jakim powinno odpowiadać pismo wnoszone do sądu określają przepisy art. 46 - 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), wskazując m.in., iż pismo to winno być podpisane przez stronę skarżącą lub osobę prawidłowo przez nią umocowaną. Przepis art. 34 p.p.s.a stanowi, że strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Istotnym jest więc ustalenie czy Prezydent Miasta R. jako strona skarżąca jest reprezentowany w niniejszej sprawie przez osobę prawidłowo przez niego umocowaną, tj. mogącą być jego pełnomocnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pełnomocnikiem strony skarżącej, stosownie do art. 35 § 1 ww. ustawy może być bowiem adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Natomiast pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (§ 2). Na tle uregulowania zawartego w tym przepisie w piśmiennictwie (zob. J.P. Tarno, Pełnomocnictwo w postępowaniu sądowoadministracyjnym (w:) Ius et Lex. Księga jubileuszowa..., s. 400-401) wyróżniono trzy grupy pełnomocników, uprawnionych do reprezentowania skarżących i ich organów lub przedstawicieli ustawowych, organów, których działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Pierwszą grupę stanowią pełnomocnicy profesjonalni, do których należy zaliczyć adwokatów i radców prawnych. Drugą grupę pełnomocników tworzą pełnomocnicy nieprofesjonalni: inni skarżący lub uczestnicy postępowania, rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony, tj. jej dzieci, wnuki, prawnuki oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, tj. przysposabiany i przysposabiający, a także pracownicy jednostek wymienionych w § 2 art. 35 p.p.s.a. lub ich jednostek nadrzędnych. Trzecią grupą są doradcy podatkowi i rzecznicy patentowi, których udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze pełnomocników przewidują zarówno przepisy szczególne, jak i unormowania p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, że przedmiotowa skarga została wniesiona przez podmiot nie posiadający stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej, tj. Prezydenta Miasta R. w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pełnomocnikiem Prezydenta Miasta R. w ww. postępowaniu nie może być bowiem Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w R., czy dyrektor tej jednostki reprezentowany nawet przez adwokata. W tym zakresie wskazać należy, iż jak wynika z zapisów statutu Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji w R., MZDiK stanowi komunalną jednostkę organizacyjną Miasta R. utworzoną przez Radę Miejską w R., kierowaną jednoosobowo przez dyrektora podlegającego Prezydentowi Miasta R.. Jednym z celów działania MZDiK jest sprawowanie nieodpłatnego trwałego zarządu gruntami w pasie drogowym w imieniu Gminy Miasta R.. Jednakże w ocenie Sądu w pojęciu "zarządzanie gruntami w pasie drogowym" nie mieści się uprawnienie do reprezentowania Prezydenta Miasta R. w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Co prawda treść pełnomocnictwa udzielonego dyrektorowi MZDiK na podstawie upoważnienia Prezydenta Miasta R. z dnia [...] lipca 2011 r. wskazuje, iż dyrektor uprawniony jest do występowania przed sądami, jednakże należy zwrócić uwagę, iż ramy tego umocowania obejmują czynności wyłącznie w zakresie wynikającym z przedmiotu działania MZDiK. Innymi słowy pełnomocnictwo udzielone przez Prezydenta Miasta R. dla Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg i Komunikacji w R. nie może obejmować swym zakresem czynności wykraczających poza przedmiot działania jednostki organizacyjnej (MZDiK). Upoważnienie Prezydenta Miasta R., stanowi bowiem jedynie akt kierownictwa wewnętrznego wobec jednostki organizacyjnej gminy, jaką jest w tym przypadku MZDiK. W związku z powyższym Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w R., czy też dyrektor tej jednostki reprezentowany nawet przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata, nie jest uprawniony do wniesienia skargi w imieniu Prezydenta Miasta R. w sprawie dotyczącej zobowiązania Prezydenta Miasta R. do uiszczenia kosztów wykonania opinii - ekspertyzy w związku z wydaniem decyzji w sprawie naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] przy ul. K. w R.. Pełnomocnikiem strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym - co należy jeszcze raz podkreślić, mogą być bowiem tylko podmioty wymienione w art. 35 p.p.s.a. Zatem skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Stosownie bowiem do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, gdy skarga z innych przyczyn jest niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a., jak w punkcie drugim postanowienia.