VIII SA/Wa 109/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Wroczyński po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi B. S. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Postanowieniem z dnia 19 września 2013 r. sygn. akt II OZ 773/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2013 r., którym odmówiono B. S. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd I instancji dokonując oceny zasadności przyznania prawa pomocy nie wezwał skarżącej do przedstawienia danych dotyczących wysokości wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie, a tym samym nie przeprowadził uzupełniającego postępowania wyjaśniającego, co do rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej. Uwzględniając powyższe wytyczne pismem z dnia 9 października 2013 r. zobowiązano skarżącą do uzupełnienia w terminie siedmiu dni wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie stanu rodzinnego, wszystkich źródeł utrzymania, wysokości wydatków na bieżące utrzymanie, przedstawienia informacji o posiadanych ruchomościach oraz złożenia wyciągów z rachunków bankowych. Na powyższe pismo skarżąca nie udzieliła odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. Stosownie do treści art. 252 § 1 p.p.s.a. osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei art. 255 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jest ona zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Skarżąca mimo wezwania do złożenia w terminie siedmiu dni dokumentów źródłowych oraz udzielenia informacji dotyczących sytuacji materialnej nie wykonała wezwania. W tej sytuacji trudno zweryfikować informacje zawarte we wniosku. Skoro zatem przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. nie zostały wykazane to brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.