VIII SA/Wa 1093/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Renata Nawrot, , Protokolant sekretarz sądowy Małgorzata Domagalska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2022 r. w Radomiu sprawy ze skargi P. J. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych oddala skargę. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie ( dalej jako: "Dyrektor PGW WP", "organ odwoławczy") z dn. [...] października 2021r. znak [...], na podstawie której ww. organ działając na podstawie art. 138&1 pkt.1 kpa w związku z art.191 ust.1 i 2 oraz art. 14 ust.4 ustawy z dn. 20 lipca 2017r. Prawo wodne ( t.j. DZ U z 2021r. poz. 624, dalej jako: "u.p.w."), po rozpatrzeniu odwołania P. J. od decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w P. T. PGW WP z dn. [...] sierpnia 2020r. znak [...]. dotyczącą zalewania gruntów rolników wsi M. w związku z likwidacją rowu przez P. J. na dz. ewid. Nr [...] i [...] w miejscowości J. gm. M. powiat Ż. woj. M. i zobowiązaniem P. J. do odbudowy na własny koszt na działkach nr ew. [...] i [...] w m. J. gm. M. urządzenia wodnego rowu odwadniającego o określonych w decyzji parametrach i długości – orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji I instancji. Powyższa decyzja zapadła po przeprowadzeniu postępowania w przebiegu którego ustalono następujący stan faktyczny i prawny sprawy: W dniu [...].04.2019 r. do Zarządu Zlewni w P. T. PGW WP przy piśmie z dnia [...].03.2019 r., znak sprawy; [...], z Nadzór Wodny w G. PGW WP wpłynął wniosek z dnia [...].03.2019 r. S. M., z prośbą o pomoc w rozwiązaniu problemu z rowem na dz. ewid. o nr/nr [...],[...], [...] w miejscowości J., gm. M.. Ww. wniosku S. M. podnosi, że około 10 lat temu w latach suchych na działkach nr [...] i [...] w J., został zlikwidowany rów przez właściciela gruntów tj. przez P. J.. Obecnie woda nie ma ujścia z pól wnioskodawcy, a P. J. uważa, że rów jest niepotrzebny. Po wielu interwencjach w Gminie M., P. J. przy pomocy geodety dokonał wykreślenia rowu z ewidencji gruntów na własnych dz. ewid. nr [...] i [...], którego wówczas faktycznie nie było w terenie, bo został zaorany, zostało tylko zadolenie. W powyższym pisemnym wniosku wymieniony wskazał, również, że po wielu interwencjach w Urzędzie Gminy M. i w Starostwie Powiatowym w Ż. P.J.ułożył rurociąg PCV 0 400 mm na dł. 100 m, gdyż nie wyrażał zgody na rów otwarty. Przeprowadzone w dniu [...].03.2014 r., przez pracowników Starostwa Powiatowego w Ż. oględziny wykazały, że rurociąg przy drodze dz. nr [...], obręb: J., gm. M. został źle ułożony, przez co woda nie może przepływać z terenów wyżej położonych, w tym z nieruchomości skarżącego tzn. dz. ewid. nr [...],[...],[...] i [...], obręb: J., gm. M. pomiędzy którymi również przebiega przedmiotowy rów i który jest regularnie czyszczony. Na potwierdzenie braku odpływu wody z gruntów M., położonych powyżej działek [...] i [...]w miejscowości J. wnioskodawca dołączył dokumentację fotograficzną rowu na gruntach M. i pól z uprawami zalanych wodą. Dodał przy tym, że na zalewanych gruntach uprawiane są głownie drzewa owocowe i truskawki, a dla tych upraw nadmiar wody szkodliwie wpływa na system korzeniowy, a to z kolei powoduje duże straty finansowe. W związku z tym S. M.. w imieniu swoim i innych właścicieli zalewanych gruntów wsi M. wniósł o pomoc w przywróceniu dawnego przepływu wody. Po analizie wniosku Dyrektor Zarządu Zlewni w P. T. PGW WP. poinformował strony pismem z dnia [...].05.2019 r., że w dniu [...].05.2019 r., przeprowadzone zostaną oględziny w terenie rowu melioracyjnego zlokalizowanego na dz. ewid. nr [...] i [...] w miejscowości J. w gm. M. w wyniku której stwierdził, " że od działki nr [...] stanowiącej drogę ul. G. do działki nr [...] stanowiącej ulicę Krótką brak jakiegokolwiek śladu rowu. W drodze (ul. G.) na końcówce rowu biegnącego od strony zachodniej stwierdzono widoczny wlot do rurociągu z rur PCV. Początek rurociągu stanowi przedłużenie rowu o którym mowa wyżej. W/g osób biorących udział w oględzinach rurociąg przebiega przez działki nr [...] i [...] (stanowiących własność P. J.) na dł. [...] mb. Dalej w kierunku stawu na działce nr [...]rów zasypany. Na skarpach istniejącego oczka wodnego nie widać wylotu rurociągu o którym mowo wyżej. Od stawu przez działkę nr [...]brak śladu rowu." Na podstawie pozostałych ustaleń Dyrektor Zarządu Zlewni w P. T.. stwierdził, że na działkach nr [...] i [...]w J. gm. M. stanowiących własność P. J. znajdował się rów odwadniający, służący do odprowadzania do zbiornika wodnego na działce nr [...] wód opadowych i roztopowych z terenów położonych na gruntach wsi M., graniczących przez drogę gminną (dz.nr [...]) z gruntami P. J.. P. J. dokonał przebudowy rowu z otwartego na rurociąg kryty z rur PCV 400 mm na dł. ca [...] mb, a na długości ca [...] mb rów ten zlikwidował. Ponadto przy działce oznaczonej nr 103-droga gminna (przed jego zasypaniem) stwierdzono, że rurociąg został ułożony powyżej dna rowu przebiegającego pomiędzy działką nr [...] i [...] a nr [...], co blokuje spływ wód powierzchniowych (rowem o którym mowa) z gruntów wsi M. położonych w górnej części jego zlewni. Świadczą o tym zdjęcia załączone przez skarżącego jak i przez uczestników oględzin przeprowadzonych przez tut. Zarząd w dniu [...].05.2019r.,na których widać zastoiska wody w uprawach i rowy wypełnione wodą. O istnieniu rowu na gruntach P. J. świadczy zdjęcie z 2001r., poświadczone za zgodność z oryginałem przez Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. w dniu [...]-[...]-[...] (vide. Ip.8 spisu spraw przekazanych przez Starostę), na którym widać trasę rowu na gruntach M. i zarys rowu oraz zbiornika wodnego na gruntach P. J.. Jest on również widoczny na kopiach map z roku 2007 i 2015, wyk. przez ARiMR. Powyższe w ocenie organu dało podstawę do przyjęcia, że przez działki nr [...] i [...] w J. przebiegał rów odwadniający otwarty. Rów nie figurował w ewidencji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. P. J. dokonał na tych działkach przebudowy rowu polegającej na ułożeniu po jego trasie rurociągu PCV 400 mm na dł. około [...] mb, a na odcinku około [...] mb dokonał całkowitej jego likwidacji. Przy układaniu rurociągu nie zachował właściwych rzędnych posadowienia jego dna, a rurociąg nie posiada odpływu co uniemożliwia odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z gruntów sąsiednich, powodując straty w plonach i straty finansowe właścicieli zalewanych gruntów. Na brak odpływu wód z terenów położonych powyżej rurociągu ma również wpływ zasypanie (likwidacja) dolnego odcinka rowu na dł. około [...] mb, tj. od końcówki zasypanego rurociągu do zbiornika wodnego/stawu na działce nr [...]. Na podstawie powyższych ustaleń Dyrektor Zarządu Zlewni w .P. T.. PGW WP ww. decyzją z dn. [...] sierpnia 2020r. orzekł o zobowiązaniu P. J. do odbudowy na własny koszt, na własnej działce nr [...] i [...]w m. J. gm. M. urządzenia wodnego - rowu odwodniającego na dł.ca [...] mb, począwszy od przepustu drogowego w drodze oznaczonej jako działko nr [...] do zbiornika wodnego/stawu na własnej działce nr [...] oraz określił warunki wykonania odbudowy rowu, w tym parametry w zakresie szerokości, nachylenia skarp, głębokości rowu oraz termin odbudowy. Odwołanie od powyższej decyzji złożył P. J. wskazując, że likwidacja przez niego rowu otwartego na terenie ww. nieruchomości nie jest przyczyną zmiany stosunków wodnych w tym rejonie, według jego twierdzeń "tylko kompleksowe rozwiązanie i odprowadzenie jednocześnie nadmiaru wód z miejscowości M. i J. do głównego odpływu rozwiąże sprawę i załagodzi, konflikty nie służące życiu naszej lokalnej społeczności." Organ odwoławczy Dyrektor Regionalnego Zarządu Zlewni w W. PGW WP, w rozpoznaniu środka odwoławczego, ze względu na skomplikowany charakter sprawy, jak również na długi czas jej procedowania, przeprowadził wizję w terenie w dn. [...].08.2021r. Na podstawie ustaleń z jej przebiegu stwierdził prawidłowość i aktualność stanu faktycznego i okoliczności w zakresie stanu wód na badanym terenie. Mając na względzie dokonane w sprawie ustalenia, organ odwoławczy po przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego, wysłuchania wszystkich stron postępowania jak również przedstawieniu wszystkim zainteresowanym tzn.: rolnikom wsi M. i J., koncepcji globalnego i docelowego rozwiązania problemu opisanego w pismach przez S. M.. na którą nie wyraził zgody tylko P. J., Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. PGW WP, utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w P. T. PGW WP z dnia [...].08.2020 r., znak sprawy: [...] Skargę na powyższą decyzję pismem z dn. [...] listopada 2021r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył P. J. reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. art. 7 kpa poprzez niepodjęcie działań zmierzających do zaspokojenia słusznego interesu skarżącego polegającego na konieczności zachowania przez niego upraw porzeczki i sadu jabłoniowego, które stanowią jedyne źródło utrzymania skarżącego i jego rodziny; 2. art. 11 kpa poprzez niewyjaśnienie skarżącemu przesłanek jakimi kierowały się organy zobowiązując go do odbudowy na własny koszt, na działce nr [...] i [...] w miejscowości J., gmina M. urządzenia wodnego - rowu odwadniającego na długości [...] mb, począwszy od przepustu drogowego w drodze oznaczonej jako działka o nr 103 do zbiornika wodnego/stawu na własnej działce nr [...] i ustalenia warunków wykonania odbudowy rowu; 3. art. 12 kpa poprzez niezałatwienie sprawy w sposób wnikliwy i szybki, co doprowadziło do pominięcia przez organy w sprawie faktu, iż skarżący na własny koszt w roku 2011 poprowadził rurociąg pełniący funkcję odpływową za kwotę [...]zł; 4. art. 107 § 3 kpa wobec niespełnienia przez zaskarżoną decyzję wymogów określonych przepisem, nieprzedstawienia w uzasadnieniu podstaw w oparciu o które zobowiązano P. J. do odbudowy na własny koszt, na działce nr [...] i [...] w miejscowości J., gmina M. urządzenia wodnego - rowu odwadniającego na długości [...] mb, począwszy od przepustu drogowego w drodze oznaczonej jako działka o nr [...] do zbiornika wodnego/stawu na własnej działce nr [...]; 5. art. 75 § 1 kpa poprzez uznanie za prawdziwe twierdzenia S. M., że około [...] lat temu występowały "lata suche", podczas gdy fakt ten nie został w żaden sposób udowodniony, a organ nie dokonał żadnych czynności mających na celu zweryfikowanie prawdziwości tego twierdzenia, a także iż jego działka jest zalewana mimo że jest ona położona powyżej nieruchomości skarżącego, a dodatkowo oddziela je jeszcze droga; 6. art. 75 § 1 kpa w zw. z art. 80 kpa poprzez nieprawidłowe uznanie przez organ, że po wielu interwencjach w Gminie M. P. J. przy pomocy geodety dokonał wykreślenia rowu z ewidencji gruntów na działkach o nr ew. [...] oraz [...], podczas gdy sytuacja taka nigdy nie miała miejsca a organ nie wskazał w uzasadnieniu decyzji na podstawie jakich dowodów ustalił taki (błędny) stan rzeczy; 7. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na niezasadnym przyjęciu, że twierdzenia skarżącego podniesione w odwołaniu z dnia [...] września 2021 r. od decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni w P. T. PGW WP z dnia [...] sierpnia 2020 r., znak: [...] są nieprawdziwe, podczas gdy w odwołaniu tym skarżący powołał twierdzenia zgodne z stanem faktycznym zaistniałym w związku z przedmiotową sprawą dotyczącą stosunków wodnych na gruntach. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji oraz zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu autor skargi wyeksponował, że organ nie podjął żadnych działań zmierzających do zaspokojenia słusznego interesu skarżącego polegającego na konieczności zachowania przez niego upraw porzeczki i sadu jabłoniowego, które stanowią jedyne źródło utrzymania skarżącego i jego rodziny. P. J. podnosił tę kwestie, wyjaśniał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji (otwartego rowu) spowoduje, że grunt na którym uprawia porzeczkę i rośnie sad jabłoniowy stanie się dla niego bezprzedmiotowy, gdyż dalsze uprawianie gospodarstwa stanie się niemożliwe i spowoduje utratę jedynego dochodu skarżącego. Tym samym organ naruszył art. 12 kpa poprzez niezałatwienie sprawy w sposób wnikliwy. Całkowicie został pominięty fakt, iż skarżący na własny koszt w roku 2011 poprowadził rurociąg pełniący funkcję odpływową za kwotę [...] zł. Wówczas woda z pół S. M. spływała do prywatnego stawu P. J. zalewając jego grunt. Skarżący na własny koszt wypompowywał nadmiar wody. Ponadto skarżący podniósł, że aby usunąć rurociąg i wykonać otwarty rów musiałby on usunąć znaczną część upraw sadowniczych.. Ponadto rów biegnący przez nieruchomość uniemożliwiłby skarżącemu jazdę traktorem za pomocą którego P. J. pielęgnuje uprawy poprzez ich opryskiwanie. Skarżący na własny koszt wykopał staw, który miał służyć jego prywatnemu użytkowi, powiększył go i wyczyścił, wykonał rurociąg aby móc prawidłowo prowadzić gospodarstwo. Skarżący również podniósł, że organ administracji nie wskazał w jaki sposób na gruntach należących do S. M. utrzymuje się woda skoro są one wyżej położone od gruntów skarżącego, a ponadto grunty te oddziela jeszcze droga. Organ nie ustalił też czy urządzenie otwartego rowu, zamiast rurociągu, bez dalszego odprowadzania wody z działki (stawu) P. J. przyniesie jakąkolwiek poprawę dotyczącą stosunków wodnych na przedmiotowych gruntach. W odpowiedzi na skargę organ PGW WP wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, to jest nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 przywoływanej ustawy tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną. Kontrola sądowa w niniejszej sprawie, sprowadza się do oceny zasadności i prawidłowości nałożenia przez Dyrektora Zarządu Zlewni w P. T. na P. J. obowiązku odbudowy na własny koszt na własnej działce nr ew. [...] i [...] w m. J. gm. M. urządzenia wodnego – rowu odwadniającego na dł. Ca [...] mb począwszy od przepustu drogowego w drodze oznaczonej jako działka nr [...] do zbiornika wodnego stawu na własnej działce nr [...]. Zgodnie z art. 191 ust. 1 i 2 P.w. w przypadku nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego, którego następstwem jest zmiana funkcji tego urządzenia lub szkodliwe oddziaływanie tego urządzenia na wody lub grunty, organ właściwy w sprawach pozwoleń wodnoprawnych na wykonywanie urządzeń wodnych z urzędu lub na wniosek, mając na uwadze, że korzystanie z wód nie może powodować pogorszenia stanu wód i ekosystemów od nich zależnych, marnotrawstwa wody lub energii wody, a także nie może wyrządzać szkód, może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi tego urządzenia przywrócenie poprzedniej funkcji tego urządzenia, wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom lub likwidację szkód (ust. 1). W decyzji tej określa się warunki i termin przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego, wykonania urządzeń zapobiegających szkodom lub likwidacji szkód (ust. 2). Jak stanowi ponadto art. 191 ust. 5 P.w. stroną postępowania w sprawie wydania ww. decyzji jest wnioskodawca, właściciel urządzenia wodnego oraz właściciel wód. Decyzja wydawana na gruncie ww. przepisu zwana jest tzw. decyzją restytucyjną, mającą na celu przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia wodnego (w przypadku zmiany funkcji tego urządzenia spowodowanej nienależytym jego utrzymywaniem) lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom lub likwidację szkód (w przypadku gdy następstwem nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego jest szkodliwe jego oddziaływanie na wody lub grunty). Celem zaś nadrzędnym, wydawanych na gruncie ww. przepisu decyzji restytucyjnych, jest zapewnienie takiego korzystania z wód, które nie powoduje pogorszenia stanu tych wód i ekosystemów od nich zależnych, marnotrawstwa wody lub energii wody oraz, które nie wyrządza szkód. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego i prawnego rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu, organy w przebiegu postępowania zebrały materiał dowodowy dający podstawy do wydania decyzji restutycyjnej na podstawie art. 191u.p.w. Sąd podziela stanowisko i ustalenia organów, że na nieruchomości skarżącego istniało urządzenie wodne otwarty rów odwadniający, który został przez skarżącego zlikwidowany, a w jego miejscu został ułożony rurociąg, który nie zapewnił właściwego przepływu wód, skutkiem czego jest zalewanie nieruchomości uczestników postępowania S. M. i E. J., co powoduje szkody w uprawach prowadzonych na nieruchomościach ww. osób. W ocenie Sądu organy wyczerpująco i kompleksowo wyjaśniły okoliczności sprawy mające znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, w szczególności reprezentatywne były dowody z wizji lokalnej w terenie potwierdzające ustalenia dokumentacyjne. Podobnie jak decyzja restytucyjna wydawana pod rządami uprzednio obowiązującej ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. 2017, poz. 1121 ze zm., dalej: "P.w. z 2001 r."), tj. na gruncie art. 64b P.w. z 2001 r., tak i decyzja, o której mowa w art. 191 ust. 1 i 2 P.w. jest rozstrzygnięciem fakultatywnym, co oznacza, że o jej podjęciu lub niepodjęciu, decyduje organ, nawet pomimo zaistnienia przesłanek określonych w tym przepisie (por. wyrok z 29 marca 2017 r., VIII SA/Wa 832/16, Lex nr 2269575). Rozstrzygnięcie w omawianym przedmiocie nosi zatem cechy uznania administracyjnego, co oznacza, że organ ma prawo wyboru treści rozstrzygnięcia. Wybór ten nie może być jednak dowolny - powinien być dokonany z zachowaniem kryteriów słuszności i celowości oraz powinien wynikać z wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. Decyzje podejmowane w ramach uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą sądu, ale jej zakres jest ograniczony. Sąd bada bowiem zgodność z prawem podjętego rozstrzygnięcia, ale nie ocenia jego celowości oraz słuszności. Z tego względu kontrola sądowa zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawa dopuszczalne było wydanie zaskarżonej decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania administracyjnego, wyznaczonego ramami prawa materialnego, a także, czy zaskarżona decyzja została oparta na właściwej podstawie prawnej oraz poprzedzona prawidłową jej wykładnią oraz czy jej uzasadnienie zostało poparte dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami w taki sposób, że nie można jej postawić zarzutu dowolności, a także, czy jej wydanie zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, w szczególności zaś, czy w jego toku podjęto wszelkie czynności dowodowe niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Mając zatem na uwadze treść art. 191 ust. 1 i 2 P.w. oraz całokształt przeprowadzonego w niniejszej sprawie postępowania wyjaśniającego, Sąd stoi na stanowisku, że organy należycie wywiązały się z ciążących na nich obowiązków procesowych, ustalając jakie urządzenia wodne znajdują się na poddanych oględzinom działkach, czyją własność one stanowią, jaki jest ich stan oraz czy wskazuje on na nienależyte utrzymywanie tych urządzeń, które skutkuje zmianą ich funkcji. Tym samym organy w sposób prawidłowy ustaliły okoliczności faktyczne istotne w kontekście rozpatrzenia przedmiotowej sprawy oraz zastosowały właściwą podstawę prawną zapadłych rozstrzygnięć, którą prawidłowo zinterpretowały i należycie wyjaśniły. Organy oceniły przy tym cały zebrany materiał dowodowy, wbrew zarzutom skargi, zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, czego wyrazem są pisemne motywy zapadłych rozstrzygnięć, w pełni oddające rzeczywisty stan rzeczy i zawierające przekonywującą argumentację, a więc odpowiadające warunkom opisanym w art. 107 § 3 k.p.a. Wynika z nich wprost jakie ustalenia zadecydowały o wydaniu zaskarżonej decyzji i na jakich podstawach dowodowych zostały one oparte, a także zawierają odniesienie do argumentacji powołanej w odwołaniu. Wnioski te są logiczne, a zaprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji proces dedukcyjny jest jasny i precyzyjny oraz odnosi się do całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, znajdując w nim całkowite oparcie. Z kolei sentencja wydanej przez organ I instancji decyzji spełnia dyspozycję art. 191 ust. 1 i 2 P.w., wskazując po pierwsze na obowiązek skierowany do jej adresata, mający na celu przywrócenie funkcji urządzenia wodnego, a po drugie na warunki i termin zrealizowania tego obowiązku. Wyjaśnić przy tym należy, odnosząc się do zarzutów skargi naruszenia przepisów art.7, art.11, art.12 kpa, że zasada prawdy obiektywnej i obowiązek wyczerpującego zebrania przez organ materiału dowodowego, nie oznaczają nieograniczonego obowiązku poszukiwania przez organ materiałów dowodowych mających potwierdzić okoliczności korzystne dla strony skarżącej, czy też wydania rozstrzygnięcia zgodnego z jej żądaniem, tym bardziej jeżeli zgromadzony materiał dowodowy, przemawia za przyjęciem okoliczności przeciwnych. Zawarta w uzasadnieniu skargi polemika, nie znajdująca oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym, nie mogła zatem odnieść zamierzonego przez skarżących skutku. Nie zawiera ona żadnych przekonywujących argumentów uzasadniających zaprezentowane w niej stanowisko. Należy przy tym podkreślić, że ani niezgodny z oczekiwaniami strony skarżącej wynik przeprowadzonego postępowania administracyjnego, ani też subiektywne jej przekonanie o wadliwości zaskarżonej decyzji (co więcej nie poparte żadnymi logicznymi argumentami lub dowodami), nie mogą same w sobie stanowić podstawy uwzględnienia skargi. Ponadto nie do uwzględnienia jest zarzut naruszenia art. 11, art. 12, art. 75&1, art. 80 kpa odnośnie nie wyjaśnienia skarżącemu przesłanek jakimi kierował się organ, czy błędu w ustaleniach faktycznych, w sytuacji, gdy skarżący świadomie nie korzystał z przysługujących mu uprawnień procesowych nie stawiając się na wizję lokalną w przebiegu której były wyjaśniane okoliczności stanu faktycznego sprawy. Skarga podlegała zatem oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia uznaniowości organu oraz oparta na właściwej podstawie prawnej, zaś jej wydanie poprzedzało postępowanie wyjaśniające w sposób wystarczający, istotne dla sprawy okoliczności faktyczne. W ocenie sądu, zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie zawiera wszystkie niezbędne elementy, w tym przytoczenie przepisów prawnych mających zastosowanie w przedmiotowej sprawie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne, a także odniesienie do argumentów odwołania, przy czym wyrażone w tym zakresie stanowisko, nie może zostać uznane za nieprawidłowe, z tego jedynie względu, że pozostaje odmienne od oczekiwań strony skarżącej. W efekcie sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie uchybień - ani tych podniesionych w skardze, ani też innych – branych pod rozwagę z urzędu, które mogłyby powodować konieczność uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe, sąd skargę oddalił, na podstawie art.151 p.p.s.a.