VIII SA/Wa 1104/21

PostanowienieWSA w Warszawie2022-02-11

Skład orzekający: Sędzia WSA Justyna Mazur

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie oddalające zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, utrzymujące w mocy postanowienie o oddaleniu tych zarzutów, jest aktem podlegającym wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Postanowienie oddalające zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, które jedynie utrzymuje w mocy wcześniejsze postanowienie w tym przedmiocie, nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA. Taki akt ma charakter proceduralny, nie kreuje nowych obowiązków ani uprawnień materialnoprawnych, które mogłyby być przedmiotem egzekucji, a zatem nie można wstrzymać jego wykonania.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Prezesa ZUS utrzymujące w mocy postanowienie o oddaleniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wszelkich czynności egzekucyjnych do czasu rozstrzygnięcia skargi. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Justyna Mazur po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy z wniosku M. T. o wstrzymanie wykonania postanowienia Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2021 r. znak [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z [...] listopada 2021 r. M. T. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powołane wyżej postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: "Prezes ZUS") z [...] października 2021 r. W skardze zawarł wniosek o: "wstrzymanie wszelkich czynności egzekucyjnych w przedmiotowych postępowaniach do czasu rozstrzygnięcia skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Sądu, wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony. Wskazać w tym miejscu bowiem należy, że jak przyjmuje się jednolicie w orzecznictwie sądów administracyjnych przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu lub czynności należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają decyzje czy postanowienia odmowne. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności związane jest z elementem realizacji przyznanych przez zaskarżony akt uprawnień bądź wypełniania nałożonych obowiązków, a więc dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. W realiach rozpoznawanej sprawy przedmiotem skargi jest postanowienie Prezesa ZUS utrzymujące w mocy postanowienie, w którym oddalono zgłoszone przez skarżącego zarzuty do postępowania egzekucyjnego. Już ten fakt stanowi o braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Postanowienie oddalające zarzut do postępowania egzekucyjnego, nie wprowadziło w sytuacji prawnej skarżącego żadnych zmian, których wystąpieniu można by się przeciwstawić poprzez wstrzymanie wykonania aktu. Nadto, ze względu na zakres i charakter prawny nie nadaje się do wykonania, nie określa ono bowiem obowiązku uiszczenia konkretnej kwoty. Nie kreuje ani obowiązku podatkowego, ani nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym przez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego (postanowienie z dnia 2 lipca 2021 r., sygn. III FZ 448/21, CBOSA). W tej sytuacji przyjąć zatem należy, że skoro zaskarżone postanowienie nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 p.p.s.a., to brak jest podstaw do wstrzymania jego wykonania. Zaskarżone postanowienie nie tworzy bowiem po stronie skarżącego uprawnień lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, nadających się do egzekucji (wykonania). Jest to wyłącznie akt administracyjny o charakterze proceduralnym. Brak jest zatem w niniejszej sprawie możliwości zastosowania przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło