VIII SA/Wa 1108/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z [...] listopada 2011 r. W. K. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2011 r. w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe [...] Klubu Sportowego [...]. Jednocześnie w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części dotyczącej pkt 1 sentencji decyzji, tj. orzekającej o solidarnej odpowiedzialności skarżącego z [...]KS [...] za zaległości podatkowe Klubu. Jako przesłankę skarżący podał, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie, bowiem w jego ocenie organy wydając przedmiotowe decyzje dopuściły się rażącego naruszenia prawa, nadto realizacja zaskarżonej decyzji przez organ podatkowy może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw, także nieodwracalnych skutków dla jego budżetu domowego i sytuacji rodzinnej. Poinformował, iż ma na utrzymaniu żonę i studiującego odpłatnie syna. W piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2012 r., uzupełniając złożony wniosek skarżący przedstawił dodatkową argumentację przemawiającą w jego ocenie za zasadnością wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Podał, że utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia ze stosunku pracy w wysokości [...] zł, pozostaje w separacji z żoną płacąc na jej rzecz zasądzone alimenty w wysokości [...] zł, nadto jest osobą schorowaną (cierpi na [...]) i ponosi z tego tytułu wydatki na leczenie w wysokości ok. [...]-[...] zł miesięcznie. Okresowo pomaga finansowo swojemu studiującemu synowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej: p.p.s.a.), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno w konsekwencji odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził zaistnienie podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wykazał bowiem, że w przypadku wykonania decyzji zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia jego rodzinie znacznej, niepowetowanej szkody. Nadto skarżący uprawdopodobnił, że aktualna kondycja finansowa jego rodziny nie pozwala na wygenerowanie środków umożliwiających jednorazowe wykonanie zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie za uwzględnieniem wniosku skarżącego przemawiają także wysokie kwoty zaległości podatkowych stowarzyszenia (z tytułu podatku VAT oraz podatku dochodowego od osób fizycznych wraz z odsetkami za zwłokę), za poszczególne lata, szczegółowo wymienione w sentencji zaskarżonej decyzji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.