VIII SA/Wa 1108/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.M. – wspólnika spółki cywilnej [...] na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia : 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu P. M. wspólnikowi spółki cywilnej [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) P. M. – wspólnik spółki cywilnej [...] (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania. Wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł skarżący uiścił w dniu [...] stycznia 2014 r. (k. [...] akt sądowych). W dniu [...] lutego 2014 r. (data złożenia na biurze podawczym) do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi wniesionej w niniejszej sprawie wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania i zwrot kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, złożone oświadczenie nie budzi wątpliwości co do swej treści, a w sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego jej cofnięcie należy uznać za skuteczne. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.