VIII SA/Wa 1112/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Ł. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Ł. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2011 r. [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe postanawia : - odmówić przyznania prawa pomocy- W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. uzupełniającym wniosek Ł. P. podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, małoletnim synem i teściową. Oświadczył, że tytułu prowadzonej działalności gospodarczej osiąga miesięcznie dochód w wysokości [...] zł, żona z tytułu zatrudnienia – [...] zł (w załączeniu zaświadczenie pracodawcy), natomiast teściowa z tytułu emerytury – [...] zł. Wyjaśnił, że prowadzi działalność związaną z handlem odzieżą skórzaną na targowiskach, a także prowadzi sklep z odzieżą skórzaną, galanterią i obuwiem, przy czym jest to działalność sezonowa i w okresie zimowym nie przynosząca przychodów. Do pisma załączył wygenerowane elektronicznie wyciągi z rachunku bankowego własnego i żony. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazać jednocześnie należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 ppsa). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych tj. osób ubogich, bezrobotnych czy samotnych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności. Analiza złożonego wniosku prowadzi do stwierdzenia, że po stronie skarżącej nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący i jego żona posiadają stałe źródło utrzymania w łącznej wysokości ponad [...] zł. Również pozostająca we wspólnym gospodarstwie domowym teściowa posiada stały dochód, zatem koszty bieżącego utrzymania nie stanowią obciążenia wyłącznie dla budżetu skarżącego i jego żony. Nie jest zatem skarżący osobą znajdującą się w szczególnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przerzucenie kosztów postępowania na Skarb Państwa, tym bardziej, że koszty te (wpis od skargi – [...] zł) w zestawieniu z dochodami rodziny nie stanowią bariery nie do pokonania. Ze złożonego oświadczenia nie wynika, aby skarżący poza wydatkami właściwymi dla każdej rodziny ponosił inne wydatki szczególne i niezbędne np. na leczenie, któregoś z członków rodziny. Do takowych natomiast nie należą koszty związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie korzystają one bowiem z pierwszeństwa przed obowiązkiem ponoszenia kosztów sądowych wywołanych wniesieniem skargi. Biorąc zatem pod uwagę przedstawione we wniosku informacje oraz wysokość ustalonego wpisu od skargi uznano, że uiszczenie tej kwoty nie przekracza możliwości finansowych wnioskodawcy. Z uwagi na powyższe na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.